Part 35

81 9 1
                                        

• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •

(Part - 35)


သလွန်ထက် လူးရင်း လှိမ့်ရင်း မဏ္ဍိုင် နိုးလာသည်။ မျက်လုံးအစုံ ပွင့်ပွင့်ချင်း ဘေးနားက ကြင်သူကို ဦးစွာ ရှာသည်။ မဏ္ဍိုင့်ဘေးတွင် ခင်ခင် ရှိမနေပါ။

အချိန်နာရီ အချက်ပြစည်သံကြောင့် မနက်ခင်း အရုဏ်ဦးအချိန်ရှိနေပြီမှန်း မဏ္ဍိုင် သိလိုက်သည်။

           “ ဟင် ”

မဏ္ဍိုင် တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကျောက်စားပွဲကို အသာခေါင်းအုံးပြီး လက်ထဲရှိ ထိုးပြီးစ ချည်ထည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလေသူ။ ညလုံးပေါက် ကြိုးစားပမ်းစား ချည်ထိုးထားပုံရသည့်အတွက် အိပ်မောကျနေသော မျက်နှာလေးဟာ အနည်းငယ် နွမ်းလျလို့နေသည်။

မဏ္ဍိုင် ရပ်ကြည့်နေလေတော့ ‌ဘေးတွင် ထိုင်စောင့်ပေးနေသည့် အထိန်းတော်ကြီးမှာ ခင်ခင့်အား နှိုးရန် လက်ပြင်လာသည်။

           “ မနှိုးနဲ့ ”

မဏ္ဍိုင် တားမြစ်လိုက်သည်။

           “ ဘယ်ကတည်းက နိုးနေပြီး ဒါတွေလုပ်နေတာလဲ ”

           “ ညလယ်လောက်ကတည်းကပါ အရှင်မင်းကြီး ”

           “ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမဖြစ်စေနဲ့။ ကြင်ရာတော်က အပင်ပန်းခံနိုင်တဲ့ မိန်းကလေးမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ .. မယ်တော်ကြီးနဲ့ လုံးဝမတွေ့စေနဲ့။ တိုက်ဆိုင်ပြီးတွေ့ခဲ့ရင်တောင် ကြင်ရာတော်ကို လှည့်ပြန်ဖို့အတွက် ဖြောင်းဖျပါ ”

           “ အမိန့်တော်မြတ်အတိုင်းပါ ”

သလွန်ပေါ်အထိ မဏ္ဍိုင် ပွေ့ချီလာခဲ့တာတောင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေသူမှာ တစ်ချက်ကလေးမှ နိုးမလာခဲ့ပေ။

           “ ဒီပစ္စည်းလေးကို အနက်ရောင်ပုလဲရတနာလို့ ခေါ်ပါတယ် အရှင်မ ”

အဆောက်အဦးပျက်ကြီးအတွင်း ထွန်းထားသော အလင်းရောင် မှိန်ပျပျကို အားပြုပြီး အမယ်အိုမှာ လက်ထဲက ရတနာပစ္စည်းလေးကို သေချာကြည့်ရှု အကဲဖြတ်နေသည်။

ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)Où les histoires vivent. Découvrez maintenant