အပိုင်း(၂၈)
.
.
.
"ဘာ!!!! Baekhyunie မေ့လဲတယ်ဟုတ်လား"
"...."
"သိပြီ ငါအခုလာခဲ့မှာမို့လို့ ခနကြည့်ထားပေး"
Chanyeol တစ်ယောက် Kyungsoo က Baekhyun မူးလဲတဲ့အကြောင်းဖုန်းလှမ်းဆက်တော့ တအားစိုးရိမ်ပြီး ဆေးရုံကိုလိုက်သွားဖို့လုပ်တယ်။ နဂိုကတည်းက အလုပ်ကတဖက်ဖြစ်နေပါတယ်ဆိုနေ ဒီကြားထဲ Minaဆိုတဲ့တစ်ယောက်က လာလာနှောင့်နေလို့ Baekhyun ကို သိပ်မကြည့်ဖြစ်မိဘူး။ အဲ့အတွက်လည်း ဟိုအရှုပ်မကိုရှင်းထုတ်ပြီးတာနဲ့ Baekhyun နဲ့အတူ အချိန်တွေကုန်ဆုံးဖို့ အစီအစဉ်တွေဆွဲထားပြီးသား။ ခုတော့ ကလေးမှာ ရုတ်တရက်ကြီးလဲကျသွားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ လူကပူထူသွားပြီး ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိဖြင့် အလျင်အမြန်ပြေးထွက်ခဲ့ရာ နောက်ကနေ Jongin က လက်ကိုလှမ်းဆွဲပြီး တားသည်။
"ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ"
"Baekhyunie မေ့လဲလို့တဲ့ ငါဆေးရုံကိုအမြန်လိုက်သွားမှဖြစ်မယ်"
"နေဦး"
"ဘာလဲ ငါသွားရမယ်"
"မင်းပုံစံလည်းပြန်ကြည့်ဦး ဒီတိုင်းကားမောင်းရင်သေလိမ့်မယ် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"
ဒီလိုနဲ့ Jongin ခေါ်ရာနောက်လိုက်ခဲ့ရသည်။ ဆေးရုံရောက်တော့လည်း အခန်းထဲမှာ ခုချိန်ထိသတိမရသေးတဲ့ကလေးကိုတွေ့လိုက်ရတော့ လူကအားတောင်မရှိချင်တော့။ သူ့မှာ ဘယ်လောက်ထိဂရုစိုက်ခဲ့လိုက်ရသလဲ။ တစ်ရက်နှစ်ရက်လေး အနားမရှိမိတာနဲ့ ခုလိုမေ့လဲသွားရလောက်အောင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ Chanyeol နားမလည်နိုင်တော့။
Jongin နဲ့ Kyungsoo ကတော့ Chanyeol အေးဆေးရှိလို့ရအောင် အခန်းအပြင်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။
အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ Chanyeolကတော့ လှဲလျောင်းနေသူရဲ့လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မျက်ရည်တွေ၀ဲရင်းကြည့်နေရှာသည်
************
"Park Chanyeol နဲ့ လက်ထပ်မှာ ငါပဲ အဲ့တာကြောင့်မို့ ငါတို့နားကနေထွက်သွားပေး"
"ဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး"
"ကလေး ကိုယ်လက်ထပ်ရတော့မယ်"
VOUS LISEZ
Love You So Much
Fanfictionintro ကျွန်တော့်နာမည် Park Chanyeol အသက်က32 ကျွန်တော် အေးအေးဆေးဆေးနေရတာပဲကြိုက်တယ် ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်လေ အာရုံလာလာနောက်တဲ့ ငဂျစ်တစ်ကောင်တော့ရှိတယ် ဘယ်လိုဟာလေးမှန်းကိုမသိဘူး ဂျစ်တီးဂျစ်ကန်နဲ့ ကျွန်တော်က အချိန်တိုင်းမအားဘူး အလုပ်အတွက်ပဲ အာရုံစိုက်နိုင်...
