Bir Gizemdir Yaşamak

24.Bölüm

Anlatıcı: Gizem

Sabah ailecek kahvaltımızı yapmış kahve içiyorduk ki Gökhan geldi. Doğrusu bugün oldukça şık gözüküyordu çünkü baloda Mehmet Bey ile sadece tanışmış çok sohbet edememişti ve onda olumlu bir intiba bırakmak istiyordu. Hızlıca anne ve babama selam verdi. Ailem Gökhan'ı çok sever. Onun ailesi daha çok yurtdışıyla çalıştığı için İstanbul'dan daha çok yurtdışında oluyorlar. Dolayısıyla benim annem de onun ailesi gittiğinde Gökhan'ı bize yemeğe davet ediyor. Hem o yalnız kalmamış oluyor hem de keyifli vakit geçirmiş oluyoruz. 

Neyse bizimkilerle  Gökhan konuşurlarken ben de odama çıkmış dosyaları topluyordum. Dün akşam yol yorgunluğunun üzerine misafir telaşı da eklenince yorgun düşmüştüm. Eşyalarımı topladıktan sonra mutfağa gidip Gökhan için bir dilim mozaik pasta kestim. Nasılsa bol bol vardı. Zaten dün canı epey çekmişti. Elimdeki tabakla Gökhan'a doğru ilerleyip tabağı ve kahveyi ona verip babamın yanına oturdum. Gökhan bir çatal aldı ve beğendiğini belirten bir ifade sundu. Ben dayanamayıp lafa girdim. 

- Nasıl olmuş?

- Bu hayatımda yediğim en iyi mozaik pasta olabilir. 

- Sevindim. Bu arada onu bitir de çıkalım. Geç kalacağız yoksa. 

- Baban bizi bırakacakmış. Ondan acele etmiyorum. 

- Babacım benim niye haberim yok?

Babam gülerek cevap verdi. 

- Toplantı saatim sen yukarıdayken değişti bende sizi bırakırım diye düşündüm. 

- Çok teşekkürler. 

Gökhan elindeki boş fincan ve tabakla mutfağa doğru ilerlemeye kalkınca tabağı aldım ve mutfağa götürdüm. Normalde böyle şeyler yapmam ama kızlardan acil destek almam lazım çünkü Gökhan, Burak konusunu açmamalı. Ben kızlara mesaj yazarken Gökhan'ın sesini duydum. 

- Hamaratlık yapma sebebin kiminle mesajlaşmaktı bakıyım?

- Hiç kızlara bir şey soracaktım. Çıkalım mı?

- Olur. Bana bir bardak su verir misin hamarat kız?

- Sana da yaranılmıyor. Bir deli, bir hamarat oluyorum. 

- Yalnız akşam mozaik pastanın tamamını ben yiyebilirim. 

-Açgözlüsün. 

Bu sırada babam seslendi. 

- Hadi, toplantıya geç kalacağım. 

- Geldik.

Birkaç dakika sonra yola çıkmıştık. Acaba Burak bugün atölyeye gelecek miydi? Aslında gelip gelememesi çok önemli değildi sonuçta arkadaşız. Yani en azından ben öyleyim. Gökhan bir türlü ısınamadı çocuğa. Neyse biraz sohbetle devam eden yolculuğumuz atölyeye gelince sona erdi. Arabadan inerken akşam herkes bizde toplanacağı için babamdan güzel bir film almasını istedim. Genelde çok güzel filmler seçtiği için kararı ona bıraktım. 

Bir buçuk saat sonra

Toplantı çok iyi geçmişti. Eğer böyle devam ederse yazın bir sponsorluk daha alabilirmişiz. Bu arada toplantıya Burak gelmedi. Neyse bu arada dönüşte metroyla eve dönerken Gökhan kendi evine gitmek yerine bizim evde annemle bana yardımcı olmayı seçti. Annem neler yaptı bilmiyorum ama eminim yapacak işler vardır çünkü akşam on üç kişi misafirliğe geliyor ve biz çok obur bir arkadaş grubuyuz. Annem bol çeşitli masalar kurmaya bayıldığı için ve bizim evde mezelerin birçoğunu ben çok güzel yaptığım için mutlaka yardımcı olunacak bir şeyler bulurduk. Eve gittiğimizde yanılmadığımı fark ettim çünkü annem büyük bir koşturmaca içindeydi. Babam bir arkadaşıyla karşılaşmış ve adamı oğluyla birlikte bu akşamki kutlamaya davet etmiş. Yani bu demek oluyor ki on beş kişi olacağız.