His Revenge

Chapter 2: The Beginning

Kakaupo ko pa lang sa isang table sa unahan ng room nung biglang may tumawag sakin.

"Hey. Hello!" sabi ng isang boses ng babae sa kanan ko.

Lumingon naman ako. A girl was smiling at me. I smiled back a bit. "Uhm, hi."

"I'm Dana! Nice to meet you!" sabi niya sabay abot sakin ng kamay. "And you are?"

"Red. Credence Red Guvera. Nice meeting you too," sagot ko naman at nakipag-kamay ako sa kanya.

Dana gave me a calculating look after she have shaken my hand.

"Can I ask a question?" she said.

"Sure," I replied.

"No offense, okay? But are you... gay or something?" tanong niya.

Here we go again, bulong ng utak ko.

I smiled before I answered. "Hindi po. Ganito lang po talaga ako gumalaw. And don't worry, I'm not offended. Hindi lang naman ang ikaw ang unang naghinala sakin niyan," sabi ko.

She nodded. "I see. Ang hinhin mo kasing gumalaw para sa isang lalaki eh. Alam mo yun? Your gestures and movements are a bit too refined for a male," Dana explained.

"Naiintindihan ko po," sagot ko naman.

"Are you sure you're not offended?" tanong niya.

I shook my head.

"So, friends?" she asked.

"Friends."

And with that, I had my first ever friend in high school.

Well, totoo yung sinabi ni Dana kanina. My movements are too refined for a male. Di-makabasag pinggan ika nga. Ewan. Ganito lang naman talaga ako gumalaw kaya madalas talaga akong mapagkamalan. Madalas pa akong tuksuhin ni kuya na ako raw ang male version ni Maria Clara. Masyadong inosente at mahinhin.

And besides, being refined and delicate-looking has its own benefits. Mga magagaan na mga trabaho lang ang pinapagawa sakin sa bahay at pati na rin sa school ko dati. Kapag nasa bahay ako eh taga-luto lang ako, taga-hugas ng mga pinggan, ganun. Si kuya yung nakatoka sa mabibigat na mga gawain.

Actually, aside sa ayaw akong pabuhatin ni kuya ng mga mabibigat, eh bawal naman talaga sakin ang mga ganun. Mabilis akong magkapasa at mapagod. Mahampas nga lang ako sa braso eh mamumula na yan nang ilang oras. I think my skin's a bit sensitive. Kaya naman si kuya eh kulang na lang ipa-laminate ako.

I do play volleyball though. Pinilit ako ni kuya dati na maglaro para raw lumakas ang stamina ko.

"What are your thoughts about this school?" tanong bigla sakin ni Dana.

"I think this school is good. Yung kuya ko nga eh nag-aaral din dito. Third year na siya," sagot ko naman.

"I see. Do you have any plans to join a club?" tanong pa niya.

I paused. "Hmm... Maybe I'll try volleyball. Madalas kaming maglaro ni kuya. How about you?" tanong ko naman.

"That's cool. Me? I've always wanted to join the school publication," she said.

And it turns out na halos wala pa palang magmi-meet samin na mga teachers. The whole morning ha passed and not a single teacher entered our room.

At around thirty minutes past eleven, Kuya Grey showed up at the door of our room.

Nagpaalam na muna ako kay Dana bago ko kinuha ang lunchbox ko.

"How's the morning?" bungad sakin ni kuya.