𝖧𝗈𝗐 𝗍𝗈 𝖲𝖺𝗒 𝖦𝗈𝗈𝖽𝖻𝗒𝖾 || 슈가

37

Namjoon's P.O.V

Δύο μήνες μετά.

Το φως του ήλιου με χτύπησε στα μάτια και με ξύπνησε. Σήμερα είναι η απονομή των βραβείων από τον διαγωνισμό Μαθηματικών στον οποίο πήρα μέρος και βγήκα πρώτος.

Είμαι πολύ χαρούμενος με τον εαυτό μου.

Και ο Yoongi μου είναι πολύ χαρούμενος για εμένα. Ήταν και εκείνος αρκετά καλός στα μαθηματικά παλαιότερα, βέβαια ποτέ του δεν πήρε μέρος σε κάποιον διαγωνισμό.

Ο Yoongi τώρα τελευταία είναι πολύ καλά μέσα του και αυτό φαίνεται. Χαμογελάει και το χαμόγελο του είναι αληθινό, δεν μου κρατάει μυστικά, μου τα λέει όλα.

Πλέον δεν έχει ανάγκη τον ψυχολόγο.

Είμαι πολύ ευτυχισμένος που τον έχω κοντά μου και με εμπιστεύεται. Είμαι αυτός που χρειάζεται.

Σηκώθηκα από το κρεβάτι προσεκτικά για να μην ξυπνήσω τον Yoongi και ξεκρέμασα το πουκάμισο από την ντουλάπα.

Το φόρεσα και άρχισα να κουμπώνω τα κουμπιά του στα τυφλά. Ο Yoongi ξύπνησε και ακούμπησε την πλάτη του στον τοίχο δίπλα στο κρεβάτι, κοιτώντας με.

Χαμογέλασα πλατιά και χαμογέλασε και εκείνος. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και ήρθε κοντά μου.

Τύλιξε τα χέρια του γύρω μου ενώ με κοιτούσε στα μάτια. Ήταν ακόμα νυσταγμένος. Μετάνιωσα που τον ξύπνησα. Αλλά έπρεπε να ετοιμαστώ για την απονομή.

"Συγχαρητήρια και πάλι για το βραβείο. Το αξίζεις" μου είπε. Χαμογέλασα και έφερα τα πρόσωπα μας κοντά.

Ένωσα τα χείλη μας σε ένα αργό και τρυφερό φιλί. Ήταν τόσο γλυκός.

"Είσαι ο καλύτερος" του είπα. Χαμογέλασε ντροπαλά, τα ροζ μάγουλα του με κάνουν να θέλω να τον έχω στην αγκαλιά μου όλη την μέρα. Όμως δεν μπορώ.

Του χάρισα ακόμα ένα φιλί στα χείλη και άνοιξα το παράθυρο για να μπει μέσα περισσότερο φως. Λατρεύω τον ήλιο, μου αρέσουν οι μέρες που ο ήλιος λάμπει.

Απορώ πως σε μερικούς ανθρώπους αρέσουν οι βροχερές μέρες. Εμένα μου προκαλούν κατάθλιψη.

Φόρεσα επίσης το καλό μου τζιν και ύστερα μπήκα στο μπάνιο για να πλυθώ και να ξυριστώ, μιας που μερικές τρίχες είχαν κάνει την εμφάνιση τους στο πρόσωπο μου.

Άνοιξα την βρύση και άφησα το κρύο νερό να πέσει επάνω στο πρόσωπο μου. Ο καλύτερος τρόπος να ξυπνάς το πρωί.

Κοίταξα το πρόσωπο μου στον καθρέφτη. Πήρα το ξυραφάκι και το έφερα κοντά στο πρόσωπο μου. Εκείνη την στιγμή χτύπησε η πόρτα του μπάνιου.

"Εγώ είμαι" μου είπε. "Το ξέρω" απάντησα. Αφού δεν υπήρχε κάποιος άλλος στο σπίτι, φυσικό να είναι αυτός που χτυπούσε την πόρτα.

Μπήκε μέσα και με κοίταξε. Τον έβλεπα από τον καθρέφτη καθώς ξυριζόμουν. Χαμογέλασε στην εικόνα μου και χαμογέλασα και εγώ.

Ήρθε πιο κοντά μου και ακούμπησε το κεφάλι του στον ώμο μου. Γύρισα το κεφάλι μου και τον φίλησα στο μέτωπο επάνω από τα μαλλιά του που έπεφταν στο μέτωπο του.

Άνοιξα την βρύση και πλύθηκα. Ύστερα τον κοίταξα στα μάτια. Ήρθε κοντά μου και μπήκε στην αγκαλιά μου. Τον έσφιξα και τον φίλησα ξανά στο μέτωπο.

"Σε αγαπάω πολύ" είπα. "Και εγώ" είπε ενώ ένα ντροπαλό χαμόγελο εμφανίστηκε στο πρόσωπο του.

Βγήκαμε από το μπάνιο και φόρεσα τα παπούτσια μου. Εκείνος έβαλε το πουκάμισο που βρισκόταν κρεμασμένο στην καρέκλα και κούμπωσε τα κουμπιά.

Έφτιαξα λίγο τα μαλλιά μου και ύστερα χάιδεψα το κεφάλι του απαλά. Απέφυγε να με κοιτάξει, ντρέπονταν. Είναι όμως τόσο γλυκός όταν ντρέπεται.

Είναι ο πιο γλυκός άνθρωπος που υπάρχει στον κόσμο.

Αξίζει όλο το σύμπαν. Και εγώ είμαι μονάχα ένα αστέρι. Αλλά και πάλι είμαστε αρκετοί ο ένας για τον άλλον.

Είμαστε υπέρ αρκετοί ο ένας για τον άλλον. Μου χαρίζει αυτό που τόσο καιρό έψαχνα.

Λυπάμαι για τον Jin. Δεν του αξίζει το πόσο τον πλήγωσα. Όμως δεν άντεχα άλλο.

Κορόιδευα τον εαυτό μου για πολύ καιρό. Έπρεπε κάποια στιγμή να καταλάβω την αλήθεια και να κάνω τα πράγματα όπως τα ήθελα.

Και αυτό δεν είναι εγωιστικό. Δεν είναι εγωιστικό που θέλω το καλό μου και το καλό των ανθρώπων που αγαπώ.

Εάν ο Jin έχει πρόβλημα με αυτό, ας το λύσει. Δεν ασχολούμαι.