To Love You More #Wattys2016

TLYM 30

"Let's play snowball."

Tumigil ako sa paghakbang at tiningnan si Trey. "Snowball?" Kunot noong tanong ko.

"Yeah. We're going to throw questions with each other, that's why I called it snowball." Nakangiting sagot nya sa akin sabay kindat.

Napatawa ako ng mahina. Saan nya nahugot 'yon? I pinched his cheeks na agad namang namula sa ginawa ko.

"Why do you want to play that game?"

He pouted and continued walking. Magkahawak kamay kaming dalawa ngayon kaya naman nadala nya ako. "I don't want you to get bored."

Napangiti ako. Hindi ako umimik at tahimik lang na naglakad. Natuloy ang date naming dalawa tulad ng gusto nya. I don't know kung date nga itong matatawag dahil magkatabi lang naman kaming naglalakad simula pa kaninang umaga.

Hinawakan ko ang sombrero na nasa ulo ko dahil lumakas ang hangin. Masarap maglakad ngayon dahil hindi masyadong mainit sa balat ang sikat ng araw.

"So?" untag sa akin ni Trey na sandali akong nilingon.

I smiled. "Sure. Pero ikaw dapat ang mauna."

Humalakhak sya. "My first question.. how are you?"

Sumimangot ako sa kanya. "You're really asking me that?" Hindi makapaniwalang balik tanong ko sa kanya.

Tumatangong nantatawa din sya at the same time. "Yeah."

"I feel great!" Mas hinigpitan ko ang hawak sa kamay nya.

"Is that so? Bakit?" tanong nya ulit.

Pinaningkitan ko sya ng mga mata. "Akala ko ba we'ee going to throw each other question? Bakit ikaw lang ang nagtatanong?"

"You already asked me. You said, "You're really asking me that?" He mimicked.

I rolled my eyes. Kahit kailan talaga!

"Come on, you have to answer." Pamimilit nya sa akin.

"Fine!" kunwari ay inis na pakli ko. "I feel great because of this.. because I have time with you.." mahinang sagot ko sa kanya.

Binalingan ko sya para makita ang reaksyon nya. He said nothing. We just continue walking holding hands ujder the sun..

Hindi madali sa akin ang sagutin ang tanong nya. Bukod sa nahihiya ako, hindi ko alam kung anong tawag sa relasyon na mayroon kaming dalawa ngayon. Though I don't want to assume, hindi ko mapigilan na sana ay katulad pa din dati ang nararamdaman nya sa akin.

Naramdaman kong mas humigpit ang hawak nya sa kamay ko. He smiled and stop walking. Nakangiti nya akong hinarap at pinagmasdan.

Naguluhan ako kung bakit. I face him too.

"You don't have any idea, Maggy.. You don't have any idea how much longing I have in my heart and hearing you said those words made me happy and contented. I am glad I made you feel that way.. I am glad I am the one who's with you this moment.."

I held back my tears. I gently touvh his face. Masaya ako sa mga salitang lumabas sa bibig nya.

Hinalikan nya ang likod ng kamay ko at hinalikan ako sa noo. I slowly close my eyes. Nagtagal din ang labi nya sa noo ko bago sya bumitaw at hinila ako.

"I know you're starving. Want to have a real date with me?"

I laughed hard when he wink. And with that, I nodded as a response.

*
"They served the most delicious food for me!" I gighled after uttering those. Hibdi ko din napigilan ang sarili ko. Hinimas ko ang tiyan ko after kong ubusin ang juice na inorder ni Trey sa akin.