CADI

19 - Kölelikte Master Yapıyorum

NEFES KESİCİ BİR BÖLÜM. İYİ OKUMALAR! :) :*

   Odanın önüne gelip kapıyı açtığımda gördüğüm manzara karşısında kapıda donup kaldım. Deniz merak edip arkamdan içeri bakınca sessizce kıkırdadı ama ben gülmüyordum.

   Can benim yatağımda sızmıştı, Beren'se karşısında. Elimi suratıma geçirip sızlandım. Deniz'e bakınca 'bilmem' anlamında omuzlarını kaldırıp indirdi.

   Şimdi ne yapacaksın Asena?

   İçeri girip Can'ı dürtmeye başladım. Kolumdan kavranıp geri çekildiğimde sessizce odadan çıkartılıyordum.

   ''Saçmalama, niye uyandırıyorsun çocuğu? Bırak karşılıklı uyusunlar.''

   ''Çok zekisin Deniz. Ben nerede kalacağım ya?'' dedim kollarımı kavuşturup.

   ''Saat kaç?'' diye sorduğunda sinirim tepeme çıktı. Ben neden bahsediyorum o ne diyor?

   ''Ne alakası var Deniz şimdi sa-''

   ''00.01'' dedi sinsice gülümseyerek. Anlamamıştım oysaki o pis sırıtışın altında yatanları.

   ''Yani?''

   ''Yani artık benim kölemsin. Emrediyorum; benimle gel.'' dedi gülerek. Ah! Tabi ya bu kölelik işi vardı. Bir saniye, beni peşinden nereye sürüklüyordu?

   ''Nereye gidiyoruz?''

   ''Benim kulübeme.'' dediğinde donup kaldım. Suratım kasılırken yanaklarıma bir sıcaklık hücum etmişti. Düşündüğüm şeyi yapacak hali yoktu ya...

   ''Deniz... Bu kölelik işini yanlış anlamış olabilir misin?''

   ''Asena, sen ne saçm-'' sustu. Birkaç saniye sonra konuştu. ''Yo, hayır. Bunu düşünmüş olamazsın. Nasıl böyle bir şey yapacağımı düşünebilirsin? Bana bu etiketi mi uygun görüyorsun, fırsatçı?''

   ''Hayır, yanii... Öyle söyleyince. Of! Özür dilerim.'' dedim elimi alnıma koyarak. Bir anlık hataydı, Deniz'in öyle birisi olmadığını biliyordum. Sadece... Düşüncesizce davranmıştım.

   ''Git Can'ı uyandır.'' dedi buz gibi bir ses tonuyla. Bir okyanus kadar serin ve ürkütücü...

   ''Deniz. Gerçekten üzgünüm. Öyle düşünmediğimi kanıtlayabilirim.'' dedim bunu nasıl yapacağım hakkında hiçbir fikrim yokken. Ama ilgisini çekmişti.

   ''Nasıl olacak o?'' derken hafifçe gülümsüyordu saklamayı beceremeyerek.

   ''Sana güvendiğimi nasıl kanıtlayabilirim bilmiyorum. Ne istersen?'' dedim sonunda fısıldayarak.

   ''Benimle gel.''

   ''Nere- Tamam.'' dedim yeniden aynı şeyleri yaşamamak için. Bileğimi tutup beni sürüklemesine izin verdim. Parmaklarının dokunduğu yerler karıncalanıyordu ama elimi çekmedim. Tam da yaşananların üstüne bu uygun olmazdı.

   Kulübesinin önüne geldiğimizde elini çekti ve cebinden anahtarlarını çıkarıp kapıyı açtı. İçeri girerken arkasına bakıp beni kontrol etti, peşinden geliyordum. Arkamdan kapıyı kapatır kapatmaz gülmeye başladım. Deniz anlamaz bakışlarını atarken kendimi tutamıyordum. O şey... O...

   ''Asena iyi misin?'' dedi Deniz yanıma gelip kolumu kavrarken. Elimi sallayıp onu savuşturdum ama gülmeyi kesemiyordum. Parmağımı doğrulttuğum yöne bakınca ilk defa Deniz'in yanaklarının da kızarabildiğini fark etmiştim. Hemen uzanıp yatak başlığında asılı duran çamaşırı arkasına sakladı.