42. BÖLÜM

3.4K 99 20
                                        

Şirin'in ağzından:

Asıl meseleye gelebilmiştik. Her şeyi şuan es geçmiş ve bizimkileri dinlemeye koyulmuştum.

Boran baba:
- Berfin!

- Efendim baba.

- Gel otur hele.

Yanıma gelip oturmuştu Berfin.

- Evet baba.

- Ananla oturup konuştuk şimdi de abinlerle konuşup şu meseleyi kapatacağım.

Bir an yüzüm düşmüştü meseleyi kapatacağım dediğinde. Berfin de benden farksız değildi.

- Mirza, Azad iyi dinleyin. Bacınız gönlünü birine kaptırmış eyvallah. Ama bu kişi kendimin bile evladım olarak gördüğüm kişidir. İkisi de birbirini sevmiş daha ne yapacağız? Ayırsak olmaz. Biz ananızla düşündük taşındık. Kızımı allı duvaklı gelin vereyim.

Berfinle ikimiz bakıştık ve sinsi sinsi gülmüştük. Ama sessizce olduğu için kimse görmemişti. Mirza tam ağzını açıp bir şey söyleyecekken Boran baba durdurdu.

- Hele sen Mirza. Ağzını hiç açmayasın. Bacındır diyip göz yumacaksın.

Mirza seslenmeyip masadan kalkmıştı. Bende müsaade isteyip peşinden gitmiştim.
Odaya doğru çıkıyordu. Telefonla da birini arıyordu. Acaba Hazar'ı mı arıyordu.

Odaya girdim, üstünü çıkartıyordu. Bende seslenmeyip kenara geçip koltuğa oturdum. Öylece kendisini izliyordum ama gözleri beni görmüyordu.

- Şu telefon neden açılmıyor?
- Her neyse.
- Yarın ilk uçakla burada olacaksın! Nedeni yok! Konuşacağız.
- Sorgulama Hazar! Gel diyorsam gel işte!

Demişti ve telefonu Hazar'ın suratına kapatmıştı. Üstünü değiştirmiş ve yatağa uzanmıştı. Kollarını kafasının altına koymuş tavanı izliyordu.

Yanına gittim ve elimi göğsüne koydum.

- Mirza. Sakin olur musun? Korkutuyorsun.
Tamam kızabilirsin haklısın. Boran baba son sözü söyledi. Onun üzerine söz söylenmez.

O ise hiç seslenmiyordu sadece tavanı izliyordu.

- Mirza sana diyorum.

- Sonra Şirin. Lütfen uyumak istiyorum.

Elimden geleni yapmıştım ama işe yaramamıştı. Kendimi de üzmek istemiyordum. Ondan daha fazla o ortamda bulunmayıp aşağıya çocukların yanına gitmiştim. Bahçede oynuyorlardı.

- Anne. Anne.

- Efendim kızım.

- Havuza girelim mi lütfen?

- Siz girin tatlım ben girmeyeceğim.

- Anne sen de gir.

- Oğlum kardeşine bir şey olur bak az kaldı 1 ay sonra girerim. Şimdi olmaz tamam mı?

- Babam kurtarır anne sen korkma.

KUMAHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin