H.M. Academy

Chapter 41

WINX POV

"Antimony, can you join us for dinner later? Nandun din friends ni Hans eh, if okay lang sayo," aya ko habang papasakay kami ng taxi.

"Sure! I will join you. By the way, kanina pa pala tayo magkasama, you can just call me Ants para hindi ka na mahirapan," sabay tawa niya.

Tawang-tawa din ako. "Oo nga noh. Ang haba kasi ng Anthimony Fez."

We were vibing so well. Ang bilis ng oras, napahaba na naman ang kwentuhan namin. And as fate would have it, nalaman ko pa na sa unit katabi lang pala siya ng condo namin nakatira.

What a coincidence, right?

Pagka-akyat namin sa condo, agad akong sumigaw, "Hans, I'm home!"

Pagpasok ko, nakita ko na agad ang tatlong kaibigan ni Hans, nakaupo sa couch, may hawak na wine at chips.

"Hi sweetie. These are my friends—Vill Monts, Cam Por Chavez, and Billy Higgway. They're all Filipinos," pakilala ni Hans habang nilapitan ako at hinalikan sa pisngi.

Ewan ko ha, pero parang ang weird talaga ng mga pangalan nila. Pero mukhang mababait naman sila.

"Nice to meet you all. And this is also my friend, she's also Filipina, Anthimony Fez—ay este, Ants na lang pala," pakilala ko naman.

"Hi, nice to meet you all," bati ni Ants na nakangiti at nakipag-shake hands sa kanila.

Napansin ko agad si Vill. Halata ang tingin niya kay Ants—parang may gusto agad. Yung mga titig na parang first love at love at first sight combined.

"Uhm, let's eat," yaya ni Hans habang lumapit kami sa dining table.

Masarap ang dinner. Spaghetti in truffle oil, baked salmon, and garlic bread. Tila picnic sa fine dining restaurant ang setup.

"How's your day, sweetie?" tanong ni Hans habang nilalagyan ako ng wine.

"I'm fine. And Hans, si Ants pala dito rin nakatira, besides our unit," sagot ko habang ngumunguya ng salmon.

Tumango siya. "Ah, kaya pala. Small world."

"Ang ganda mo naman, Winx," biglang sabat ni Billy, habang ngumiti sa akin.

"Thank you," sagot ko naman, trying to be polite.

"Maganda ka rin, Anthimony," dagdag ni Vill, at halatang kinikilig siya.

Napatingin ako kay Ants, na medyo namula at nauutal pa. "T-thank you."

OMG. May something talaga dito. Matchmaker mode, Winx? Maybe.

"By the way, you can call me Ants. Masyado kasing mahaba 'yung Anthimony," sabi ni Ants. Sumang-ayon naman ang lahat.

Masaya ang gabi. Nagkwentuhan, nagtawanan, nag-movie marathon. Tumagal pa hanggang lampas hatinggabi.

Pagkahatid namin sa kanila sa car park, sabay lakad kami pabalik ni Hans.

"Hay naku, Hans. Ang saya kasama ng mga friends mo," sabi ko habang nilalaro ang hair ko.

"Thank you. Na-enjoy mo talaga?" tanong niya habang pinagbubuksan ako ng elevator.

"Super. Pero may tatanungin sana ako..."

"Ano 'yun?"

"By the way, bakit mo pala nasabing creepy si Ants kanina? Di ko na natanong kasi ang awkward tignan."

"Uhm... I bumped into her once sa grocery. May weird aura siya. I can't explain eh, pero parang... alam mo 'yung vibe na parang may tinatago? Ganun."

"Grabe ka, she's so kind kaya. Galing pa siyang Spain. Tuturuan pa nga niya ako ng Spanish eh."

Umiling siya at tumawa. "Sige ka, baka vampire 'yan," biro pa niya.

Pagpasok namin sa kwarto, inihiga ko na ang sarili ko. Magkatabi kami ni Hans sa iisang kama. One-bedroom unit lang kasi ito.

"Hans, Buenas Noches," sabi ko habang pinipikit ang mata.

He smiled. "Goodnight, sweetie. I love you," halos pabulong niyang sabi. At unti-unti, nakatulog na ako.

BLAKE POV
London, Secret Facility – 3:43 AM

Lumapag na ang confidential folder sa mesa ko. Nakasaad sa taas:

PROJECT ARCHGOD: Secure Operation Protocol – Initiate Lazarus
Tumayo ako at humarap kay Director Lowell, isang French-British operative na decades na sa field.

"We received Lazarus intel. Your ex-fiancée is involved, Mr. Blake."

"Winx?" agad kong tanong.

"Yes. The Agostin Bloodline. The prophecy. The device. It's real. And she's the key."

Napalunok ako.

"You want me to protect her?"

"We want you to infiltrate the ARMAERA cells in the US. Because someone is watching her—and it's not just us."

ANTIMONY POV

Pag-uwi ko ng unit, sinara ko agad ang blinds. Binuksan ko ang isang maliit na black box sa drawer. Doon, nandoon ang tatlong item: isang Agostin family medallion, isang antique photograph of a child with the name "Wendolyn Agostin" written at the back, and an encrypted chip.

"Soon, Winx. You'll know."

Biglang kumurap ang ilaw. And sa gilid ng mirror ko, may nagpakita—isang anino.

"Lazarus One is watching," sabi ng lalaking may suot na dark gray coat, hawak ang isang burning insignia.

"Understood," sagot ko, sabay tayo.

The hidden war was about to begin.