Nothing More, Nothing Less

Epilogue

-EPILOGUE-
_______________

2 years after

I was doing my painting at our balcony. Malapit na akong matapos, ang pinaint ko ay ang sunrise na makikita mula dito sa kinakatayuan ko. After two years, Me and Echo decided to live together now. Yes, we are happy, but sometimes nagkakatampuhan talaga. It's normal lang naman para sa dalawang magkasintahan but it's not noraml if araw-araw magka-away.

"Acho!" Damn.

Ibinaba ko ang paint brush at tiningnan ang pinaint ko while holding my nose. Nagulat na lang ako ng may jacket na nagpatong sa'kin bago ako yakapin mula sa likod.

Napangiti naman ako. He became really clingy.

"Good morning," He said with his morning voice, which is become husky.

He sounds so freaking hot!

"Morning." I said at kinuha ang portrait na gawa ko tsaka ito itinaas.

"Ang ganda...." I smiled when he compliments my work. "....mo palagi, Heart," I blushed.

What the----- 0////0

"S-stop it!" Inis kong sabi at marahang siniko siya. Hindi naman masakit 'yun.

Ang aga-aga, pinapakilig niya ako!

Tumawa ito kaya sinamaan ko siya ng tingin. Napansin ko na nakasalamin rin siya, parehas kami ng salamin na suot, and I found it cute.

Napabahing na naman ako. Hinawakan ko muli ang ilong ko. Naramdaman kong umalis ito sa yakap sa'kin at lumipat ng pwesto sa harapan ko tsaka niya sinuot sa'kin ang jacket.

"Wear it. It's cold here." sambit nito kaya naman hinayaan ko na lang siyang isuot sa'kin ang jacket.

"Thanks." I said ng humarap ako sa kanya.

Ngumiti naman ito at sinuot sa'kin ang hood ng jacket. "Anytime, my heartbeat."

He cleared his throat kaya napakunot ako ng noo at nilingon siya na ngayon ay nakaiwas ng tingin sa'kin.

"Where's my morning kiss?" parang batang sabi nito na kinapula ng mukha ko.

"Morning punch, you want?" I hissed.

He pouted. "Kapag naman siya ang humihingi ginagawa ko." he murmured something na hindi ko narinig.

"What? What are you saying?" Tanong ko.

Umayos naman ito ng tayo at humarap sa akin habang may ngiti ang mga labi. Iba yung ngiti niyang 'yun, parang may kapilyuhan siyang gagawin----the next thing he did was hinila niya ang tali ng hood kaya sumikip ang hood ulo ko. Mas lumapit pa kami sa isa't isa dahil sa paghila niya.

(0///0)

He smiled bago tumalikod sa akin. W-what t-the----

"Y-you---"

"Magluluto na ako, don't stay too long in there. Baka magkasakit ka." He muttered and left me here dumfounded.

Tumingin ako sa painting at sa kalangitan. Ang lamig ngayon dahil malapit na ang pasko. Naalala ko, may pupuntahan pala kami bukas.

Can't wait to see them!

KINABUKASAN ay wala naman masyadong nangyari. Normal lang dating gawi. Pumunta si Echo sa trabaho niya habang ganoon din ako. Ngayon naman ay naghahanda kami sa aming sarili dahil may pupuntahan kaming party. Engagement Party nina Nixie at doon lang naman ito sa El Royale Cafe na pagmamay-ari niya.