TWO-FACED Book 1: STELLJUN AU [SB19]

PART 47 🎭

Pablo's POV:

"Finally I'm home.."

"But my home is not here yet.." *deep sigh

Pag open ko ng unit ko, nakaramdam ako ng lungkot. I felt empty, I been hiding this feeling pero ngayon ramdam na ramdam ko, kung gaano ako nalungkot simula ng di ko nakikita si Stell.

I sat down, bigla kong naalala lahat ng memories namin dito sa condo.

"Stupid pablo." bulong ko sa sarili ko.

Pano mo ngayon mapapa balik si Stell, sa lahat ng ginawa mo. Hindi ka manlang nag isip, hindi mo manlang tinanong palibasa sarili mo lang lagi iniisip mo.

I lay down at the sofa, and closed my eyes.

"I need to think.."

"Think Pablo, paganahin mo yang utak mo."

Stell's POV:

Habang hinihintay si Justin, naligo muna ako. Nakatulog kasi ako pag uwi galing sa byahe, sobrang napagod kasi ako sa vacation namin.

Pag labas ko ng banyo, kinuha ko ang phone ko na naka charge.

"Amm hello po, bakit po?" Nahihiyang sabi ko ng marinig kong sinagot na ni kuya yani ang tawag ko.

"Stell, Can you check Pablo please.." pag aalalang sabi nito. Bakas sa boses ni kuya yani ang takot, kaya nakaramdam ako ng kaba.

"Bakit po? Anong nangyari?" medyo nauutal ko pang sabi. Masyado na kasi akong kinakain ng kaba ko dito.

"Masakit kasi kanina yung likod niya same nung last time, hindi naman namin pinansin pero kasi he called, tapos naputol yung call." tinawagan niya din ako, it means humihingi siya sakin ng tulong. Pero nasa banyo ako kaya di ko nasagot.

Nanghina ang mga tuhod ko, bigla ko nalang kasi naimagine yung itsura ni Pablo nung nakita ko siyang naka handusay sa unit nito.

"Stell? are you there? I can't come wala ako sa manila right now, I'm so worried."

"O-okay po." I can't talk straight, hindi na ako nakapag paalam kay kuya yani. Dahil sa sobrang pang hihina napindot ko tuloy agad yung end call.

Mabilis akong bumaba sa building, at tumawag ng taxi.

"Kuya, pwede pong pakibilisan? Emergency lang po kasi." Pakiusap ko sa driver.

Buti nalang, hindi masyadong traffic kaya mabilis din kaming nakarating sa condo building ni Pablo.

Patakbo na akong umakyat, sobra sobra nadin kasi yung pag aalala ko. Iniisip kodin kasi kung pano ako makakapasok, hindi ko alam ang bagong passcode ni Pablo, idagdag mo pa yung pag ooverthink ko kung ano bang nangyari sakanya.

Nang makarating na ako sa tapat ng unit nito.

"Lord, sana mag open." binuksan ko ang pinto gamit ang old passcode nito, nagulat ako ng bumukas naman ito.