Wattpad Original
Mayroong 13 pang mga libreng parte

Chapter 131

1.1M 38.2K 30.4K
                                        


Blood

Keifer's POV

Jay-jay!

Please answer your damn phone! Ring lang nang ring pero wala namang sumasagot. If I check her current location nandito pa rin siya.

"Keifer! Nakita ko na si Rory!" Drew shouted.

Agad namin siyang sinundan. Binuksan niya yung isa sa mga kurtina at bumungad si Rory. Wala siyang pang-itaas at tinatahi ng nurse ang sugat niya sa likod.

"Buti na lang at mababaw lang ang sugat. Pero tinahi pa rin namin para tumigil ang bleeding," sabi nung nurse at nilagyan naman ng bandage ang sugat niya.

"Thank you po," sabi ni Rory.

We waited until the nurse walked away.

"Nasa'n si Jay-jay?!" I asked immediately.

"Nandiyan sa—" He stopped and looked around. "...Nawala. Nandiyan lang siya kanina."

Seriously?!

I tried to look around again. Pero wala nang naka-uniform ng HVIS dito. In fact, there's no other high school student here.

"Ang weird ni Jay-jay," Rory suddenly said.

"Huh?! Ano'ng sabi mo?" Ci-N asked.

"Bigla na lang kasi siyang nanginig sa takot nung umagos yung dugo ko. Hindi siya nagsasalita tapos umiiyak," he explained.

No!

Nangyari na naman kaya? Hindi pwede. Paano kung nangyari na naman and right now, she's still out of her mind?

Lalakad na sana ako paalis para hanapin siya ulit but I heard Rory say a name, reason for me to stop.

"Buti na lang dumating si David para tulungan kami," he said while smiling.

David helped them. Fuck! No! They couldn't be together. Akala ba niya hindi ko napapansin? He's up to something.

I ran as fast as I could. I kept calling her phone at the same time. Then out of nowhere, I heard a very familiar ringtone.

Secret of One Republic

I followed that sound. The more I walked or ran faster, the louder it got. Malayo na ako sa emergency room. Medyo madilim na yung hallway and wala na ring taong dumadaan dito.

I stopped at the same time as when the sound and my phone stopped. Right at the corner, nakaupo siya sa sahig, yakap ang mga binti at tuhod niya habang nakayuko.

I slowly walked toward her. When I got closer, I knelt down. Doon ko lang napansin na puro dugo ang katawan niya. Gano'n din ang mga kamay niya.

No! Please! 'Wag naman sana!

"Jay..." I called her.

Unti-unti niyang itinaas ang ulo niya at tumingin sa 'kin. Bigla na lang siyang umiyak nang malakas.

"K-Keifer..." sabi niya at agad na yumakap sa 'kin. I hugged her back. Oh, crap! Akala ko may nangyari na sa kaniya. Akala ko naulit na naman.

"You made me worried sick!" I said and kissed her head.

"Keifer... a-ang daming dugo," she said while still crying.

Hinimas ko yung likod at buhok niya. "Sshhh... It's okay. I'm here. Don't cry."

"N-natakot ako... Akala ko m-mauulit yung nangyari."

"Stop crying... Everything is okay now," I said.

Ang Mutya Ng Section E (Book 2)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon