Ateşin dilinden:
Annem çıktığımdan beri kaç kere aramıştı. Açmamıştım.
Ben:Sena evdemisin?
Sena:Evet abi. Evde işler karışık.
Ben:Baban evde mi?
Sena:Hayr evde yok. Ben eve gelirken sinirli çıktı gitti. Annemde söylemiyor ne olduğunu. Ağlıyor şuan. Bende sana yazacakdım eve gel diye. Ben annemi sakinleştiremiyorum.
Ben:Tamam kardeşim geliyorum. İlaçlarını ver.
Hemen taksiye binip eve gitmiştim. Anneme böyle davranmaya hakkım yoktu. Onun ne suçu vardı ki? O pislik herkesi kandırmıştı.
Eve vardığımda annem beni görüp biraz sakinleşmişti sanırım.
Ben:Anne, iyimisin?
Annem:İyiyim, oğlum. Gitmeyeceksin bir yere değil mi?
Ben:Eğer o giderse evet.
Sena:Kim giderse?
Annem:Sena odana git.
Sena:Niye hep ben odama gidiyorum yaa.
Ben:Kardeşim söz dinle. Odana geç.
Sena:Off tamam.
Sena gittikden sonra annem kısık sesle gitme oğlum dedi.
Ben:Anne sana söyledim. Seçim sana kalıyor. Ya ben ya kocan.
Annem:Oğlum yapma. Sena babasız yapamaz. Biliyorsun Sena onu çok seviyor. Öyle birşey yaptığını bilse yıkılır.
Ben:Yağmur da yıkılmışdı, Anne.
Annem:Yağmur kim? Kızımı yoksa?
Yağmurun ismini ağzımdan kaçırmıştım.
Ben cevap vermeyince annem ağlamaya başlamıştı.
Annem: Demek kızının adı Yağmur. Sen onu nereden tanıyorsun? O kız mı buldu seni? İntikam mı alıyor bizden?
Ben:Hayr. Onun bunlardan haberi yok. Anne o herifi evden kovacakmısın?
Annem:Oğlum nasıl kovayım? Ne söylüyorsun sen?
Ben:Tamam, ben eşyalarımı topluyorum.
Annem:Oğlum dur. Senanı düşün.
Eşyalarımı toplamaya giderken onunla dışarıda buluşuruz - dedim: Sende gelirsin istersen. Bu arada belki Senayla başka bir şehire gitdik.
Annem:Nereye?
Cevap vermeden çıktım. Onun şehrini söylersem annem anlardı. Yolda arkadaşımı aradım.
Ben:Selam, Emre. Evdemisin?
Emre:Evet evdeyim, ne oldu?
Ben:1-2 gün sende kala bilirmiyim?
Emre:Tabiki.
Yağmurun dilinden:
Bugün dışarıya çıkmaya karar vermiştim. Biraz yürüyecek hava alacaktım. Hazırlanıp çıktım. Yolda küçük bir erkek çocuğu görüp oynamıştım onunla. Adını sorduğumda Ateş diye cevap vermişti annesi. Annesinden izin alıp çocuğun fotoğrafını çektim.
Ben:Bak bu tatlışında adı Ateş:) - diyip fotoğrafı gönderdim.
Artık eve dönecektim. Ama hala Ateşden bir cevap yoktu.
Eve az kalmıştı ki, neye uğradığımı anlamadım.
Çantam-diye bağırıverdim yalnızca.
