YIKINTI

38.Bölüm. "Oyun Gecesi"

MEDYA: Çok tatliş bir şey! Boş zamanımda yaptığım bir şey kısacası asdf Tabii yorumlarınız merak etmiyorum değil :)))

PLAYLİST: Taylor Swift- Shake It Off

Aramıza yeni katılanlara hoş geldin diyorum… *-*

--

38.Bölüm. “Oyun Gecesi.”

Yaklaşık yarım saat sonra, oturduğumuz kafeden kalkmış ve Bartu’nun evine doğru ilerlemeye başlamıştık. Bartu gelip bizi almıştı ve ‘kafamı dağıtmak için’ biraz eğlenmeyi önermişti. Eve gidip düşüncelerimle boğulmaya tercih ederdim ama Ecmel’in hatırı için kabul etmiştim.

Ve şimdi ise, Bartu’nun yeni arabasına isim koymayı tartışıyorduk.

“Bence,” dedi Bartu bize havalı bir bakış atarak. “Kırmızı Sultan olmalı.” Ecmel ifadesiz halini takılırken ben ise gözlerimi devirdim. “Bir Kanuni olmasam da, bir sultanım ve arabada kırmızı.”

“Sultan mısın?” diye sordum ilk defa tartışmaya katılarak. Bartu siyah gözlüğünü çıkartıp bana baktı ve ardından tekrardan yerine taktı.

“Evet, sultanım. Bartu ve onun insancıkları adlı ülkenin yakışıklı mı yakışıklı prensi. Ve arabamın adı da bu unvanı taşımalı.”

“Niye bir ad koyuyoruz ki?” diye sordum.

“Arabalarda bir canlıdır. Ve her canlının bir ismi olmalıdır, Derin.” Gözlerimi ağır çekimde devirdim ve geriye yaslanıp kollarımı göğsümde birleştirdim.

“Bartu ve Huri’ye ne dersiniz?” diye sordu bu seferde Bartu. Ecmel uyarıcı bir şekilde Bartu’nun bacağına dokundu.

“Barmel’e ne dersin?” dedi Ecmel. “Bence gayet şirin.”

“O ne ki?” diye sordum. Ecmel tam konuşuyordu ki Bartu işaret parmağıyla Ecmel’in dudaklarını kapattı. “Sen ağzını yorma aşkitoşkoşkom. Ben açıklarım.” Gülmemek için dudaklarımı dişlerken kendimle boğuşuyordum. Aşkitoşkoşkom mu? Iyk.

Bartu uzanıp torpido gözünü açtı ve bir albümü kucağıma doğru fırlattı. “Ağzın kapalı bir şekilde bak, rica ediyorum. Salyalarını temizlemekle uğraşmak istemiyorum,” Ardından elini camdan dışarıya çıkarıp arabayı okşadı. “Ben bir sultanım ve yapacak daha önemli işlerim var!”

Albümü açtım ve ağzımı kapatmak için kendimle büyük bir mücadele vermeye başladım. Bartu, Ecmel ile olan fotoğraflarını birleştirip kolâjlar yapmış ve bunları çıkartıp bir albüm oluşturmuştu. Sayfaları çevirdikçe, değişik değişik fotoğraflar görüyorum. Son sayfayı çevirdiğimde, her şey daha net anlaşılmıştı. “Barmel…” dedim elimi sayfanın üzerinde gezdirirken. “…adınızın birleşimi, değil mi?”

“Tam üstüne bastın,” dedi Bartu. Sonra kahkahalarla gülmeye başladı. “Ayağını kaldır da görelim.”

Bartu’yu umursamadan devam ettim, “Bartu’nun ‘Bar’ ı ve Ecmel’in ‘Mel’i,” Onaylayan sesler çıkardım. “Etkileyici. Bence bu olmalı.”

“Pekâlâ, hurilerim,” dedi Bartu. “Arabamım adı Barmel!”

“Hani tek huri bendim?” diye sordu Ecmel kıskanç bir tonla. “Sen bir numarasın, Derin iki.” diye yanıtladı Bartu.

Yol uzayıp giderken, canım sıkılmaya devam ediyordu. Her sessizlikte, düşüncelerim devreye giriyor ve ne yapacağım konusunda karar veremiyordum. Soğukkanlı kişiliğim olmasa, şu ana kalmaz paranoyak olabilirdim. Gerçi hala olmuş ta olabilirdim…