KUMA

25. BÖLÜM

Şirin'in ağzından:

Uyandığım da eski odadaydım. Yani şimdiki adıyla Mirza odasındaydım. Ben gittikten sonra oda hiç değişmemişti. Her şey yerli yerindeydi. Düğün fotoğraflarımız bile aynı yerdeydi.

Dikkatlice yataktan kalktım. Odada göz gezdirdim ama Demir yoktu. Mirza'nın yanındaydı büyük ihtimalle.

Odanın kapısını açıp dışarı çıktım. Ben çıkarken de karşı odanın kapısı açıldı. Berfin çıkmıştı. Beni görünce gülümsedi.

Berfin:
- Yenge tam iyileşmedin neden kalktın?

Ben:
- Demir'i arıyorum.

- Ha. Aşağıda Demir.

Daha fazla yürümemiştim. Berfin'in omzuna elimi attım.

- Beni götürür müsün aşağıya?

- Götürürüm yenge de. Abim kızmasın.

- Kızmaz hem o kim ki?

Dedim ve Berfin şaşırmış bende o şaşkın haline gülmüştüm.

Birlikte merdivenden indik. Demir Çiğdem ablanın oğlu ve kızı ile oynuyordu. Ne kadarda mutluydu Demir'im. Benim yanımda hiç bu kadar mutlu olmamıştı.

Mirza beni görünce hemen ayağa kalktı ve yanımıza geliyordu ki...

- Yardımına gerek yok.

Dedim. Biraz bozulmuştu ama kendinden ödün vermemişti. Berfin'le birlikte çardağa gittik. Bütün aile orada oturuyordu.

Mecburdum gitmeye oraya. Çünkü daha fazla kalmak istemiyordum. Dile getirmek istiyordum. Mirza tahminimce bilerek beni buraya getirmişti. Belki ona dönerim diye.

Herkes benim konuşmamı bekliyordu. Tam hazır değildim ama kendimi toparlayıp konuşmaya başladım.

Ben:
- Sizi rahatsız etmek istemezdim. Ama Mirza beni buraya getirdi. Sizin de bir düzeniniz var ki.

Boran Bey hemen lafa atılmıştı.

Boran Bey:
- Düzenimiz olabilir. Ama sen hala bu konağın kızısın. Gittin diye hiç bir şey değişmedi. Hala kızımızsın.

Sözlerime devam ettim.

- Mirza'dan istediğim beni evime götürmesi. Ben yeni yeni düzenimi kurmuştum. Ondan dolayı tez zamanda evime gitmek istiyorum.

Mirza hemen yanıma oturup kısık sesle karşılık verdi.

Mirza:
- Ne demek gitmek istiyorum? Ben sana ne dedim Şirin? Aşiretler karar verdi ve sen hala bu konağın gelini ve Hanımağasısın.

- Ben bu konağın gelini de değilim Hanımağasıda. Hanımağalığım ve gelin olma zamanım geçti. Daha fazla tartışma yaratmadan gideceğim Mirza.

Sert çıkıştım. Buraya daha fazla alışamazdım.

Nujin Hanım:
- Şirin artık buradasın kızım. Aşiretler kararını burada devam edeceğini söyledi.

- Benim neden haberim yokken bunlar oluyor?

- Çünkü sen hastanedeydin. Bizde hemen söylemek istemedik Şirin.

Daha fazla katlanamayacaktım. Bu ortamdan gitmek istiyordum. Gitmeye karar vermiştim ki. Demir ağlamaya başladı. "Mama" diye ağlıyordu.

- Müsadenizle.

Dedim ve aniden kalktığım için karnıma sancı girdi. Geri oturmak zorunda kalktım.

Nujin Hanım konuştu.