ဖိနပ္လဲစီးၿပီးအိမ္ထဲကိုဝင္လိုက္တာနဲ႔ ဧည့္ခန္းထဲမွာေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေရွ႕ခ်ၿပီး သတင္းထိုင္ၾကည့္ေနတဲ့ေမေမ့ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဧည့္ခန္းကိုျဖတ္သြားဖို႔စိတ္ကူးကာ ရိေပၚကမ်က္ႏွာကိုခပ္တည္တည္ေလးလုပ္ထားမိ၏။
"မင္းအေမ့ကို ေမာနင္းပါလို႔ေတာင္နႈတ္ဆက္ဖို႔ရင္ထဲမရွိေတာ့ဘူးလား..."
တခုခုေျပာလာေတာ့မယ္လို႔သိေနေပမယ့္
နႈတ္ဆက္စကားမဆိုတဲ့ကိစၥကိုအထူးတလည္နဲ႔ေျပာလာခဲ့မယ္လို႔ ရိေပၚကမထင္ခဲ့မိေပ။
"လာပါဦး...ဒီကို၊ မင္းကိုေျပာစရာရွိလို႔..."
ညကသူအိမ္ျပန္မလာတာကိုေမေမသိေနေလာက္မွာျဖစ္ၿပီး၊ ကို႔ဆီေရာက္ေနတာကိုလဲသိေနၿပီးသားျဖစ္မွာပါ။
ဒါေပမယ့္ ခါတိုင္းလိုဆူပူမာန္မဲခ်င္တဲ့ေလသံေတြကင္းစင္ေနတာကအံ့ၾသဖို႔ေကာင္းေနသည္။
ဘယ္ကျပန္လာတာလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳး၊
အဲဒီေကာင္ဆီကိုပဲမင္းသြားေနမွာလားဆိုတဲ့ခေနာ္ခနဲ႔စကားမ်ိဳးကိုပဲၾကားရမယ္လို႔ထင္ခဲ့တာ။
လက္ရွိအေျခအေနဟာ ခါတိုင္းနဲ႔မတူဘဲ ၿငိမ္သက္စြာ။
အေမေရွ႕မွာေျခစံုရပ္ၿပီးမွ ရိေပၚကေခါင္းေလးကိုအနည္းငယ္ေမာ့ပစ္သည္။
ေျပာစရာရွိတာေျပာပါဆိုတဲ့မ်က္ႏွာေပးျဖစ္လာတဲ့သားျဖစ္သူကို ေဒၚေရႊသားေသခ်ာၾကည့္ၿပီးမွတစ္ခြန္းျခင္းေျပာလာ၏။
"ေနာက္လရဲ႕အစပထမပတ္မွာေမေမတက္ရမယ့္ညစာစားပြဲတစ္ခုရွိတယ္...
အဲဒါကိုမင္းအစားတက္ေပးဖို႔စီစဥ္ထားတယ္..."
"ဘာပြဲလဲ၊ ဒီတစ္လလံုးကြ်န္ေတာ့္မွာ ေဟာလီးေဒးမရွိေတာ့ဘူး၊
အနာေၾကာင့္ရပ္နားထားတဲ့အေႂကြးေတြမ်ားေနတာၾကာၿပီ၊ ေနာက္ၿပီးေမေမ့လုပ္ငန္းကိစၥေတြကိုစိတ္မဝင္စားဘူး..."
"ဟုတ္လား...ဒီေန႔အသံသြင္းဖို႔ရွိတာကိုေတာ့ဖ်က္လိုက္ၿပီး မင္းအလိုရွိရာကိုေတာ့လုပ္ခဲ့တယ္ေနာ္...
အဲဒီလိုအထူးအခြင့္အေရးမ်ိဳး ေမေမ့ကိုတစ္ခါပဲေပးပါလား..."
သူ႔အခ်ိန္ဇယားေတြဖ်က္ၿပီးကို႔ဆီသြားခဲ့တယ္ဆိုတာကိုသြယ္ဝိုက္ၿပီး အတည္ျပဳလိုက္ျခင္းလို႔ ရိေပၚသိလိုက္သည္။
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ေနာက္ဆံုးမင္းနဲ႔ / နောက်ဆုံးမင်းနဲ့
Hayran Kurguစားမယ္ ေခါင္းေတာ့စားမယ္ ယာကူဇာဂိုဏ္းအေၾကာင္းေတြပါမယ္ ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲမင္းသားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခိုင္ၿမဲတဲ့သံေယာဇဥ္အေၾကာင္းေလးေတြပါမယ္ ၾကည္ႏူးမယ္ ေပ်ာ္ရႊင္မယ္ ဆံုးရံႈးမယ္ လြမ္းေဆြးမယ္ နာက်င္မယ္ အေဝးဆံုးေဝးကြာၾကၿပီးမွ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျပန္ဆံုမယ္ role အရမ္းစြဲၿပီး...
