After (Nederlands/Dutch)

Hoofdstuk 53

Karen heeft voor ons veel verschillende soorten cakejes gemaakt. Ik eet er een paar terwijl Karen en ik praten over haar liefde voor koken. Liam komt niet bij ons in de keuken zitten.

"Ik hou ook van bakken, al ben ik er niet zo goed in." Vertel ik haar en ze lacht.

"Ik zou het leuk vinden om het je te leren, ik ben net een bakker." Schept ze op en ik lach. Ik zie in haar ogen dat ze hoopt dat ik ja zeg en ik knik.

"Dat zou heel leuk zijn." Ik kan hier geen nee op zeggen. Het lijkt erop alsof ze me echt probeert te leren kennen. Ze gelooft dat ik Harry's vriendin ben en ik kan haar niet anders vertellen. Harry heeft haar ook nog niets verteld, en zijn vader ook niet, wat me een beetje hoop geeft. Ik wou dat deze avond net zo kon zijn als de rest van mijn leven, genieten van de tijd die ik doorbreng met Harry, zijn ogen die de mijne constant ontmoeten terwijl ik met zijn vader en bijna stiefmoeder praat. Hij doet aardig vandaag, het afgelopen uur tenminste en zijn duim streelt over mijn knokkels als een lief gebaar en het geeft me constant vlinders in mijn buik. De regenbui houdt niet op en de wind waait steeds harder..

Nadat we ons dessert ophebben staat Harry op van de tafel. Ik kijk hem vragend aan en hij leunt naar beneden om in mijn oor te fluisteren.

"Ik kom zo terug, even naar de wc." Zegt hij en ik glimlach. Ik kijk naar hem als hij wegloopt en verdwijnt in de hal.

"We kunnen je niet genoeg bedanken, het is zo geweldig om Harry hier te zien, al is het alleen maar voor het avondeten." Zegt Karen en Ken pakt boven de tafel haar hand.

"Ze heeft gelijk, het is geweldig om als vader Harry verliefd te zien. Ik maakte me altijd zorgen dat hij dat niet kon.. hij was een.. gewelddadig kind." Mompelt Ken en kijkt naar me.

Hij moet opmerken dat ik me ongemakkelijk voel. "Het spijt me, ik wil dit niet ongemakkelijk maken, we vinden het gewoon fijn om hem gelukkig te zien." Gelukkig? Verliefd? Ik verslik me en hoest een paar keer, snel neem ik een slok water en kijk ze weer aan. Ze denken dat Harry verliefd op me is? Het zo enorm onbeschoft zijn om nu te lachen, het is wel duidelijk dat ze Harry niet kennen.

Voor ik antwoord kan geven komt Harry terug en godzijdank hoef ik geen antwoord te geven op de lieve maar verkeerde veronderstellingen van zijn vader en stiefmoeder. Hij gaat niet zitten, in plaats daarvan staat hij achter me met zijn handen op mijn stoel.

"We moeten echt gaan nu, ik moet Tessa een lift geven naar het studentenhuis." Vertelt Harry ze.

"Ach nee joh, jullie kunnen hier blijven vannacht. Het stormt buiten en we hebben ruimte genoeg, toch Ken?" Ze draait zich om naar haar verloofde en Ken knikt.

"Natuurlijk, jullie mogen hier altijd verblijven." Zegt hij en Harry kijkt naar me. Ik wil blijven. Zeker nu Harry in zo'n goed humeur is.

"Het maakt mij niet uit." Antwoord ik en ik probeer oogcontact te maken met Harry. Ik wil hem niet van slag maken door hier nog langer te blijven. Zijn ogen zijn onleesbaar maar hij lijkt niet boos.

"Prima! Dan is dat geregeld. Ik laat Tessa wel haar kamer zien, tenzij je in Harry's kamer wilt slapen?" Vraagt ze, er zit geen verwijtende toon in haar stem, alleen maar vriendelijkheid.

"Nee, ik wil graag mijn eigen kamer. Als dat kan?" Vraag ik en Harry schiet me een blik. Wil hij dat ik in zijn kamer slaap? De gedachte maakt me blij maar ik voel me niet gemakkelijk dat ze weten dat Harry en ik al bij dat punt zijn. Het irritante stemmetje in mijn hoofd herinnert me eraan dat we helemaal niet daten, of wat dan ook. Ik heb een vriendje, en dat is niet Harry, maar ik negeer het stemmetje als ik Karen volg naar boven. Harry volgt ons niet.

Ze laat me een kamer zien tegenover die van Harry. Het is niet zo groot als zijn kamer maar het is prachtig ingericht. Het bed is iets kleiner en in de kamer hangen schilderijtjes van boten en ankers. Ik bedank haar meerdere keren en ze knuffelt me voor ze de kamer uitgaat.