"Your short hair suits you but I didn't know that long hair will good on you too."
Hindi ko nakaimik o nakagalaw ng makitang naglakad palapit saakin si Hanzel hangang sa niyakap ako at ngayo'y hinahaplos ang buhok ko habang yakap ako.
Hinawakan ni Jacq ang kamay ko at hinila kaya napalingon kami parehas ni Hanzel sakanya.
"You don't hug people, Hanzel. Get your hands off."
Imbes na bitawan ako ni Hanzel ay niluwagan lang ang yakap nito at nasa loob pa rin ako ng bisig niya.
"As if you don't hugged her the first time you see her."
Ngumuso lang si Jacq at binitawan na ang kamay ko. Doon lang ako bumalik sa huwisyo. Umatras ako ng bahagya para makawala sa yakap ni Hanzel. Hinayaan niya ako makalayo pero ang mga kamay ay nasa balikat ko pa rin.
"Hands off, Hanzel." saka inalis ang mga kamay pero humigpit lang ang hawak sa balikat ko.
"You don't look please seeing me, Leveque."
"Glad you know."malamig kong sagot sakanya at siya namang mahinang tawa ni Jacq.
Hanzel Thomas is a beautiful boy. The last time I saw him he maintain his hair clean cut but now his hair grew longer that almost covered his eyes. That chinky eyes that disappear whenever he smile or laugh, it gives him an innocent look but deep inside hides dark and wicked man. He looks like an inoccent evil.
He smiled without humor."Same. I'm not please seeing you with bruises. I thought this school are best well second best because mine-"
"Rica and Rina, Hanzel." putol ni Jacq.
Tinaasaan lang ni Hanzel ng kilay ang pinsan. Mukang magsundong magkasundo na sila. Noon nasa dati akong school ay hindi naman sila nagpapansinan kaya madalas ding nabubully si Jacq dahil dito bumabawi ang mga may galit kay Hanzel, hindi pa siya lumalaban. Imbes namang tulungan ni Hanzel ang pinsan ay wala itong pakialam na padikit na lang kami sa kanya ng ito na ang lumapit at napaginitan niya na ako.
"They did that to her. Muka nga lang hindi yan ang natamo niya dahil pahilom na ang mga sugat niya."
"Tss.. How many time to I have to tell them that don't touch what's mine." sabi ni Hanzel at nawala na ang ngiti.
"But they aren't around remember? I heard they have a serious problem. Business ?"
"I don't give a fuck. If the enemy will be succesfully disolve their business I'll throw a party."
Napasigaw naman ng 'Yes!' si Jacq sa nadinig. Halos mapailing ako sa pinaguusapan nila. How there them? Someone's misery is their euphoria.
"So how's my baby doll?" excited na tanong nito saakin.
Halos irapan ko ito."Stop callin me that as if I still your toy, Hanzel."
Napataas ang dalawa nitong kilay hindi ata inaasahan ang sasabihin ko.
"When did you learn that? Yep. You aren't my toy but you are mine."
"No one belongs to you, Thomas." agad akong napatingin sa likuran ni Hanzel at nakita doon si Johann na hindi maganda ang mood.
Suot pa nito ang jersey at may towel na nakasampay sa leeg. Pinadaan nito ang kamay sa buhok at yumuko saglit nakita ko rin na bahagyang tinusok ng dila nito ang pisnge.
Nakita ko na ang ganitong reaksyon niya. Alam kong nagtitimpi lang si Johann.
"Harrison.. Pati ba naman dito?" natatawang sabi ni Hanzel.
BINABASA MO ANG
Mercy please, save me
Ficção GeralHer name is Sweet Miracle. The girl who looks like a doll, a living mannequin indeed. Some people wants her. It's either to hurt or own her. But she's not a doll that you can toss anywhere. She's not a doll for you to take, put in a box and brag to...
