After (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 32

Ik haast me naar Noah's auto en mijn telefoon trilt door een sms van Liam.

"2875 Cornell Rd." Lees ik. Ik typ het adres in op mijn navigatie op mijn telefoon en begin te rijden. Volgens de navigatie ben ik er over vijftien minuten. Wat zou er aan de hand zijn, waarom laat Liam me daarheen komen? Harry en ik praten niet eens normaal. Ik hoop wel dat Harry oké is. Ik kon het geluid op de achtergrond niet plaatsen, het klonk alsof er iets brak ofzo. Ik ben nog steeds net zo verward als in mijn kamer wanneer ik aankom bij het huis. Noah heeft twee keer gebeld maar ik negeerde het, ik heb de navigatie nodig en eerlijk gezegd achtervolgd zijn verwarde gezicht toen ik wegging me. 

De huizen in deze straat zijn enorm, ze lijken wel villa's. Deze bijvoorbeeld, is wel drie keer zo groot als die van mijn moeder. Het is een oud maar prachtig uitziend huis - villa als je het mij vraagt - en de tuin zo groot dat het lijkt alsof het huis op een heuvel staat. Zelfs onder het licht van de straatlantaarns is het prachtig. Het zal vast het huis van Harry's vader zijn, dat is de enige conclusie die ik kan bedenken. Ik adem diep in voor ik de auto uitzet en het pad oploop. Wanneer ik bij de deur ben klop ik, en binnen een paar seconden gaat de deur open.

"Tessa, bedankt voor het komen. Ik weet dat je gezelschap hebt. Is Noah mee?" Vraagt Liam en gebaart dat ik binnen kan komen.

"Nee, hij is in mijn kamer. Wat is er aan de hand? Waar is Harry?"

"Hij is in de achtertuin. Hij raakt totaal de controle kwijt." Zucht hij.

"En ik ben hier omdat?" Vraag ik zo lief mogelijk. Waarom moet ik komen als Harry zijn controle kwijt raakt?

"Weet ik niet, ik weet dat je hem haat maar hij is dronken, compleet gesloopt. Hij kwam hier en opende een fles whisky, hij heeft bijna de hele fles leeggedronken! Daarna begon hij met het breken van dingen, mijn moeders servies, een glazen kastje, eigenlijk alles wat hij vast kon pakken."

"Wat? Waarom?" Harry had me verteld dat hij niet dronk.

"Zijn vader vertelde hem net dat hij en mijn moeder gaan trouwen." Vertelt hij me, alsof dat alles duidelijk maakt.

"Oke? Dus Harry wilt niet dat ze gaan trouwen?" Ik ben nog steeds verward. Liam leidt me naar een enorme keuken en ik hap naar adem als ik zie wat voor schade Harry heeft aangericht. Gebroken servies ligt verspreid over de vloer en een houten kast en glas liggen op de vloer. 

"Nee, het is een lang verhaal. Meteen nadat zijn vader het hem had verteld zijn hij en mijn moeder vertrokken voor een weekendje weg. Thank god dat ze hier niet zijn maar ik denk dat Harry daarom hierheen gekomen is, om zijn vader onder ogen te komen. Hij komt hier namelijk nooit." Legt hij uit en opent de achterdeur. Ik zie een schaduw zitten aan een kleine tafel op het terras. Harry. 

"Ik weet niet wat jij denkt dat ik kan doen, maar ik ga het proberen." Vertel ik Liam en hij kinkt.

Hij plaatst zijn hand op mijn schouder. "Hij riep jou naam." Zegt hij me stilletjes en mijn hart stopt. Ik loop naar Harry en hij kijkt naar me op. Zijn ogen zijn bloeddoorlopen en zijn haar zit verscholen onder zijn beanie. Zijn ogen worden groot en donker en ik wil weglopen. Hij lijkt bijna eng onder het schemerige licht van het terras.

"Hoe ben je hier gekomen?" Hij heft zijn stem en staat op.

"Liam.. hij," Antwoord ik en ik wou dat ik dat niet had gezegd.

"Je hebt haar verdomme gebeld?" Roept hij richting Liam en Liam loopt naar binnen, Harry negerend.

"Laat hem met rust Harry, hij is bezorgd om je." Zeg ik en hij gaat zitten, en gebaart dat ik dat ook moet doen. Ik ga tegenover hem zitten en kijk toe hoe hij zijn bijna lege fles pakt en het naar zijn mond haalt. Wanneer hij klaar is smijt hij de fles neer op de tafel en ik schrik. Ik ben blij dat de fles niet brak.