After (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 25

Ik heb hier geen woorden voor. Harry's toon en taalgebruik maken me zwak, kwetsbaar en verward. Ik voel me als een muis in de val.

"Je hoeft het niet toe te geven, ik weet het al." Zegt hij, zijn stem zo verwaand en alles wat ik kan doen is mijn hoofd schudden. Zijn glimlach groeit. Hij neemt weer een stap naar me toe en ik bots tegen de muur. Niet alweer.

"Je hartslag versnelt, of niet? Je mond is droog en je hebt dat gevoel.. daar beneden. Of niet Theresa?" Alles wat hij zegt is waar en hoe meer hij zo tegen me praat, hoe meer ik hem wil. Het is een vreemd gevoel dat ik iemand wil en haat op hetzelfde moment. De aantrekkingskracht die ik voel naar hem is extreem lichamelijk, en het tegenovergestelde van wat ik voel voor Noah. 

Ik weet dat als ik nu iets tegen hem zeg, hij wint.

"Je hebt ongelijk." Mompel ik en hij glimlacht. Zelfs zijn glimlach stuurt een soort stroomschok door me heen.

"Ik heb nooit ongelijk." Zegt hij en ik stap weg van de muur voor hij me er tegen aan kan drukken. 

"Waarom zeg je dat ik aandacht van je vraag als jij degene bent die dat nu doet?" Vraag ik, de boosheid vindt zich een weg langs mijn lust voor deze gekke getatoeëerde jongen.

"Omdat jij de eerste stap naar mij maakte, begrijp me niet verkeerd, ik was net zo verrast als jij." Lacht hij. 

"Ik was dronken en had een lange nacht gehad, dat had ik je al verteld. Ik was verward omdat je aardig tegen me was, nouja, jouw versie van aardig." Zeg ik en ik en ik ga op de stoeprand zitten voor ik tegen de muur gedrukt eindig. Praten met hem is vermoeiend. 

"Ik ben niet zó gemeen tegen je." Zijn uitspraak klinkt meer als een vraag dan een reactie.

"Ja, dat ben je wel. Je gaat ver over de grens om gemeen tegen me te zijn. Niet alleen tegen mij, maar naar iedereen. Het lijkt gewoon alsof je extra gemeen bent tegen mij." Ik kan niet geloven dat ik eerlijk tegen hem ben. Het is een fractie van seconden voor hij weer gemeen gaat doen. 

"Dat is niet waar. Ik ben gemener tegen jou dan tegen de rest van de hele wereld." Grijnst hij en ik sta op. Ik wist dat ik geen normaal gesprek met hem zou kunnen voeren.

"Ik weet niet waarom ik steeds mijn tijd verdoe!" Roep ik als ik wegloop.

"Hey, het spijt me. Kom terug hierheen."

Ik kreun maar draai me om voor mijn gedachten me iets anders vertellen. Hij gaat op de stoep zitten waar ik net zat. 

"Zit." Beveelt hij en ik ga zitten.

"Je zit vreselijk ver." Zegt hij en ik rol mijn ogen. "Vertrouw je me niet?"

"Nee, natuurlijk niet, waarom zou ik?" Zijn gezicht valt als mijn woorden hem raken maar hij herstelt snel. Wat maakt het hem uit of ik hem vertrouw of niet?

"Zullen we het er allebei mee eens zijn dat we of uit elkaars buurt blijven of vrienden zijn? Ik heb het niet in me om steeds ruzie te maken met je." Zucht ik en hij gaat wat dichter bij zitten.

Hij ademt diep in voordat hij praat. "Ik wil niet bij je uit de buurt blijven." Wat? Mijn hart bonkt hart in mijn borst.

"Ik bedoel.. ik denk niet dat we uit elkaars buurt kunnen blijven, met een van mijn beste vrienden als je kamergenoot enzo. Dus ik denk dat we kunnen proberen vrienden te blijven." Ik probeer mijn teleurstelling van zijn woorden te verbergen want dit is wat ik wil, toch? Ik kan Harry niet blijven zoenen en vreemdgaan. 

"Okay, vrienden?"

"Vrienden." Zegt hij en hij reikt zijn hand uit om de mijne te schudden.

"Geen friends with benefits." Herinner ik hem en ik voel mijn wangen gloeien.

Hij grinnikt en speelt met zijn wenkbrauw piercing voor hij praat. "Waarom zeg je dat?"

"Alsof jij dat niet weet, Steph vertelde het."

"Wat, over mij en haar?"

"Jou en haar, en jou en elk ander meisje." Ik probeer nep te lachen maar het komt eruit als een hoest. Hij haalt zijn wenkbrauwen op naar me maar ik negeer hem. 

"Ik en Stehp.. Dat was leuk." Hij lacht alsof hij iets herinnert. "En ja, ik heb andere meisjes die ik neuk maar waarom zou dat jou uitmaken?" Hij is zo nonchalant over dit hele gebeuren terwijl ik mijn schok probeer te verbergen. Hem horen toegeven dat hij met andere meisjes slaapt zou me niet moeten storen, maar dat doet het wel. Hij is niet van mij, dat is Noah. Dat is Noah. Noah. Herinner ik mezelf.

"Het maakt me niet uit, ik wil gewoon niet dat je denkt dat ik een van die meisjes ga worden."

"Aww.. ben je jaloers Theresa?" Plaagt hij me en ik geef hem een duwtje. No way dat ik dat toe ga geven.

"Nee, absoluut niet. Ik heb medelijden met die meisjes." Zeg ik en hij lacht.

"Oh dat hoeft niet. Ze vinden het leuk, geloof me."

"Oké, oké ik snap het. Ander onderwerp graag." Kreun ik en ik kijk naar de lucht. Ik moet het beeld van Harry met andere meisjes uit mijn hoofd krijgen. "Dus ga je aardiger tegen me doen?"

"Natuurlijk. Wil jij dan proberen niet zo gespannen en bitchy te doen de hele tijd?"

"Ik ben niet bitchy, jij bent irritant." Ik begin te lachen en hij doet mee. 

Het is een goede verandering van ons schreeuwend naar elkaar in de klas, naar dit. Ik weet dat we het grote probleem waar ik wel of geen gevoelens voor hem heb nog niet hebben opgelost, maar als we stoppen met zoenen, kan ik me focussen op Noah en dit alles stoppen voordat het erger wordt.

"Kijk nou naar ons, twee vrienden." Zijn accent is heel aantrekkelijk wanneer hij niet gemeen is.

Verdomme, zelfs dan, maar wanneer zijn stem zacht is, maakt zijn accent het zoveel beter. De manier waarop woorden van zijn tong rollen door zijn roze lippen.. ik kan niet aan zijn lippen denken. Ik haal mijn ogen van zijn gezicht en sta op terwijl ik mijn rok afveeg. 

"Die rok is afschuwelijk Tess, als we vrienden worden mag je dat niet langer dragen."

Voor een seconde doet het me pijn, maar wanneer ik naar hem kijk zie ik hem glimlachen. Dit moet de manier zijn waarop hij grapjes maakt, nog steeds gemeen maar daar moet ik maar mee leven.

Mijn mobiel trilt, het is mijn wekker die afgaat. "Ik ga terug om te studeren."

"Je zet een wekker om te studeren?"

"Ik zet een wekker voor veel dingen, het is gewoon iets dat ik doe." Zeg ik, hopend dat hij het gewoon laat gaan.

"We zouden iets leuks moeten doen na de lessen morgen." Biedt hij aan.

Wie is dit en waar is Harry?

"Ik denk niet dat mijn idee van leuk het zelfde is als die van jou." Ik kan me niet eens voorstellen wat zijn idee van 'iets leuks' moet zijn. 

"Nou, we offeren alleen een paar katten, dan branden we een paar gebouwen af.." Ik kan het niet helpen om te giechelen en hij glimlacht terug.

"Echt hoor, je kan wel wat plezier gebruiken nu we nieuwe vrienden zijn moeten we wat leuks doen." Ik discuseer met mezelf over het feit dat ik dan alleen met hem ben voor ik antwoord geef.

Voor ik hem antwoord draait hij om en loopt weg. "Goed, ik ben blij dat je het er mee eens bent. Ik zie je morgen." Zegt hij en hij is weg. 

Ik zeg niets terug, ik ga weer zitten op de stoeprand. Mijn hoofd draait van de laatste twintig minuten met Harry. Hij heeft me letterlijk seks aangeboden, vertellend hoe goed hij me kan laten voelen. Daarna, een paar minuten later, was hij het met me eens dat hij aardiger zou zijn, waren we aan het lachen en grapjes aan het maken en het was leuk. Er zijn zoveel vragen die ik voor hem heb, maar ik weet dat hoe meer ik van hem weet, hoe erger het is. Ik kan vrienden zijn met Harry, zoals Steph is, - nouja niet zoals Steph - maar zoals Niall of een van zijn andere vrienden. Dit is de beste optie, geen gezoen of iets, gewoon vrienden. Wanneer ik terugloop naar mijn kamer probeer ik de angst van me af te schudden dat dit weer een van zijn nieuwe spelletjes is.