KUMA

57. BÖLÜM

Şirin'in ağzından:

Bu. Bu nasıl olabilirdi? İnsan eski kocasından oğlunu neden saklardı ki? Kayıtlarda hiç böyle bir isim geçmemişti. Şuan kafam çok karmakarışıktı. 

- Bu nasıl olabilir aklım almıyor Şirin?

- Bilmiyorum. Şu an hiç bir şey bilmiyorum. 

- Efendim alalım mı?

- Beklesin.

- Tamam efendim.

Koruma dışarı çıkıyordu ki biri içeri giriverdi.

- Mirza Aslanbey! Annemle ne derdin var!!

- Burası bir iş yeri. Ne dediğine dikkat et genç! Şirin kapının dışına çık.

Gitmek istemesem de Mirza'nın kükremesiyle gitmek zorunda kaldım. Kapının dışına çıktım.

Alpaslan:
- Anne. Neler oluyor?

- Karışmayın siz Alpaslan. Babanız halletsin!!

Beni dinlemeyip içeri girdiler.

- Annemle, dayımı neden aldılar? Senin adın geçiyor dosya sahibi. Neden yaptın neden? Kimsin sen?

- Annen geçmişte neler yapmışsa onu çekiyor ki şuan orada. Adalet yerini buldu. Zamanında beni boş yere hapis yatırdı şimdi de onun cezasını çekiyor annen! Şimdi burayı terk et genç adam!!

- Bu olayın arkasında sen olduğun sürece peşini bırakmayacağım Mirza Aslanbey. Yakında seninle yüzleşeceğiz.

Demiş ve kapıyı çarparak gitmişti. İçeriye girdim.

Demir:
- Bu dosya nedir anne! Baba! Yine ne işler peşindesiniz!

Mirza:
- Sizi ilgilendirecek bir şey değil. İşinizin başına dönün.

Alpaslan:
- Nasıl ilgilendirmez baba! Kim olduğu belli olmayan bir şahıs geliyor sizlere tehdit savuruyor ve gidiyor. Sen de karışmamamızı istiyorsun! 

- Ben sana dedim Mirza gizli yapalım diye. Ama dinlemedin.

- Şimdi ben mi suçlu oldum Şirin? Her şey güzel ilerliyorken beklenmedik sürprizle karşılaşıyoruz ama sen hala bununla suçluyorsun.

- Çocuklar merak içinde anlatmanı bekliyorlar Mirza. Anlatma işini sana bırakıyorum.

Çantamı alıp arabama bindim. Onlarda benim peşimden geliyordu. Arabaya Alpaslanla Demir bindi.

- Hiç bir şey sormayın. Ne öğrenmek istiyorsanız babanız arkada onun arabasına binin.

Alpaslan:
- Yok anne sormayacağız, senin nazik dilinle anlatmanı bekleyeceğiz. Babam sırlarını saklamaya devam etsin.

Eve vardık. 

 Herkes kendi halindeydi. Biri salonda, biri mutfakta derken ben de odaya geçip üzerimi değiştirip, elimi yüzümü yıkayıp aşağı indim. Herkes salona toplanmıştı. Bende yanlarına geçtim. Çiğdem ablanın yanına oturdum. 

- Kızım. Hepimize bir kahve yap.

- Hemen baba.

Demir:
- Amcamlar gelmemişler mi?

Alpaslan:
- Yok abi onlar şirketten çıkıp başka yere geçmişler.

Mirza:
- Amcanızın işi var ondan geç gelir.

- Gelin sen nerelerdeydin?

Ben:
- Mirza'nın istediği dosyalar evde kalmış onu götürdüm anne.