ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)

Part 35(Zawgyi)

• ခုနစ္ေဆာင္နန္းက မညႇိဳးပန္း •
(Part - 35)

သလြန္ထက္ လူးရင္း လွိမ့္ရင္း မ႑ိဳင္ ႏိုးလာသည္။ မ်က္လုံးအစုံ ပြင့္ပြင့္ခ်င္း ေဘးနားက ၾကင္သူကို ဦးစြာ ရွာသည္။ မ႑ိဳင့္ေဘးတြင္ ခင္ခင္ ရွိမေနပါ။
အခ်ိန္နာရီ အခ်က္ျပစည္သံေၾကာင့္ မနက္ခင္း အ႐ုဏ္ဦးအခ်ိန္ရွိေနၿပီမွန္း မ႑ိဳင္ သိလိုက္သည္။

           “ ဟင္ ”
မ႑ိဳင္ တအံ့တဩ ေရ႐ြတ္လိုက္မိသည္။

ေက်ာက္စားပြဲကို အသာေခါင္းအုံးၿပီး လက္ထဲရွိ ထိုးၿပီးစ ခ်ည္ထည္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားေလသူ။ ညလုံးေပါက္ ႀကိဳးစားပမ္းစား ခ်ည္ထိုးထားပုံရသည့္အတြက္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ မ်က္ႏွာေလးဟာ အနည္းငယ္ ႏြမ္းလ်လို႔ေနသည္။

မ႑ိဳင္ ရပ္ၾကည့္ေနေလေတာ့ ‌ေဘးတြင္ ထိုင္ေစာင့္ေပးေနသည့္ အထိန္းေတာ္ႀကီးမွာ ခင္ခင့္အား ႏႈိးရန္ လက္ျပင္လာသည္။

           “ မႏႈိးနဲ႔ ”
မ႑ိဳင္ တားျမစ္လိုက္သည္။

           “ ဘယ္ကတည္းက ႏိုးေနၿပီး ဒါေတြလုပ္ေနတာလဲ ”

           “ ညလယ္ေလာက္ကတည္းကပါ အရွင္မင္းႀကီး ”

           “ ေနာက္တစ္ခါ ဒီလိုမျဖစ္ေစနဲ႔။ ၾကင္ရာေတာ္က အပင္ပန္းခံႏိုင္တဲ့ မိန္းကေလးမဟုတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ .. မယ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔ လုံးဝမေတြ႕ေစနဲ႔။ တိုက္ဆိုင္ၿပီးေတြ႕ခဲ့ရင္ေတာင္ ၾကင္ရာေတာ္ကို လွည့္ျပန္ဖို႔အတြက္ ေျဖာင္းဖ်ပါ ”

           “ အမိန႔္ေတာ္ျမတ္အတိုင္းပါ ”

သလြန္ေပၚအထိ မ႑ိဳင္ ေပြ႕ခ်ီလာခဲ့တာေတာင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေမာက်ေနသူမွာ တစ္ခ်က္ကေလးမွ ႏိုးမလာခဲ့ေပ။

           “ ဒီပစၥည္းေလးကို အနက္ေရာင္ပုလဲရတနာလို႔ ေခၚပါတယ္ အရွင္မ ”

အေဆာက္အဦးပ်က္ႀကီးအတြင္း ထြန္းထားေသာ အလင္းေရာင္ မွိန္ပ်ပ်ကို အားျပဳၿပီး အမယ္အိုမွာ လက္ထဲက ရတနာပစၥည္းေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ရႈ အကဲျဖတ္ေနသည္။

ထိုအေၾကာင္းကို တစ္ပိုင္းတစ္စ သိႏွင့္ၿပီးျဖစ္ေသာ ခင္ယြန္းဝတီမွာ ၿငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ေနေလသည္။ တအံ့တဩႏွင့္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနသူက မ႑ိဳင္ပထီျဖစ္သည္။