YIKINTI

37.Bölüm. "Tesadüf."

PLAYLİST: Eminem - Guts Over Fear ft. Sia

Sondaki notu okuyun!

--

37.BÖLÜM. “Tesadüf.”

Gördüklerimi anlamakta zorlanıyordum. Hayatın tesadüflerden oluştuğunu biliyordum. Poyraz ile tanışmamış, tamamen bir tesadüf ürünüydü. O dövüş yerine gitmem tamamen bir tesadüftü. Ama asıl soru şuydu? Tesadüflere inanıyor muydum?

İnci Göktuna 25 Ağustos 2011 tarihinde ölmüştü. Babam ise, 25 Ağustos 2012.

Bu olay tesadüf olamayacak kadar gerçekçi gözüküyordu. Babamın ölüm tarihinden tam bir yıl öncesinden bahsediyorduk. Aynı gün, aynı ay, farklı saatler.

Boğazımda biriken çığlıkları yutkunarak uzaklaştırdım. Çığlık atmak için doğru zaman değildi. Nefretimi kusmam gereken başka biri vardı. Poyraz.

Her bir adımım nefretle dolarken, hızlı adımlarla mezarlıktan ayrıldım. Gökhan’ın gittiğini hatırladığımda bir küfür mırıldandım. Telefonumu çıkarıp Poyraz’ın numarasını tuşlayacakken, durdum. O buraya gelse neler olacaktı ki? Buraya gelecek ve beni nasıl yapacaksa bu fikrimden vazgeçirecekti.

Bu yüzden, telefonumu çıkarıp Ecmel’in numarasını tuşladım. İkinci çalışta telefonu açtı. “Derin?”

“Ecmel,” dedim rahatlamış bir sesle. “Beni bulunduğum yerden alabilir misin?”

“Neredesin?” diye sordu sakince. Nerede olduğumu bildiğim halde etrafıma bakındım. “Mezarlıktayım.”

Telefondan bir süre hiç ses gelmedi. “Nerdeyim dedin? Mezarlık mı? Ne işi var orada?” Sesli bir nefes verdim ve beynimi toparlamak için kendime birkaç saniye verdim. “Soruları gelince sor. İlginç şeyler oluyor, Ecmel. Kimse burada olduğumu bilmesin. Buraya gel.”

“Pekâlâ, pekâlâ,” dedi Ecmel. “Hemen geliyorum. Yeni mezarlıkta mısın?” Aynı anda kafamı sallarken, “Evet,” diye onayladım.

--

Kısa süre sonra, Ecmel taksiden indi. Kollarını belime dolarken ellerini saçlarımda gezdirdi. “İyi misin?” Burnumu çektim. Ecmel’den ayrılıp kafamı salladım. “Konuşmamız gerek. Uygun bir yere gitsek olur mu?”

“Derin,” dedi Ecmel gözlerini üzerimde gezdirirken.  “Kıyafetlerin…”

“Bunu sonra konuşuruz.” diye cevapladım.

Ecmel kaşlarını çattı ve omzumdan mezarlığa baktı. “İçeridekilerle ilgili mi?” Kafamı salladım. “Görmek istiyor musun?” diye sordum. Ecmel taksiye dönüp beklemesini söyledi ve elimden tutup beni içeriye sürükledi. “Neler oldu?” diye sordu etrafını incelerken. “Belki de bu kötü bir ihtimaldir,” diye söylendim. “Orayı sevmiyorum.” dedim mezarlıktan bahsederken. Ecmel kollarını göğsünde birleştirdi.