အပိုင်း(၂၆)
.
.
.
ပျော်စရာအချိန်တွေကို ဂျယ်ဂျူမှာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် Baekhyun တို့တွေ ဆိုးလ်ကိုပြန်လာခဲ့ကြတယ်။
ကျောင်းလည်းပြန်ဖွင့်ပြီမို့ ကျောင်းထဲမှာ စာသင်ကြရင်း တနေ့တာအချိန်တွေကိုကုန်ဆုံးကာ နေ့ရက်တိုင်းကိုဖြတ်သန်းရသည်။
"ဒီနေ့စာသင်ချိန်ကတော့ တကယ်အိပ်ချင်စရာပဲ သမိုင်းလည်းသင်ရမယ်၊ ပထဝီလည်းသင်ရမယ်၊ အာာ ဒီဟာတွေကို ဘယ်သူတီထွင်ခဲ့လဲကွာ"
Luhan တစ်ယောက် ညီးညူကာ ပြတင်းပေါက်ကိုလှမ်းကြည့်မိသည်။ ထိုစဉ်မှာပဲ ကျောင်းပေါက်၀မှာ ကားကိုမှီရင်း မတ်တပ်ရပ်နေသည့် Ohsehun ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟင် ကိုကို!"
"ဘာတွေယောင်နေတာလဲ စာသင်တော့မယ် စာအုပ်ထုတ်တော့"
Kyungsoo ကသတိပေးရင်း စာသင်ဖို့ပြင်သည်။
"မဟုတ်ဘူး ကိုကိုရောက်နေတာ ဟိုမှာကြည့်"
"ဟင် သူကဘယ်လိုလုပ်ဒီရောက်နေတာလဲ"
"အဲ့တာပြောတာ လူတွေမြင်ကုန်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ပြောလို့မဆုံးသေး အခန်းထဲကကောင်မလေးတစ်ယောက်ကလည်း အာရုံထားမိကာ
"ဟယ် ဟိုမှာ Sehunဟ!!!"
သူ့အော်သံကြောင့် ကျောင်းသူတွေ အုံကြွလာကာ Sehun ရှိရာသို့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အသည်းအသန်လှမ်းကြည့်နေကြသည်။
ပထမတော့ Sehun ကိုပဲတွေ့မိပေမယ့် ကားထဲကနေထပ်ပြီးထွက်လာသူက Chanyeol
"Wow ဘာလဲ ငါအိမ်မက်မက်နေတာလား"
"ဟဲ့ ကောင်မရေ အိုပါးက ငါ့ကိုလာဖွင့်ပြောတာများလား မင်းကိုတိတ်တိတ်လေးချစ်နေရတာပါ ခုတော့မနေနိုင်တော့လို့ လာဖွင့်ပြောတာပါ ဘာညာ အားးးးး"
"အိုပါး ဆားရားငဲ!!!!"
"Sehunnie အချစ်ရေ!!!"
"Loeyရေ ဒီဘက်လှည့်ကြည့်ပါဦး!!!"
တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီအော်နေကြတဲ့ ကောင်မလေးတွေကြား အသံမထွက်နိုင်သူက Baekhyun တို့အုပ်စုပင်။
************
"ကလေးတို့ နှုတ်ဆက်လိုက်ဦး ဒါ Chanyeol နဲ့ Sehun. ခုကစပြီး ကျောင်းမှာလိုသမျှအားလုံးကို သူတို့ကထောက်ပုံပေးသွားမှာတဲ့"
YOU ARE READING
Love You So Much
Fanfictionintro ကျွန်တော့်နာမည် Park Chanyeol အသက်က32 ကျွန်တော် အေးအေးဆေးဆေးနေရတာပဲကြိုက်တယ် ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်လေ အာရုံလာလာနောက်တဲ့ ငဂျစ်တစ်ကောင်တော့ရှိတယ် ဘယ်လိုဟာလေးမှန်းကိုမသိဘူး ဂျစ်တီးဂျစ်ကန်နဲ့ ကျွန်တော်က အချိန်တိုင်းမအားဘူး အလုပ်အတွက်ပဲ အာရုံစိုက်နိုင်...
