KUMA

37. BÖLÜM

Şirin'in ağzından:

Elimde meyve suyum önümde masada duran katalog'a bakıyordum son 5 gün kalmıştı ve heyecanlanmam her gün daha da artıyordu. Ne de olsa ilk defa orada bulunacaktım.

Bir sürü seçenek vardı elimde. Hepsi o kadar güzeldi ki seçemiyordum. Mirza'yı bekleyecektim ve birlikte seçmeyi düşündüm. Meyve suyumu bitirip bardağı mutfağa götürmüştüm. Evdekiler de görünmüyordu. Heralde uyumaya gittiler diye düşünmüştüm. Bende odama çıktım ve etrafı topladım. Çocuklar dağıtmıştı. Makyaj masama geldiğim de görmez olsaydım.

Ceren her tarafı ruj ile boyamış ve üstelikte far paletimi kırmıştı. Bunun şokundan çıkıp Ceren'e seslendim.

- Ceren!!

İlk başta içeriye girmedi bende kapıyı açıp içeri getirdim yatağa oturttum.

- Anne. Açıklayabilirim.

- Kızım bu masanın hali ne? En sevdiğim rujumu mahvetmişsin hem de far paletimi kırmışsın. Daha yeni almıştım annem.

Arayı da biraz yumuşatmak amaçlı önüne zorla çöküp yanağını okşadım.

- Özür dilerim annecim seni üzmek istemedim.

- O zaman bir daha olmamasını istiyorum tamam mı?

- Tamam annecim. Fazla kızmadığına sevindim anne.

- Hadi odana bakalım prenses.

Ceren'i odasına gönderip bende banyodan gerekli malzemeleri temizlemeye çalıştım.

Zorla bastıra bastıra yarım saatte temizledim odanın kapısı açılmış Mirza çıkıp gelmişti.

Şaşırmış şekilde ona bakıyordum, onun yüz ifadesi ise telaşlıydı. Yanıma geldi ve yanağıma dokundu.

- Bir şey mi oldu bitanem?

- Yok hayır neden telaşlısın ve soluk soluğa kalmışsın.

- Ben. Bir şey oldu sandım telefonunu açmadın, annemgil alışverişe çıkmış. Onlarda ulaşamamış. Ondan meraktan hemen geldim. Telaşa vermedim ama ben geldim.

- Geç otur dinlen biraz. Terlemişsin.

- Sen de. Ne yapıyordun?

- Önemli bir şey değil. Toz alıyordum diyelim.

- Hayatım kendini yorma kaç defa dedim.

- Ne yapayım Mirza put gibi mi durayım?

- Gerekirse duracaksın. Yoksa?

- Yoksa?

- Emekli olurum.

Mirza'yı sürekli yanımda görmek bir yandan iyi olabilirdi ama bir yandan da kötü bir durumdu.

- Tamam tamam. Yeter ki çalışmana devam et.

- Yoksa her şeye karşı çıkarım diye mi korktun?

Aslında öyleydi ama korktuğumu göstermemek istiyordum.

- Ne alakası var? Çocuklarımızın daha iyi bir gelecek vermek için.

- İşte bizim geleceğimizi sen kurtaracaksın.

Sonra Mirza duş almaya giderken ben de çocuklar için alıştırmalık bir şeyler hazırladım ve önlerine koymuştum. Hem çizgi film izleyip hem de alıştırmalıklardan yiyorlardı.

- Şirin. Şirin.

Mirza sesleniyordu, merdivenlerin oraya ilerledim.

- Efendim.