After (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 79

Uiteindelijk was Harry gebleven nadat Tristan en Steph naar Tristan's appartement gingen. De rest van de avond hebben we gepraat en gezoend voor Harry uiteindelijk in slaap viel met zijn hoofd op mijn schoot. Ik droomde over een plaats en tijd waar we samen konden wonen. Ik zou graag elke ochtend wakker willen worden naast Harry, maar het is niet realistisch. Ik ben te jong.

Het is nu maandag ochtend en mijn wekker stond tien minuten te laat waardoor mijn hele planning overhoop lag. Nadat ik snel heb gedoucht en mijn make-up op gedaan heb, maak ik Harry wakker voor ik mijn föhn pak.

"Hoe laat is het?" Kreunt hij.

"Half zeven, ik moet mijn haar drogen."

"Half zeven? Je hoeft er pas om negen uur te zijn, kom terug naar bed."

"Nee, ik moet mijn haar nog doen en koffie halen. Ik moet om half acht weg, de rit duurt drie kwartier." Herinner ik hem.

"Dan ben je er drie kwartier te vroeg, je kan ook om acht uur weggaan." Hij sluit zijn ogen en rolt weer om.

Ik negeer hem en zet mijn föhn aan, hij pakt een kussen en houdt het over zijn hoofd. Nadat ik mijn haar gekruld heb, lees ik mijn planner door om zeker te zijn dat ik niet gemist heb.

"Ga je vanaf hier naar je les?" Vraag ik hem terwijl ik me omkleed.

"Ja, ik denk het. Kan ik jouw tandenborstel lenen?" Glimlacht hij en stapt uit bed. 

"Uh, ik denk het. Ik kan een nieuwe voor je kopen op mijn weg terug?" Vertel ik hem. Niemand heeft me ooit gevraagd om mijn tandenborstel te gebruiken. Ik stel me voor hoe ik het in mijn mond doe nadat hij het gebruikt heeft. "Ja, dat kan ook." Ik zie zijn ogen op en neer gaan over mijn lichaam.

"Ik denk nog steeds dat je om acht uur weg moet gaan, bedenk je eens de dingen die we kunnen doen in dertig minuten." Grijnst hij. Mijn ogen schieten naar zijn boxers en mijn lichaam wordt meteen warm. Ik was bezig met mijn shirt dicht te knopen maar mijn handen stoppen in het midden van mijn werk wanneer hij langzaam naar me toe loopt en achter me gaat staan. Ik gebaar dat hij mijn rok dicht moet ritsen, zijn handen gaan over mijn blote huid voor hij langzaam mijn rok dichtritst en ik stop mijn shirt in de rok.

"Ik moet wel om half acht weg, ik moet nog koffie halen. Wat als er file is? Een ongeluk? Of mijn benzine op is? Ik zou verdwaald kunnen raken, of geen parkeerplek kunnen vinden. Wat als ik heel ver van het gebouw moet parkeren en ik ver moet lopen? Dan ben ik buiten adem en moet ik een paar minuten de tijd nemen om.."

"Je moet relaxen babe. Je bent een nerveus wrak nu." Zegt hij in mijn oor. Ik kijk naar hem via mijn spiegel. Hij ziet er zo perfect uit als hij net wakker is, zijn slaperigheid maakt hem liever.

"Ik kan het niet helpen, deze stage betekent zo veel voor me. Ik wil het niet verpesten." Na vandaag zal het prima gaan, na ik weet wat ik moet verwachten en ik mijn week in kan plannen.

"Je wil daar niet zo zenuwachtig aankomen als je nu bent, ze eten je levend." Zegt hij en plaatst kusjes in mijn nek.

"Het gaat vast prima." Hoop ik. Ik krijg kippenvel van zijn warme adem tegen mijn nek.

"Laat me je ontspannen." Zijn stem is laag, ook door het slapen.

"Ik.." Zijn vingers glijden over mijn sleutelbeen en naar mijn borst. Zijn ogen staren in de mijne via de spiegel en ik zucht. "Vijf minuten?" Vraag en smeek ik tegelijkertijd.

"Meer heb ik niet nodig." Ik draai me om, maar hij stopt me.

"Nee, ik wil dat je kijkt." Zegt hij in mijn oor. Ik slik en ik draai me weer om naar de spiegel. Hij doet mijn haar naar de linkerkant en drukt zijn lichaam tegen de mijne. Zijn handen bewegen naar het eind van mijn lange rok.