-- hoofdstuk 53 -

29 2 3
                                        

----------- Hoofdstuk 53 -----------
'You're right, Soph, I shouldn't have panicked so much. Thanks. Shall we continue? We're already late!', zei Noah en gaf me een knuffel. Ik knikte, Noah reed verder.

Niet veel later waren we aangekomen thuis. Het leek alsof pap niet thuis was, de lichten waren uit. De deur zat op slot. Ik gritste de sleutel uit mijn jaszak van The North Face. Hebbes! Met mijn pink had ik de sleutelhanger van mijn sleutelbos kunnen grijpen. Ik haalde de sleutels eruit. Welke was het ook alweer? Ik bekeek alle sleutels. Die! Ik stopte de sleutel in het sleutelgat. En we waren binnen. Ik deed het licht aan en hing mijn jas aan de kapstok. Noah volgde mijn voorbeeld en deed precies hetzelfde. Ik was van plan om in op de bank wat te gaan chillen. Maar voordat ik daar naartoe kon gaan, sprongen een hele hoop mensen de lucht in en riepen: 'congrats, Soph!' Ik was in de war. Een hele hoop emoties kwamen me tegemoet. Verwarring, blijdschap, ontroering. Ik ben nogal emotioneel. Ik huil wanneer ik wil huilen. Ik schreeuw wanneer ik wil schreeuwen en ik lach wanneer ik wil lachen. 'What's this?', vroeg ik aan Millie, Debbie, Finn, pap en Noah. 'Well, Noah already told us about the fact that you passed the audition!', ik lachte en keek Noah met rollende maar plagende ogen aan. Allemaal schoten we in de lach. 'we decided to celebrate. Finn has already ordered cake but we still have to wait for it to be made, that can take a while.' Vertelde Debbie.

--
OMG DUS ZO SORRY DA IK AL SINDS IDK FEBRUARI NIETS MEER GEPUBLICEERD HEB. IK BEN WEER ACTIEF😍

Bad decision ||  m.b.b & n.sVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu