To Love You More #Wattys2016

TLYM 58

Sigawan ang narinig ko habang pumapasok sa Costá, isang bagong tayong bar sa New Zealand.

Napahigpit ang hawak ko sa braso ni Tyron na syang nag imbita sa akin dito dahil dito ginaganap ang birthday nya.

I heard him chuckled. Kinurot ko ang kanyang braso sa asar dahil alam kong ramdam nya ang awkwardness sa katawan ko.

"Relax, Maggy.. You need to face everything here. Wala tayo sa Pilipinas."

I nodded as a response. Naupo na kami kung saan naroroon ang tingin kong mga kaibigan nya na pawang mga dayuhan.

Nginitian nila ako at ngumiti din naman ako pabalik. Mukha namang makakaundo ko sila dahil maaaliwalas ang kanilang mga mukha.

Naghiyawan lalo ng dumating pa ang ilan na may tangang mga lobo at cake. Napangisi si Tyron sa tabi ko at napangiti na din ako. He's so lucky to found true friends in this foreign country. Samantalang ako ay sya at si Frank lamang ang kinakausap.

We laughed, talked and enjoyed the night. Niyaya akong sumayaw ng ilan pero hindi ako nagpaunlak. Idinahilan ko na lang na ayoko at nahihilo na ako kahit hindi naman ako uminom na katulad nila. It's just that.. I want to protect my child.

Really Maggy? Then why you're there?

Sumandal ako sa couch at tumingala. Wild ang mga taong nagsasayaw sa dance floor. Napakasenswal din ng tugtog na pumapailanlang.

Malaki talaga ang pinagkakaiba ng bawat bansa. Kung sa Pilipinas ay may ilang lugar na may curfew, sa New Zealand ay mukhang wala.

The lights, the cities and even the people.. Lahat talaga ay may pagkakaiba..

I glanced at Tyron na nagsasayaw sa dance floor habang ang mga mata ay nakapako sa pwesto ko. Ngumiti sya sa akin at tinaas ko ang hawak kong juice bilang pagbati sa kanya.

He mouthed 'Thank you'.

Tyron seems to be very friendly. Patunay na ang mga kaibigan nya na iba't-iba ang mga pinanggalingan dahil sa mga itsura. He's lucky to survived knowing he stayed long enough in the Philippines before migrating here.

Some people were really lucky. I wondered what's with them because it seems that I won't experience a life with no pain.

Sumimsim ako sa juice na hawak ko. May mga kasama ako sa table pero may mga kausap sila.

The blonde girl glanced at me. Tumabi sya sa akin and she extended her hand. "Hi! I'm Becca!"

Inilagay ko ang hawak ko sa mesa at nakipagkamay sa kanya. "Maggy."

She smiled at me at pinakilala ako sa common friends nila ni Tyron.

"You? You're a Filipino right?" tanong sa akin nung babae na maigsi ang buhok na Cay ang pangalan.

Tumango ako sa kanya. Lahat sila ay nakatingin na sa akin na para akong nakasalang sa isang interview at naghihintay sila ng isasagot ko.

"Then why you're here? Tyron told us you're alone."

I gave her a faint smile. Halatang naguguluhan sya. Siguro para sa kanya ay napakahirap ng sitwasyon ko lalo pa at babae ako at hindi ko 'yon maiitanggi.

Pero buwan na ang lumipas at nasanay na ako sa kalakaran ng New Zealand. Hindi nga lang ako lumalabas dahil wala akong kakilala. This is my first time to go out at sila pa lang ang kilala ko bukod kina Tyron at Frank.

"Wait."

Tumingin kami kay Becca nang bigla nyang ipitik ang kanyang daliri sa ere.

"A friend of mine once told me that she went to a foreign country alone because she's fixing her broken heart!"