Daytime Firefly (completed)

Chapter 56

Daytime Firefly

Chapter 56

Mei Santiago POV

"KAYA MO YAN!"

Sa oras na sinigaw ko ang mga salitang yuon...iisa lang ang pumasok sa isip ko at yun ay ang sagot sa tanong na matagal ko ng iniisip.

Ang tanong na: "Ano na ba ang dapat kong gawin?"

Kaya sigurado ako, ngayon, magagawa ko na ang mga bagay na gusto ko gawin. Kaya Adrian...sorry...pero kaylangan ko 'to gawin.

Sorry talaga...

[Maguumpisa na po ang Food Race. Para po sa mga participant, pumunta na po kayo sa disignated position na binigay sa inyo.]

Sinunod ko yung sinabi nung announcer at pumunta na doon sa posistion na binigay sa akin. Hindi nagtagal narinig ko na ang malakas na boses ni Lucy.

"Kaya mo yan Mei!!" nung tumingin ako sa kanya, naansin kong kasama na nila si Emily. Pagkabigay ko sa kanila ng piece sign saka thumbs up, nagsalita na ulit yung announcer.

"So then, on your marks...ready...get set...GO!"

Pagkarinig ko sa "go" agad akong tumakbo ng mabilis at ako ang nanguna. Hindi ko na kaylangan magisip pa ng mga ibang bagay. Para sa ngayon, magpo-dofuc muna ako sa event na sinalinan ko.

Nang maaninag ko na yung nakasabit na tinapay, kinuha ko ang lahat ng lakas ng loob ko at tinalon ito. Kaso...pagkatalon ko may nakita akong tao na nakatingin sa akin. Yung tao na ayoko pang makita. Si Sir. Jake...

Bakit lagi na lang...sa ganetong timing siya dumadating?

Dahil sa gulat ko, napalakas ang pagtapak ko sa lapag kaya nung nagsimula na ulit ako tumakbo papunta sa finish line, nakaramdam ako ng matinding sakit sa kaliwa kong paa.

[And like we predicted, team 2-2 ang nanalo! So sino naman ang magiging second place natin?]

Kahit hindi na ako tumakbo sa kalagitnaan, nakaramdam pa din ako ng matinding pagod. Sa sobrang sakit ng paa ko pakiramdam ko ilang minuto na lang at magbablanko na ang isip ko.

"Excuse me. Pumili ka na dun sa linya na yun." Utos sa akin nung isang lalaki.

"Ah, sige po." Maglalakad na sana ako papunta dun pero hindi ko maigalaw yung paa ko sa sobrang sakit.

"Excuse me, pero dadalhin ko siya sa clinic." Laking gulat ko na marinig ko ang boses ni Sir kaya nagtataka akong tumingin sa kanya. "Masakit yung paa mo, diba?" tanong nito sa akin.

"O-opo..."

Bakit...?

"Then, bubuhatin kita hanggang sa clinic."

"Eh?! Hi-hindi na po. Kaya ko na ang sarili ko." Natataramta kong sabi sa kanya. "At saka mabigat po ako."

"Ano kaba, okay lang yun. In times like this, just rely on me." sabi niya sa akin na para bang normal lang yun na sabihin sa kanyang estudyante.

Nagulat ako dun sa sinabi niya na yun. At imbis na matuwa, lalo akong kinabahan pero wala na akong nagawa kundi sundin siya.

Ayoko...pero kapag nagsalita siya sa ganung tono...nahihirapan akong tumanggi.

Adrian Parina POV

On my way back, I suddenly remembered what he said to me after the race.

"Ang bilis mo pala. Natalo ako." Sabi niya habang nakangiti at hinihingal.

"Its because I'm going to give up." I said to him while looking on the floor.