KUMA

67. BÖLÜM

Şirin'in ağzından:

- Çocuklar geçin karşıma sizinle konuşacaklarım var.

Üçü karşımdaki koltuğa geçip oturdular.

- Ben bir karar aldım. Babanızdan boşanma kararı. Babanızla da konuşup anlaştık o da itiraz etmeden boşanma davasını açtım. 

Üçü birbirine bakmıştı.

Demir:
- En iyisini yapmışsın anne. Artık aranızda bir sevgi, güven kalmadı. Sen başka yerdesin, o başka bir yerde. 

Ceren:
- Abim haklı anne. En doğru kararı vermişsiniz.

- Duruşma ne zaman anne?

- 2 gün sonra.

Alpaslan:
- Duruşmaya 2 gün kalmış anne, bize söylemeyecek miydin?

- Söylemeyi bugün düşündüm. Canınızı sıkmayın diye. Yarın İstanbul'a dönüyoruz...

2 Gün Sonra:

Londra'dan 2 günlüğe ayrılmıştık, mahkeme için gelmiştik. Çocuklara gelmemesi için ısrar etmiştim ama vazgeçirememiştim.

Otelde kalıyorduk. Mahkemeye yakın bir otel bulmuştuk. Duruşma saat 13.00'deydi. Saate baktığım da 12.20 geçiyordu. Çocuklar aşağıda bekliyorlardı. Ceketimi alıp odadan çıktım ve asansöre bindim. Çocukların olduğu yere bekleme salonuna geçtim. 

Demir:
- Gidiyor muyuz?

Derin bir nefes alıp cevap verdim.

- Evet. 

- Araba otoparkta alıp geleyim.

- Biz de gelelim.

Birlikte otoparka inip arabaya bindik...

Gelmiştik ve duruşmanın başlamasına son 10 dakika kalmıştı. Hızlıca adliyeye giriş yaptım ve duruşma salonunun önüne geldim. O da bekliyordu, Azad abi, Çiğdem abla, Devran da gelmişlerdi. Asmin, o yoktu. Gelmemişti.

Çocuklarda hemen gelmişlerdi. 

- Şirin Aslanbey ve Mirza Aslanbey duruşma salonuna girin lütfen.

Önden ben girmiştim, arkamdan da o gelmişti. Avukatımın yanına geçtim. Hakim Bey de gelmiş ve duruşma başlamıştı. Hakim Bey dosyaları inceledi ve konuşmaya başladı. 

- Davacı Şirin Aslanbey ve davalı Mirza Aslanbey. Siz Şirin Hanım dilekçenizi göz önünde bulundurarak siz Mirza Aslanbey'den boşanmak istiyor musunuz?

- Evet Hakim Bey.

Aynı soruyu ona sormuşlardı o da evet demişti.

Hakim Bey:
- Yeterli düşündüğünüzden emin miyiz?

Cevap verecekken o cevap vermişti. 

Mirza:
- Yeterince düşündük Hakim Bey. Şirin Hanım'ın verdiği dilekçedeki yazılanların hepsi doğrudur.

- Bu yazılanların hepsini yapmayı deneseydiniz belki de burada olmazdınız.

Ben:
- Hakim Bey Mirza Bey oradaki yazılanları yapmaya çalıştı ama bulunduğu şartlar buna müsaade etmedi. Biz ayrılmakta kararlıyız. 

Hakim Bey:
- Peki boşanmanıza hükmediyorum...

Ve her şey burada bitmişti. Duruşma salonundan ilk çıkan ben olmuştum. Herkes meraklı gözlerle bakıyordu bizlere.

Mirza:
- Boşanma gerçekleşti. Son kez helalleşin Şirin'le.

Yengenizle demedi. Diyemedi. Her şeyin bittiğini kabullenmişti. Herkesle vedalaşmış ve en son onunla vedalaşmak için bahçeye sadece ikimiz çıkmıştık.