classroom :: vkook

bir yudum teşekkür'

Classroom'u seven herkese;

Öncelikle az önce oluşan kargaşadan ötürü kusura bakmayın. Benim minik bir dalgınlığım sonucu oluştu:3

Onun haricinde... hepinizin başta final bölümü olarak geri kalan 49 bölümü de sevdiğinizi umarak kısa bir teşekkür konuşması yapmak istiyorum. Ben, bu satırları yazarken muhtemelen siz, final bölümünü okuyor olacaksınız ve inanın, bu kitabı bitirebilmek benim için en güzel başarı.

Bu hikayeyi yazmaya başladığımda tarihler, 9 Haziran 2017'yi gösteriyordu ve ben hazırlıktan bunalmış bir öğrenci olarak tatil günlerimde can sıkıntısından sevdiğim grubun en çok yakıştırdığım ikilisini alarak ve karakterlerin içine; her gün gördüğüm, bazen yalnızca bir köşeden dönerken göz göze geldiğim insanların özelliklerini, hislerini, hissettirdiklerini alarak, azar azar kazıyarak işledim ve önünüze sundum. Hiçbir zaman çok okunsun diye, çok fazla takipçim olsun veya çok tanınayım diye yazmadım.

Bu hikayeyi yazmaya başladığımda 300 takipçim vardı ve kendi halimde, yine aynı şekilde yazıyordum. Yine aynı şekilde yazıyorum. Değişen hiçbir şey olmadı; yalnızca yeni arkadaşlar, yeni deneyimler kattım kendime. Bir de elbette, yazılarıma, yazdıklarıma daha çok güvendim.

Çok samimi olduğum insanlar bilir; ben kendini çok saklayan biriyim ve kendimi yalnızca kelimelere emanet edebiliyorum. Düşüncelerimden çok duygularımı salıveriyorum; beyaz kağıtlara veya bir dakikadan sonra üstü kararan ekranlara. Bu yüzden ya; hiç kimse için değil. Hep kendim için yazdım; kendimi daha iyi hissetmek için, iyileştirmek için.

Siz de öyle yapın.

Bu sizinle olan uzun yolculuğumda çok yıprandım, çok yara aldım ama yılmadım. Benim, iki ayağımın üzerine sağlam basabilmemi sağlayan ve bundan mutlu olmama neden olan tek şey, yazı yazmak iken bunu nasıl yaparım? Her zaman buna inanıyorum ve biliyorum; ben, şu harflerin aralarında yaşıyorum. Oracıkta, o paslı noktaların peşinde koşarak nefes alıyorum.

Bunu hisset meyen anlamaz. Bu yüzden ille de anlayın, demiyorum.

Yalnızca yazdıklarımı saygıyla okumanızı bekliyorum. Yazdıklarımı ve yazacaklarımı hep saygıyla ve sevgiyle bekledim. Sizin sevginizi de gördüğümde esas mutluluğun ne olduğunu keşfettim. Sizin yorumlarınızla, destekleriniz ile yapabilirim dedim, neden olmasın dedim. Bakın şimdi, çok ünlü olmasa da küçük bir sitede yazıyorum ve amacım her zaman wattpad dışında bir yerlerde küçük de olsa adım adım ileriye gitmekti. 

Bu olacak, inanıyorum. 

Sizin beni mutlu eden her yorumunuza, her davranışınıza ve her muhabbetinize minnettarım. Classroom'u, beni, kelimelerimi ve trollerimi evinize, kalbinize davet ettiğiniz için, yüreğinizdeki narin odacıklarda, yorganınızın altında iki kelime daha okumak için az uyuduğunuz için ve okulda, işte, arabada, serviste bir saniye bile olsa aklınıza düşen kelimelerim veyahut karakterlerim için çok teşekkür ederim. 

Sizi çok iyi anlıyorum çünkü ben de bir okuyucum ve yazmasam dahi hep öyle kalacağım.

Size çok teşekkür ederim. 

Özel olarak teşekkür etmem birkaç kişi var lakin darılmayın..

loyisme      ; 19 Haziran? Tanıştığımız gün? Senin hakkını ödeyemem. Hayatıma girdiğin gün için, bana yolladığın her türlü desteğin için ve şu lanet mekanda dünyanın en güzel insanlarından biri olarak hayatıma girdiğin için ve ses kayıtlarımı, tüm çığlıklarıma rağmen hep dinlediğin için çok teşekkür ederim. Seni çok sebiyorum:3 Çok, çok seviyorum Loyi. Yanlış numaralar versen bile hep seveceğim ♥

haveyoumetgamze Başım her sıkıştığında ve hastalığım ne zaman nüksetse başımdaydın. Hiç rastlamasam ne olurdu diye düşünüp üzüldüğüm ve rüyalarına hayran kaldığımsın. Sevgime sevgi olduğun için, kelimelerime derman, beynimdeki pis tırtıllara kızan bir abla olduğun için ve tüm derp fotoğraflarıma rağmen halen benimle konuştuğun için sana çok ama çok teşekkür ederim. İyi ki yanımdasın, bunu sana söylemeden bu kitabı bitiremezdim. Seni sebiyorum, bol bol baya bol, böyle kocamanından! ♥

yoonminsshi Aslında ben daha henüz bu kadar çok okunmazken seni stalklıyordum ve sanırım bunu ilk kez burada açıklıyorum ajsdas Her neyse nasıl güzel bir kalbin olduğunu ve hafif çekik gözlerinle yaptığın o can alıcı gülüşünü hep yüzünde stabil tutmanı istiyorum. Bana çok güç verdin, hep yanımda, dimdik durabilendin. Seni şimdi nasıl anlatayım ki, instadan yazdın ve bir an önce sana cevap vermem gerek kkk Seni çokça sebiyorum, bunu zaten... biliyorsun! ♥

Bir de... O'na çok teşekkür ederim. Seni seviyorum, melek. Kalbimdesin. 

Ve... kitabın daimi yorumcularına - onlar kendilerini biliyorlar- , her kitaba üşenmeden oy veren ve en azından emeğime karşılık bir tanecik yorum yapan herkese çok teşekkür ederim. Hepinize çok teşekkür ederim. 

Sizi seviyorum ve hatırlatayım... Classroom cidden bitti! Eheheh!

Görüşürüüüzzzzzzz♥♥♥