-- Hoofdstuk 31 --

41 22 4
                                        

----- Hoofdstuk 31 -----
We waren van de paparazzi ontsnapt en liepen naar de uitgang van het attractiepark. 'Debbie, would you like a ride home? We still have plenty of seats in the car.', stelde papa voor. 'with pleasure! I would love that!', antwoordde Debbie. Wd stapten in de auto. Als eerste zetten we Noah thuis af. 'See You tomorrow, babe!', zei hij toen we afscheid namen. Daarna passeerden we Finn's huis. 'Bye guys!', riep hij ons nog na. Vervolgens gingen we Debbie thuis afzetten. 'Say stop when we get there. And tell us which way to go. I have no idea where you live.', zei papa tegen Debbie. 'Alright!', zei Debbie.

Debbie liet ons onze straat inrijden. Vlak voor ons huis zei ze: 'Stop! Here it is!', en ze wees naar het huis vlak naast het onze. 'What coincidence. We live right next to you! Look that's where we live!', zei ik enthousiast en wees naar ons huis, het huis naast dat van Debbie. 'Oh my god! That's fun!', riep Debbie uit. 'Wanna know the best part? Millie lives across from my house! We all live close together! Let's meet up tomorrow!', stelde ik voor. It's gonna be amazing!', riep Millie uit. 'Alright, i'm gonna go. Bye guys!' Riep Debbie. 'Bye bye!', zei ik. Millie zwaaide haar uit. 'Well i live right over there, i can walk to there, so see you tomorrow bestie!', zei Millie. 'Alright! Can't wait till tomorrow!', riep ik haar nog na.

'Today was fun!', zei ik tegen mijn vader. 'Sophia toch, je weet dat je tegen mij in het Nederlands mag praten?', vroeg papa. Ik zuchtte: 'Ja dat weet ik, maar ik hoop gewoon dat ik het Engels gewoon word, daarom probeer ik zo veel mogelijk in het Engels te praten, wat maakt het uit dat we Nederlands zijn?', vroeg ik. 'Schatje, je hebt helemaal gelijk dat je zoveel mogelijk Engels wilt praten om het allemaal gewoon te worden. Ik weet dat dit ook moeilijk voor je is, je vrienden in België achterlaten, een andere taal en een heel andere cultuur, maar ik ben er voor je!', zei papa en strekte zijn armen uit. Ik liep in zijn armen. Het voelde veilig, zijn knuffel.

Ik maakte me los uit de omhelzing. 'Ik ga maar eens slapen denk ik.', mompelde ik. 'Alright sweetie, Goodnight.', zei papa hij gaf me een kusje op mijn voorhoofd en knipoogde. Ik liep de trap op.
--
Jajjaaa, dit was het dan al voor hoofdstuk 31 <3 zo meteen komt 32 online te staan!! :) Debbieebben_

Bad decision ||  m.b.b & n.sVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu