မဟောင်းတဲ့ပုံပြင်

Chapter 28

Unicode

ဟိုတယ်ကို ရောက်တော့ ကိုကိုက check inဝင်သည်။ သူကတော့ ကိုကို့နောက်မှာ ရပ်ပြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ပေါ့။ bell boy လေးကကိုကို့ အိတ်ကို ဆွဲသွားက အခန်းလိုက်ပြတော့ သူတို့က နောက်ကလိုက်ခဲ့ကြသည်။ သွားနေရင်း ကိုကို့ကိုမေးလိုက်သည်။

"ကိုကို ဒီမှာ တည်းဖူးသလား အရင်က"

"အင်း တည်းဖူးတယ်လေ
မန်းလေးကိုလာတိုင်း ဒီမှာပဲတည်းဖြစ်တယ်"

"သြော်"

အခန်းရောက်တော့ bell boyလေးက သူတို့ကို သော့အပ်ပြီး "လိုအပ်တာရှိရင် ၁၁၁ ကိုခေါ်ပြီး ကောင်တာကို လှမ်းမေးလို့ရပါတယ်ခင်ဗျာ" ဟုပြောကာထွက်သွားသည်။အခန်းက double room ဖြစ်၍ မွေ့ယာကလည်း နှစ်ယောက်အိပ် ဆိုဒ်ဖြစ်သည်။တခြား facilitiesလည်းအပြည့်ပါသည်။ ကိုကို ကတော့ ရေချိုးခန်းတို့ ဘာတို့ကို တစ်ချက်ပတ်ကြည့်ပြီး လက်အရင်ဆေးသည်။ သူ့ addidas shoe ဖိနပ်ကိုချွတ်ကာ သက်တောင့်သက်တာ အခန်းတွင်းဖိနပ်ကို လဲစီးသည်။ စားပွဲမှာ ရေသန့်ဘူးတင်ထားတာတွေ့လို့ ကိုကိုသောက်လို့ရအောင် ဖောက်ပြီး ဖန်ခွက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်။ ကိုကိုက သူပေးတဲ့ရေဖန်ခွက်ကို ယူပြီး ထိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်သည်။ သူကတော့ ကိုကိုနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် မွေ့ယာပေါ်မှာထိုင်နေတာဖြစ်သည်။

"ခြေထောက်တွေကဘာလို့လှုပ်နေတာလဲ"

ကိုကိုကမေးလိုက်တာဖြစ်သည်။ အမှန်က သူခြေထောက်တွေလှုပ်နေတာမဟုတ်။ အခန်းထဲမှာ နှစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့အသိက စိတ်တွေခုန်ပြီး ခြေထောက်က သူ့ဘာသာလှုပ်မိတာသွားတာဖြစ်သည်။ သူက တစ်ချက်ရယ်ပြပြီး

"ကိုကိုနဲ့တွေ့လို့ ရင်တွေခုန်သွားလို့လေ" ဟု အရှက်မရှိပြောလိုက်သည်။ ကိုကိုကလည်း အဲ့တော့မှ ရှက်ဖို့သတိရသွားဟန်နဲ့ခေါင်းငုံ့သွားသည်။

"ကိုကို ဘယ်နှရက်နေမှာလဲ"

"အင်းးး
၄ရက်လေ"

"ဟာ
၁ပတ်မဟုတ်ဘူးလား"

" အိမ်က ၄ရက်ပဲနေဆိုလို့"

"အင်းး ဟုတ်ပါပြီ"

ပြီးတော့ ဘာဆက်ပြောလို့ပြောရမှန်းမသိတော့။ မဖြစ်သေးဘူး။ ဒီလို တစိမ်းဆန်ဆန် သူမနေနိုင်ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် သူကိုကိုထိုင်နေတဲ့ ထိုင်ခုံဆီလှမ်းသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကိုကို့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကိုကို့လက်ကလေးဆို ဆွဲယူက လက်ဖမိုးလေးကိုနမ်းလိုက်သည်။ ကိုကိုက ဘာမှမပြော။ သူ့ကိုပဲကြည့်နေသည်။ မျက်နှာလေး သွေးရောင်လွှမ်းလာသဖြင့် ရှက်နေမှန်းသိသာသည်။ သိတယ်။ သူ့မင်းသားလေးက ရှက်ဖို့တော့ဘယ်တော့မှမမေ့။ ပြီးတော့ သူမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကိုကို့မျက်နှာလေးကို လက်နှင့် အသာအယာပင့်ယူက