TWO-FACED Book 1: STELLJUN AU [SB19]

PART 27 🎭

Stell's Pov:

Nagising ako dahil sa pag shiver ng body ko, at sa sobrang ginaw nadin. Kinapa ko ang AC remote to turn off the aircon. Sobrang lamig.

Napaupo ako sa side ng bed ko, to get the thermometer.

Humiga na ulit ako, para makatulog ulit baka sakaling mamaya okay na ako. Alam kong may work for interview mamaya alaga ko. Kakatapos lang ng nangyari kagabi, ayokong madagdagan yung galit niya sakin.

Sobrang bigat ng eyelids ko, siguro dahil sa init ng katawan ko ngayon. Inopen ko nalang muna yung humidifier baka sakaling maka help. At tuluyan ng pinikit ang mata ko para makapag pahinga.

Pablo's POV:

"Kape mo." bakit si kuya yani yung nag abot nito? Asan yung P.A ko.

"Kung hinahanap mo si Stell, wala siya may sakit. Sana kaya ng konsensya mo." bakit parang kasalanan ko? Sinabi ko bang mag paulan siya? Parang ako sinisisi ni kuya yani. Hindi paba siya happy na pinatawad ko siya.

Hindi narin ako kinausap ni kuya yani, dumaretsyo na ito para kausapin yung team na mag iinterview sakin. Mukang medyo naiinis pa sakin.

Natapos na ang interview ko, bakit ganun?

parang may kulang...

Walang maingay na nag sasabi ng thank you po sa hard work niyo.

kuya ang galing niyo..

kuya ano yang gamit niyong camera?

kuya alagaan niyo po yung alaga ko ah..

wala ding tawang malakas na nakakairita...

Parang may kulang talaga...

"Kuya padaan sa Hapchan." sabi ko sa driver habang pauwi kami, wala dito si kuya yani. Kaya umaggree naman ito.

Nang makarating na kami sa resto, nag suot na ako ng mask at sumbrero para makababa na ako at para makabili na ng makakain, since gutom na ako.

Pagka order ko bumalik nadin ako sa sasakyan para makauwi na kami.

Stell's POV:

Tagal naman nung grab driver, nagugutom na ako. Sana pala nag luto nalang ako baka mas mabilis pa.

Although nanghihina pa ako, pero kaya ko naman siguro mag luto. Gusto ko lang kumain para magkaroon ng lakas. Saka para makainom nadin ako ng gamot.

Kamusta kaya alaga ko? Kamusta kaya interview niya? Baka natanong nanaman about sa parents niya, sana hindi. Baka magalit nanaman yun. Sana pala pumasok ako, nag aalala tuloy ako.

*Doorbell

natigilan ako sa pag iisip ng may nag doorbell sa pintuan ko. Baka yung grab driver na yun, gutom na gutom na ako. Tumayo na ako para buksan ang pinto, medyo nahihilo pa nga ako.

Pagbukas ko ng pinto.

"Oh.." sabay abot sakin ng plastic.

"Sir, ano po ito?" hindi na ako sinagot nito at dumaretsyo na para pumasok sa unit niya.

Hindi ko nalang din kinulit, sinara ko na ang pinto at pumunta sa dinning table. Pagkabukas ko mg plastic bag, nakita ko na merong lugaw dito.

Pablo's POV:

pag ka abot ko sa kanya ng plastic, nag madali na akong pumasok ng unit ko. Bakit ko ba ginawa yun?? Nasisiraan naba ako ng ulo?

Siguro nakonsensya lang ako, since kanina pa nag paparinig sakin si kuya yani.

Napa higa nalang tuloy ako sa sofa at napabuntong hininga.

"Baliw kana pablo!" paulit ulit kong sabi sa sarili ko. This is not me, hindi ako ganitong klaseng tao.

Hindi naman siguro mag eexpect yun, gusto ko lang gumaling na siya at mag trabaho na ulit. Wala ng iba pang dahilan yun lang.