Nothing More, Nothing Less

54

Chapter 54: At last

~~~~~

ILANG araw na ang lumipas at ngayon ay buwan na ng mga puso—February. Kaya naman overtime ako sa Restaurant. Sa sobrang daming customer ay hindi na ako at mga staff ko nakakapagpahinga ng maayos.

Pero ayos lang 'yun. Masaya ako dahil marami na ang madalas kumain dito. Ang pangalan pala ng restaurant na pagmamay-ari ko ay Tri-E Restaurant. Bakit Tri-E? Sa pangalan ng aming magkakapatid. Echo, Elvis at Elli.

"Boss! Pahinga ka na muna."

"Kami na po bahala dito."

Ngumiti ako sa kanila at tumango. Medyo masakit rin ulo ko eh kaya agad rin akong sumunod sa gusto nila.

"Thanks." pasalamat ko bago lumabas ng cooking area.

Nagba-bow sa'kin ang mga staff na nakakasalubong ko bilang pagrespeto. Pumunta na lang ako sa office para magpalit ng damit. Tinanggal ko ang coat at itinupi ang manggas ng long sleeve na puti. Niluwagan ko rin ang neck tie ko at inun-button ang dalawang botones sa itaas.

I heavily sighed and massaged my temple. Pumunta ako sa first aid kit ko at naghanap ng gamot pero wala akong nakita. Ibinalik ko na lang ito at kinuha ang phone at wallet. Sa labas na lang ako bibili.

Lakad lang ako ng lakad papunta sa malapit na botika. Alam ko mayroon dito e. Lumiko ako at nadaanan ang playground. Tumingin ako doon at nakita na may mga batang naglalaro. Napangiti ako. Lumakad na lang ulit ako at bigla akong nakarinig sa kung saan ng tunog ng gitara? Hindi, electric guitar ata yun e.

Tumingin ako sa gawi ng tumutugtog na iyon at doon nakita ko ang mga bata na nanonood sa pagtugtog noong hindi ko malaman kung babae ba ito o lalaki kasi hindi ko makita ito dahil natatabunan siya ng mga bata. Pamilyar yung kanta. Alam ko narinig ko na yun e. Nakalimutan ko lang title.

"Ang galing!"

"Woahhh!"

Rinig kong mga react ng bata. Tumingin na lang ako sa daan at pinagpatuloy ang paglalakad hanggang lumagpas ako sa playground.

NAKABILI na ako ng gamot sa malapit na mercury drugs. Ngayon ay papunta ako sa 7 Eleven para bumili ng tubig. Pumasok na ako sa loob nang makarating at pumunta sa drink sections. Binuksan ko na ang chiller at kumuha ng tubig.

Papatanggalin ko na lang muna yung lamig ng tubig mamaya bago ko inumin ang gamot. Naramdaman ko naman na may taong tumabi sa'kin at binuksan ang kalapit na showcase chiller, isinara ko na lang ito at hindi pinansin ang taong katabi ko.

"Damn eyes." rinig kong bulong nung babae na nakatalikod.

Malapit ang mukha niya sa mga name at prices ng mga drinks. Mukhang malabo ang mata niya. Naalala ko ganyan na ganyan rin ako noon noong wala pa akong salamin.

"Minute maid, where are you?"

Napatawa ako ng mahina ng marinig itong magsalita. Lumapit ako sa kanya at kumuha ng minute maid na nasa taas.

"Here, miss." Nagulat naman ito at tumingin sa itaas.

"Damn. 4 pieces, please."

Agad kong kumuha ng apat. Ngayon ko lang na-realized na parang pamilyar ang boses niya. Nang makuha ko ito ay agad akong humarap sa kanya at inabot sa kanya iyong apat.

"Thank you, Mr." pasalamat nito sa'kin at inangat niya ang mukha niya.

*Heartbeats*

I was stunned and my eyes widened the moment I saw her face. Ngumiti ito sa'kin bago tumalikod. Gusto kong magsalita pero walang lumalabas sa bibig ko.