Perfect in Bad BOOK 1

Chapter 40

Chapter 40

Unti-unti kong dinilat ang mga mata ko. Napapikit ulit ako dahil sa sakit ng ulo.

Ano ba ang nangyari?

Nilibot ko ang paningin ko sa paligid, at doon ko napansin hindi pamilyar ang lugar na ito. At higit sa lahat, nakatali ako sa likod ng upuan. Nasaan ba ako?

Parang dejavu lang.

Kinabahan ako.

Napapikit ako at inalala ang nangyari kanina. Pagkatapos ng pag-uusap namin ni Zean, hindi niya ako hinintay pauwi. Kaya mag-isa akong sumakay sa sakayan... saka biglang may isang tao na humawak sakin at tinakpan ng panyo ang ilong ko. Yun ang dahilan kung bakit nawalan ako ng malay.

“Tulong may tao ba diyan?” mahina at naginginig ang boses ko.

“Good, you're awake... you cheating woman! you flirt! you thief!”

I snapped my head up, my eyes searching for the face. Nakita ko si Scarleth na nakangiting nakakaloko. May kasama siyang tatlong lalaki sa likod.

"Anong gagawin mo sakin?" mahina at pabulong kong tanong. "Zean, nasaan ka ba?"

Bakit palagi nalang ito nangyayari sakin? Ano bang nagawa ko para danasin ko ito? Bakit ba kapag si Zean ang usapan palagi nalang akong napapahamak?

Parang gusto kong umiyak. Wala bang nakaka-alam kung nasaan ako?

"Lets play.. Si Zean ang taya."

Kinuha niya ang kutsilyo sa kasama niyang lalaki. Lumapit siya sakin at tinutok yun sa mukha ko. Pinilit kong iniwas pero mas diniinan niya lang ito. Pakiramdam ko bumaon na sa mukha ko ang kutsilyo.

"Is this the face you're obsessed with, Zean? What if I decide to destroy it?" She smirked at me, then glanced toward his companion.

Doon ko narealize na may cellphone na hawak ang isang lalaki parang video call ata. Then I saw Zean, his face twisted in panic, almost losing his mind from screaming.

"Fuck! Stop it! I swear, if I see a single scratch on her face, I'll kill you!" pagwawala ni Zean.

Parang gusto niyang lumabas sa screen ng cellphone sa tindi ng galit niya. Hindi ko na alam ang mga pwede niyang magawa kapag dumating siya.

Tapos nakita kong tumulo ang luha niya. Shit. Kumirot ang puso ko, masakit.

"Please.. I'm begging you.. Don't.. Don't touch her.."

He sound desparate. Ito ang unang pagkakataon na nakiusap siya na huwag akong saktan ng iba.

"Hihintayin ka namin dito. Bye!" She hung up the phone. Narinig kong tumawa nang malakas si Scarleth tapos umupo sa tapat ko.

Ilang sandali pa may sumira sa pinto pumasok doon Si Zean Naka-close ang fist at matalim ang titig kay Scarleth na Naka-ngisi.

Hindi ko lubos maisip na umabot na sa ganitong punto dahil sa minahal ako ni Zean. Paano kung hindi ko na kayanin ang mga susunod pa? Gusto ko lang ang tahimik na buhay. Nakakapagod na ang ganito—pero kapag nakikita ko siya na laging handang iligtas ako parang kaya ko pang mag-tiis.

Tinignan ako ni Zean nang puno ng pag-aalala. Umiyak na ako. Nawala na ang kaba ko.

"LET HER GO!" Malakas na sigaw niya.

Sasaktan na sana niya si Scarleth nang pigilan siya sa magkabilang braso ng dalawang lalaki. He evily glare on them. "FUCK! LET ME GO!"

"No! No! Not so fast Zee. Maglalaro muna tayo." nakakalokong tumatawa si Scarleth tapos hinahaplos ang mukha ni Zean.