Bir Gizemdir Yaşamak

4.Bölüm

Anlatıcı: Vera 

Gizem arabanın arka koltuğunda saatlerdir uyuyor ve Sinan Abi yüzünden hiçbirimiz uyandıramıyoruz. O kadar hazırlık yaptık neymiş efendim yok kız çok yorgunmuş. Gökhan ve Gizem çok yoruluyorlar ama bu hayattan mutlular. Bizim de elimizden onlar için mutlu olmaktan başka bir şey gelmiyor. Onların en büyük mutluluklarında hep yanındaydık. Gökhan her zaman Gizem'in koruyucusu oldu. Çoğu zaman o olmasa Gizem'in arkasını nasıl savunurduk diye düşünüyorum. Çünkü Gizem biraz delidir. Hayallerinin peşinden giderken kimse ona engel olamaz. Bir şeyi aklına koyarsa mutlaka yapar belki kendini tehlikeye bile atar ama yine de asla ama asla pes etmez. Çocukluğundan beri böyleydi. Sinan Abi bile ona az bakıcılık yapmadı. Çünkü ilk zamanlar yani Gizem beş yaşındayken bahçede küçük roketler yapıp bizim oyuncak bebeklerimizin eşyalarını çatılara başka bahçelere atıp dururdu. Gizem benden ve Arya'dan her zaman farklıydı. Biz prenses olmak isterken o yeni icatlar yapmak istiyordu. Neyse artık ben şu kızı uyandıracağım bu böyle olmaz. Valla o kadar hazırlığı boşuna yapmadım. 

-Sinan Abi, bu yorgun savaşçı ne zaman uyanacak?

-Vera sen anlamıyor musun? Bu kız sabahın bilmem kaçından beri ayakta. Biliyorsun bu kız enerjisinin tamamını tüketmeden rahat etmiyor. 

- Haklısın ama ben o mutlu olsun istiyorum. Hiç olmazsa bari odasında rahat rahat uyusun. Bak vicdana getirdin beni. 

- Vera tamam bak ne yapalım biliyor musun? Ben arabaya gidip Gizem'i uyandırmaya çalışıyım ama uykusu derinse orada uyumaya devam eder. Eğer uyanırsa kutlamaya katılır. 

-Tamam anlaştık. 

Arabada ölü gibi yatan bu  kız kendine biraz olsun acımayı öğrenmeli. Yoksa bir yerde uyuyup kalacak sonra da koca İstanbul'da kaybolacak. 

Sinan Abi kapıyı açtı ama bizim deli kız kendi kendine sayıklıyor. Hayır ne dediği de anlaşılmıyor. Şimdi uyansa diyeceği şey belli . "Ne ben mi sayıkladım? Ben asla sayıklamam ki." Artık sinirlerim bozuldu ve kahkahalarımı tutamayıp gülmeye başladım. Sinan Abi bir yandan gülme diyor ama o da kendini tutamıyor. Arya desen artık kendini sıkmaktan moraracak. Ve en sonunda Gizem uyandı. Etrafa o kadar boş bakıyor ki size anlatmam. Nerede olduğunu, günlerden ne olduğunu ve ne zamandır uyuduğunu sorgulayan gözlerle etrafa bakıyor. Ay benim canım arkadaşım ya. Şu kıza kıyamıyorum.  En sonunda sorularının cevabını bulamayınca bize sormaya karar verdi.

-Ben ne zamandır uyuyorum?

- 5 yıl oluyor. Doktorlar artık uyanman gerektiğini söyledi. Bizde sana bu kutlamayı hazırladık. 

- Çok komik cidden. Sinan Abi bu senin araban olduğuna göre sorularıma sen cevap verir misin? Bir de kardeşin kendini gülmemek için biraz daha sıkarsa nefessizlikten ölecek. Değil mi Arya?

- Evet Gizemcim. Sen yaklaşık dört saattir uyuyorsun. Biz bugünkü atölyedeki başarınızı kutlamak için burada toplandık ama ben seni uyandırmaya kıyamadığım için 3 saattir burada uyuyorsun. 

- Ya ben özür dilerim dün akşam pek uyuyamadığım için burada uyuyakaldım. Sinan Abi bizi bıraktığın ve bugün orada bize yardımcı olduğun için teşekkür ederim. Arya ben çok açım anneme söyler misin bir orduya yetecek kadar yemek yiyebilirim. Gökhan bu arada bu kutlama ikimizin. Sen madem şıksın bende gidiyim süsleneyim. Bir de gelin hepinize sarılacağım. Ay ben bir duygulandım mı ne?

- Gizem bir abin olarak söylüyorum.  Yeni uyanıp bu kadar hızlı konuşup, plan yapanı ilk defa görüyorum. Valla tebrik ederim. 

- Son olarak Arya ve Vera beni süsleme görevini size veriyorum. 

-Hemen geldik. 

Bu kıza bayılıyorum sırf biz mutlu olalım diye bizi kırmayıp onun için hazırladığımız kutlamaya katılıyor. Canım benim ya. Onu mutlu görmek bizim için çok güzel. Onu daha fazla bekletmeyelim. Süslensin ve eğlensin. Çünkü mutlu olmayı fazlasıyla hak ediyor.