Bir Gizemdir Yaşamak

33.Bölüm

Anlatıcı: Burak 

Sabah Gizem'i beklerken Arya'ya ne hediye alabileceğime internetten bakıyordum. Arya'yı Gizem'i tanıdığım kadar iyi tanımıyordum dolayısıyla ne alabileceğim hakkında pek bir fikrim yoktu. Bunları düşünürken Gizem koşarak bana doğru geliyordu. Bir yandan telefondan biriyle konuşuyordu. Yanıma geldiğinde telefonu kapattı. Kiminle konuştuğunu merak etmiştim ama soramazdım. Hızlıca merhabalaşıp metroya bindik. Gökhan gelene kadar pek konuşmadık. Gökhan geldikten sonra konu cumartesi günü olan partiye gelince Gizem de konuşmaya katıldı. Okula vardığımızda kızların yanına gitti. Belki kızlar onun neşesinin yerine gelmesini sağlardı. Ben bunları düşünürken Gökhan konuşmaya başladı.

- Gizem'in canı neden sıkkın biliyor musun?

- Bilmiyorum ama belki kızlar ona iyi gelir.

- Burak biliyorum en başında pek iyi bir başlangıç yapmadık ama sen iyi bir insansın. İlk başta sana kaba davrandığım için özür dilerim. 

Bu söyledikleri beni şaşırtmıştı. Açıkçası böyle bir konuşmayı hiç beklemiyordum. Şaşkınlığımı belli ederek konuşmaya başladım. 

- Gökhan sende o dönem Gizem'i korumaya çalışıyordun. Haklıydın ben tanımadığınız ve bir anda hayatınıza giren bir yabancıydım. 

- Burak sana bir şey anlatmam gerek ama bu konuyu bildiğini Gizem bilmeyecek. İkimizin arasında bir sır olarak kalacak.

- Merak etme kimseye söylemem.

-Bir süredir Gizem'e beyaz zarfın içinde notlar geliyor. Bu notlar Gizem'i çok korkutuyor. İlk başta kendisi bir çözüm bulmaya çalışmış ama bulamayınca bana geldi. Eğer takip edildiğinizi falan hissedersen bunu Gizem'e söyleme tamam mı? Daha fazla gerilmesin. 

Şoktaydım. Olduğum durumu daha iyi açıklayan başka bir kelime yoktu. Gizem'in yerinde başka biri olsa dağılabilirdi ama Gizem yıkılmadan ayakta kalmıştı. Gizem'in ne kadar güçlü biri olduğunu o an tekrardan anlamıştım. 

- Gökhan benimle böyle bir konuyu paylaştığın için teşekkür ederim. Merak etme Gizem'e hiçbir şey fark ettirmem. 

Konuyu kısa kesmek zorunda kalmıştım çünkü kızlar sınıfa girmişti. Her ne kadar fısıldayarak konuşsak da Gizem'e hiçbir şey fark ettirmemeliydik. Kızlar sınıfa girdiğinde gülüyorlardı dolayısıyla Gizem'in kafası dağılmıştı. Hızla Gizem'in yanına gidip kulağına bu öğle teneffüsü şarkı söylemek ister mi diye sordum. Gizem olumsuz cevap vermişti. Kızlara sözü varmış. Öyle olunca ben de hediye için çıkışta alışveriş merkezine gitmeyi teklif ettim ama bunu da reddetti. Hatta ve hatta benim de gitmememi söyledi. Pek anlam veremedim. Neyse yarın birlikte gitmek üzere sözleştikten sonra sıralarımıza geçtik. 

Okul Çıkışı

Hep beraber metroya yürüyorduk. Gökhan ve ben yeni çıkan oyunlardan bahsederken Gizem'de babasıyla telefonda konuşuyordu. Metroya girdiğimizde Gizem telefonu kapattı. Gökhan Gizem'e fark ettirmeden etraftaki insanlara bakıyordu. Ben de öyle. Dün gördüğüm çocuk ortalarda yoktu. Etrafa dikkatlice baktıktan sonra Gizem ile sohbet etmeye devam ettik. Gökhan indikten sonra Gizem ile müzik dinledik. Müzik dinlerken bir gözüm hep etrafımdaydı çünkü Gizem'i korumam gerekiyordu. Metrodan indikten sonra  vedalaşıp ayrıldık. Eve girdiğimde babam beni bekliyordu. Bana bir sürprizi olduğunu söyledi. Sonra birlikte aşağı kata indik. Beni normalde boş olan odaya götürdü ve kapıyı açmasıyla karşımda gördüğüm şeye inanamadım. Babam eve müzik stüdyosu yaptırmıştı. Elektronik bateri, elektro gitar, akustik gitar ve daha bir sürü müzik aleti vardı. Duvarlar siyah yalıtım malzemesiyle kaplanmıştı. Aynı zamanda iki tane ayaklı kayıt mikrofonu vardı. Şok olmuş halde bakarken babam bu halime gülüyordu. Şaşkınlığımı üzerimden atıp konuşmaya başladım.