Hoofdstuk 47

51.7K 1.2K 176
                                        

Ik knipper een paar keer met mijn ogen om mijn gedachten op orde te krijgen. Ik heb hem beloofd eerlijk antwoord te geven, maar ik ben bang om dat te doen.

"Nou?" Herhaalt hij voor de tweede keer na zijn vraag.

"Tja.." Mompel ik en ik verberg mijn gezicht in mijn handen, maar hij haalt ze van mijn gezicht. Zelfs zijn aanraking op mijn pols laat mijn huid branden.

"Tja wat?" Zijn stem is gespannen, alsof hij mijn antwoord nodig heeft.

"Ik heb je gemist." Ik verwacht het ergste. Wat ik niet verwachtte, was dat hij zuchtte van opluchting en de glimlach die verscheen op zijn prachtige gezicht.

Ik wil heb vragen of hij mij gemist heeft, maar hij zegt iets voor ik de kans krijg.

"Echt?" Vraagt hij. Hoe vaak wilt hij dat ik dit herhaal? Ik knik als antwoord en hij geeft me een verlegen glimlach. Harry, verlegen? Hij lijkt gerustgesteld door mijn antwoord, waarschijnlijk omdat hij weet dat ik weer in zijn macht ben.

"Kan ik nu verder slapen?" Jammer ik.

"Alleen als je met mij slaapt, als in, hetzelfde bed natuurlijk." Glimlacht hij.

Ik zucht en luister niet naar hem maar blijf op het bed liggen. Opeens voel ik dat hij me optilt, hij tilt me van het bed en gooit me over zijn schouder. Hij negeert mijn geschop en smeekbeden en zet me pas neer wanneer hij bij mijn bed aankomt. Hij zet een knie op het bed en legt me neer aan de kant van de muur en gaat dan naast me liggen. Ik gooi hem stilletjes een dodende blik, bang dat als ik te boos wordt, hij weg gaat en dat wil ik niet.

Hij pakt het kussen dat ik naar hem toe heb gegooid eerder vanavond, en plaatst het tussen ons in als een muurtje.

"Kijk, nu kan je slapen." Grijnst hij en ik glimlach terug, ik kan het niet helpen.

"Slaap lekker." Giegel ik.

"Slaap lekker Tessa." Lacht hij terug en ik rol me om. Ik ben helemaal niet moe, dus ik staar naar de muur.

Een paar minuter later voel ik het kussen tussen ons in weggehaald worden en Harry's arm wikkelt zich om mijn middel en hij trekt me tegen zijn borst. Ik beweeg niet, en zeg niets over zijn actie. Ik hou te veel van dit gevoel.

"Ik heb jou ook gemist." Fluistert hij. Ik glimlach, wetend dat hij mijn gezicht niet kan zien. Ik voel de druk van zijn lippen tegen de achterkant van mijn hoofd en mijn buik draait zich om. Al hou ik er zo veel van, ik val in slaap, meer verward dan ooit. 

...

Mijn wekker gaat naar mijn idee veel te vroeg af en ik rol me om om hem uit te zetten. De herinneringen van vannacht schieten door mijn hoofd en mijn ogen schieten open, en ik zie Harry rechtop naast me zitten, naar mij kijkend met een geamuseerde grijns.

"Je bent schattig als je slaapt." Plaagt hij en ik ga zo snel als ik kan rechtop zitten.

"Waar is de wekker voor?" Vraagt hij en hij geeft me mijn mobiel. Ik zet de wekker uit en klim van het bed. 

"Ik ga voor een auto kijken vandaag, dus je kan weggaan als je wilt." Vertel ik hem en hij fronst.

"Je bent niet echt een ochtend persoon."

"Dat ben ik wel.. ik wil je gewoon niet ophouden." Ik voel me een beetje schuldig dat ik zo onbeschoft ben, maar ik had verwacht dat hij dat ook zou zijn.

"Dat doe je ook niet. Mag ik mee?"

"Kijken voor een auto? Waarom zou je dat willen?" Ik kijk hem wantrouwig aan.

"Waarom heb ik een reden nodig? Je doet net alsof ik je straks ga vermoorden ofzoiets." Lacht hij en haalt zijn hand door zijn haar.

"Nou, ik ben verrast door je vrolijke humeur.. en dat je ergens heen wilt gaan met me." Geef ik toe.

"Ik wil gewoon.. ik heb niets anders te doen."

"Ik denk dat het tellen van de tegels op de vloer nog leuker is dan meegaan met me." Ik wil meer tijd met hem doorbrengen maar ik ben zo verward. Hij verward me zo vaak.

"Kijk, als je niet wilt dat ik meega, zeg het en ik ga." Zijn irritatie is duidelijk te merken in zijn stem.

"Dat wil ik wel.. ik ben gewoon.."

"Je bent gewoon wat?"

"Bang dat je.. de hele tijd onaardig doet." Ik draai me van hem weg en pak wat kleding. Ik moet douchen voor ik ergens heen ga. 

"Dat zal niet gebeuren. Ik beloof het, laat me je gewoon zien dat.. dat ik aardig kan zijn. Het is maar één dag." Glimlacht hij. Het voelt alsof we constant vrienden proberen te zijn, geen vrienden proberen te zijn, uit elkaars buurt te blijven, de nacht samen doorbrengen, we stoppen hier zo veel energie in. Noah zal het zeker weten uitmaken en nooit meer tegen me praten wanneer hij weet dat Harry hier vannacht is gebleven, in mijn bed, mij vasthoudend wanneer we in slaap vielen. Terwijl ik verloren ben in mijn gedachten lijkt het opeens oké dat luisteren naar Harry's ademhaling terwijl we sliepen, het uitmaken van Noah waard is. 

Ik weet niet wat het is waardoor ik steeds bang ben Noah kwijt te raken, misschien is het mijn angst voor mijn moeders reactie als we uit elkaar zouden gaan, of misschien is mijn oude zelf zo gehecht aan Noah, hij is er altijd voor me geweest en het voelt alsof ik het verschuldigd ben aan mezelf en hem om verder te gaan met onze relatie. Maar ik denk dat de grootste reden is omdat ik weet dat Harry mij nooit een relatie kan en wil geven die ik nodig heb, en eerlijk gezegd wil van hem.

"Aarde voor Tessa!" Roept hij vanaf de andere kant van de kamer. Ik stond hier met mezelf te debateren en was totaal vergeten dat Harry in mijn kamer zat. "Is er iets mis?" Vraagt hij en loopt naar me toe.

Oh, niets hoor, ik geef gewoon eindelijk toe aan mezelf dat ik gevoelens voor je heb en meer van je wil maar ik weet dat je nooit om iemand zal geven, zeker niet om mij.

"Nee, ik zat gewoon te denken aan wat ik moet dragen." Lieg ik. Zijn ogen glijden naar de kleding in mijn handen maar hij zegt niets.

"Dus, mag ik mee? Het is makkelijker voor jou zodat je geen bus hoeft te nemen. Dat ging je doen, of niet?"

Hij heeft gelijk, het is makkelijker. "Ja."

"Ja wat? Je laat me meegaan of je wilde de bus nemen?"

"Beide." Ik loop naar de deur en hij volgt me.

"Wat doe je?" Vraag ik hem.

"Met je meegaan."

"Ik ga douchen." Ik zwaai mijn toilettas voor zijn ogen en hij pakt het.

"Ik ook." Glimlacht hij. Verdomde gemixte douches. Hij loopt langs me heen en opent de deur zonder om te kijken. Ik haast me om hem bij te houden en pak hem bij zijn shirt.

"Leuk dat je met me meegaat." Grapt hij en ik rol mijn ogen.

"De dag is nog niet begonnen of je irriteert me al." Zeg ik hem en hij lacht.

Een groepje meisjes lopen langs ons heen de badkamer in, en ze proberen niet eens subtiel te zijn wanneer ze staren naar Harry. Ze staren niet naar hem om zijn tattoos of piercings, maar omdat hij hot is.

"Dames." Glimlacht Harry naar ze en ze beginnen te giegelen als schoolmeisjes. Nouja, ze zijn schoolmeisjes maar ze zijn volwassen dus moeten ze zich ook zo gedragen. Ik scheld in mezelf dat ik altijd zo boos ben wanneer een meisje in contact komt met Harry, hij is single en hij kan doen wat hij wilt, ik wenste gewoon dat het met mij was.


After (Nederlands/Dutch)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu