H.M. Academy

Chapter 22

Blake

Pagkarating ko sa place, naisip ko na agad kung anong klaseng sitwasyon 'to. Masyado tahimik ang paligid. Masyadong formal. Masyadong... mapanganib.

Pumasok ako sa loob ng hall. Doon ko na nakita si Tito Zeus. Nakatayo sa harap ng mahabang mesa. Naka-cross arms. Malamig ang tingin.

"Uncle," bati ko.

"Blake," malamig niyang sagot. "Umupo ka."

Sumunod ako. Nakaupo rin sa gilid si Mr. Ty at ilang board members ng Greatford Holdings. Familiar sila — sila yung mga taong tumulong kay Uncle para itayo ang HM Academy.

Pero ang hindi ko maintindihan... bakit parang court hearing ang vibe?

"Anong meron po?" tanong ko.

"Blake," sabi ni Tito Zeus, "may gusto akong itanong sayo. At sana, sumagot ka ng totoo. Dahil ang kasinungalingan, may kapalit."

Napalunok ako. Napansin kong nakatingin rin si Mr. Ty sakin, parang may alam.

"Ano po 'yon?"

"Did you or did you not sleep with Wendy?"

Parang tumigil ang mundo ko.

Biglang sumikip ang dibdib ko. Napatingin ako sa paligid. Pakiramdam ko nakatingin lahat sakin, naghihintay ng sagot.

"...Yes," mahina kong sagot. Pero hindi ko inalis ang tingin ko kay Tito Zeus.

Hindi ko ikakahiya ang pagmamahal ko kay Wendy.

Biglang bumagsak ang kamao ni Tito Zeus sa lamesa.

"Do you know what you've done?!"

Hindi ako kumibo. Pero sinubukan kong magpaliwanag.

"Tito, mahal ko si Wendy. Hindi ko siya pinilit. We love each other—"

"You're a Greatford!" sigaw niya. "She is the last legacy ng anak kong si Gwen. Akala mo ba papayag ako na wasakin mo ang kinabukasan niya dahil sa selfish mong pagmamahal?"

"Tito, hindi ako selfish. Hindi ko siya sinaktan. I love her—"

"Walang label? Wala kayong plano? Pero may nangyari na?" sumabat si Mr. Ty. "Do you understand what this means sa pangalan namin?"

Parang tinutusok ng karayom ang puso ko. Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang pagmamahal ko kay Wendy sa mga taong tanging 'image' lang ang iniisip.

Zeus

"Get out," utos ko kay Blake. Hindi ko siya matignan. Galit ako. Gusto kong manuntok. Pero mas natatakot ako...

...sa posibilidad na baka nga may mabuo sa ginawa nila.

Ayoko. Hindi pwede. Hindi ganon ang plano ko para kay Wendy.

Pagkalabas ni Blake, pinatawag ko agad si Estelle.

Estelle

"Yes, Daddy?"

"Update me. Nasaan si Wendy ngayon?"

"Nasa dorm pa, kasama pa rin ang mga mokong friends nila. Pero Daddy, I can feel it. Unti-unti na siyang nahuhulog kay Blake. At kahit sinaktan siya kanina, I know si Blake pa rin ang nasa puso niya."

"Then make her forget."

Napakunot noo ako.

"How?"

"Ipaalala mo sa kanya kung gaano ka-importante ang pamilya. Ang pangalan. Ang future. Hindi tayo pinalaki ni Gwen para lang ibigay ang anak niya sa isang batang walang plano sa buhay. Gamitin mo kung anong meron ka, Estelle. You are a Greatford. Hindi ka talo."

Tumango ako. I know what I have to do.

Wendy

Nakaupo ako sa harap ng salamin. Tinititigan ko yung bandage sa kamay ko. Ang dami kong iniisip. Si Blake. Yung sinabi niya. Si David. Yung yakap niya.

Pero higit sa lahat... ang sinabi ni ate Estelle. At yung reaksyon niya nang malaman ang nangyari samin ni Blake.

Biglang may kumatok.

"Wendy?" si Estelle.

"Pasok ka, Ate."

Umupo siya sa tabi ko. Mahinahong mukha. Pero may kung anong lamig sa mata niya.

"Are you okay?" tanong niya.

Tumango ako.

"Wendy," sabay hawak niya sa kamay ko. "You know I love you, right?"

"Oo naman, Ate."

"Then I hope you listen to me. Minsan, kahit mahal natin ang isang tao... hindi ibig sabihin, sila ang tama para sa'tin."

Napatingin ako sa kanya.

"Blake hurt you. And he will keep on hurting you. Dahil hindi niya kaya ang pressure. Hindi niya kaya panindigan ka sa harap ng pamilya. You deserve someone na lalaban for you — completely."

Hindi ako nakasagot. Kasi sa isang banda, totoo ang sinasabi niya. Pero sa puso ko, si Blake pa rin ang mahal ko.

"May plano si Daddy," bulong niya. "At sana, makinig ka. Para sayo 'to. Para sa kinabukasan mo. Please... just consider it."

Tumayo siya, saka iniwan ako mag-isa sa kwarto.

At doon ko naramdaman...

...ang takot.

Dahil sa bawat hakbang nila palayo kay Blake, mas lalo akong nahuhulog.