After (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 91

"Het huis komt op de naam van jullie beiden te staan, is dat correct?" Vraagt de man en hij kijkt naar mij. Ik heb het idee dat hij me eigenlijk vraagt of ik zeker ben van dit alles.

"Ja." Antwoord Harry voor mij en hij tekent onderaan het papier voor hij het mapje met papieren doorschuift naar mij.

Ik pak de pen en teken voor ik er over nadenk. Ik ben hier klaar voor, wij zijn hier klaar voor. Ja, we zijn jong, en nee, we kennen elkaar nog niet heel lang, maar ik weet dat ik heel veel van hem houd, en hij houdt van mij. Zolang dat zo is, zal alles goed komen.

"Oké, hier zijn de sleutels." Zegt de man, ik denk dat hij Robert heet, want zijn naam zag ik op meerdere papieren staan. Hij geeft Harry en mij een setje sleutels en gaat weg.

"Nou.. welkom thuis?" Zegt Harry als de man de deur uit is. 

Ik lach en loop naar hem toe zodat hij zijn armen om mij heen kan slaan.

"Ik kan niet geloven dat we hier nu wonen. Het lijkt nog helemaal niet echt." Mijn ogen scannen de woonkamer.

"Als iemand me twee maanden geleden had verteld dat ik met je samen zou gaan wonen, hell, dat we zouden daten, zou ik óf gelachen hebben, of had ik diegene geslagen.." Hij glimlacht en neemt mijn gezicht tussen zijn handen.

"Nou, wat lief." Plaag ik en ik sla mijn armen om zijn middel.

"Het is wel een opluchting, dat we een eigen plek hebben. Geen feestjes meer, geen kamergenootjes en gedeelde douches." Zeg ik.

"Ons eigen bed." Voegt hij er met een glimlach aan toe.

"We moeten nog wel wat dingen halen, servies enzo. Vind je het beddengoed in de slaapkamer oké? Alles is nieuw, maar als je de kleuren niet leuk vindt, kunnen we nieuwe halen." Zegt hij.

"Voel je je wel goed?" Ik breng mijn hand naar zijn voorhoofd. "Je bent zo georganiseerd vandaag." Glimlach ik.

"Ik wil gewoon zeker weten dat je alles hier mooi vindt. Ik wil dat je je thuis voelt.. met mij.."

"En jij? Voel jij je hier thuis?" Vraag ik hem en hij knikt.

"Verrassend genoeg, ja." Antwoordt hij en hij kijkt de kamer rond.

"We moeten mijn spullen maar eens op gaan halen, ik heb niet veel, alleen maar mijn boeken en kleding." Zeg ik.

"Ik heb het al opgehaald."

"Wat?" Vraag ik.

"Ik heb de spullen van je kamer meegebracht, alles is in jouw auto." Legt hij uit.

"Hoe wist je dat ik zou ondertekenen? Wat als ik het appartement niet mooi had gevonden?" Glimlach ik. Ik wou dat ik nog gedag had kunnen zeggen tegen Steph en de kamer die ik drie maanden lang mijn thuis had genoemd, maar ik weet zeker dat ik Steph snel weer zie.

"Omdat, als je deze niet mooi had gevonden, ik een andere had gevonden die je wel mooi zou vinden." Antwoordt hij zelfverzekerd.

"Oh. En jouw spullen?"

"Die haal ik morgen op, er ligt kleding in mijn auto."

"Ja, hoe zit dat eigenlijk?" Hij heeft altijd zoveel kleding in zijn auto.

"Ik weet het niet. Ik denk dat het gewoon handig is." Hij haalt zijn schouders op.

"Laten we naar de winkel gaan en alle shit halen die we nodig hebben voor de keuken, en wat eten." Zegt hij.

"Oké." Sinds het moment dat ik hier binnenstapte, vliegen de vlinders door mijn buik.

"Kan ik weer in jouw auto rijden?" Vraag ik als we naar de lobby lopen.