De Ontmoeting

Hoofdstuk 22

Ik prik een beetje lusteloos in mijn hoopje koude vis. Ik haat vis. ''Eet het nou maar gewoon op," zucht mijn moeder, "als het koud is, is het nog minder lekker." Ik zucht nog is diep en eet sloom een paar stukjes. Mijn broertje zit mij ongeduldig aan te kijken, want de regel was dat we pas van tafel gaan als iedereen klaar is met eten. "Schiet op..." sist hij boos naar mij, waarop ik besluit om nog langzamer de vis op eten.

Rond tien uur besluit ik me om te kleden. Ik pak een licht bruin broekje en een simpel wit shirtje. Ik trek het shirt over mijn hoofd en kijk door het kleine spiegeltje. Ik besluit er toch maar een zalm kleurige blazer over te doen, voor het geval dat ik het koud krijg. Ik doe mijn haren in een losse knot en maak me snel op. Ik pak nog snel mijn kleine strohoedje uit mijn tas en loop dan richting de schommels.

"Hey." Hoor ik een vertrouwde stem zeggen. "Hey," zeg ik en druk een kus op zijn wang. Een stilte volgt. Loom plof ik op een schommel. "Euhm... Fay? Kan ik je iets vragen?" vraagt hij een beetje stilletjes. Het is duidelijk dat hij een beetje nerveus is. "Ja  hoor, wat is er?" zeg ik en kijk hem aandachtig aan. "Wacht hier, ik ga even iets halen." zegt hij en staat op. Hij verdwijnt het hoekje om en komt binnen een minuutje weer terug, met iets achter zijn rug houdend. Ik sta op en nieuwsgierig probeer ik achter zijn rug te kijken. Timo glimlacht en pakt mijn hand. "Fay?" vraagt hij serieus. "Ja?" vraag ik gretig. Ik ben veel te druk en ik wil te graag weten wat hij te zeggen heeft. "Fay," herhaalt hij. Hij slikt. Ik kijk hem verwachtingsvol aan.  Achter zijn rug haalt hij een bos rode rozen vandaan. "Wil je verkering met me?" Mijn kaken gloeien en ik voel dat ik helemaal rood wordt. Als ik besef dat ik een beetje lang aan het dagdromen ben roep ik: "Ja! Natuurlijk wil ik dat!" Timo glimlacht met zijn mooie lach en ik geef hem een stevige knuffel.

"Ik moet echt gaan Timo," giechel ik. We zitten romantisch op een bankje van de camping. "Maar het is zo gezellig." lacht hij. Ik glimlach naar hem en laat mijn hoofd op zijn borst rusten. Ik luister naar het kloppen van zijn hart. "Het is al 3 uur, mijn ouders gaan mij vermoorden als ze erachter komen." Timo murmelt wat en ik voel het een beetje brommen bij zijn borstkas. "Nog heel even dan." glimlach ik tevreden.

Het is erg warm op Timo's schoot, dus ik trek mijn zalmkleurige vestje uit. Als ik mijn vest heb weggelegd en weer terug kijkt, valt het mij op dat Timo naar mijn arm aan het staren is. "Fay," Begint hij. Zijn stem trilt een beetje en ik zie zijn blauwe ogen weer een tint donkerder worden. Een kleur die ik eerder heb gezien toen Timo jaloers was op de Franse jongen die mij gered had. "Wat is dat?" Hij wijst naar mijn arm waar een lichte zuigzoen op te zien is. Het is de zuigzoen die ik zelf gezet heb om mijn arm te koelen van de brandwond. Ik geef hem een zacht, plagend duwtje en grinnik. "Dat is van mijn andere aanbidder." Lieg ik. Ik wil best wel weten hoe hij hierop reageert. Zijn ogen worden bij deze woorden groter en nog drie tinten donkerder. "Wie?" Brengt hij stamelend uit. Ik geef hem een kus. "Natuurlijk heb ik die niet, gekkie." Hij kijkt mij vragend aan, maar nog steeds is zijn blik vol met jaloezie. "Ik wil alleen maar jou." Zeg ik terwijl ik zijn hand vast pak. "Het is maar een verkoelingsmethode omdat ik mij heb verbrand aan die rot gordel." Hij begrijpt het en zijn blik verzacht weer. "Fijn dat je dezelfde gedachte als mij hebt," begint hij fluisterend in mijn oor. "Want ik wil ook alleen maar jou."   

Nadat Timo nog een half uur gerekt had met afscheid nemen, kruip ik rond vier uur mijn bed in. Al snel val ik in een diepe droomloze slaap.

De volgende ochtend  wordt ik pas heel laat wakker door het gehoest van mij broertje. Ik loop mijn tent uit, want nu ik een nieuwe heb hoef ik niet meer mijn tent uit te kruipen, maar kan ik gewoon rechtop lopen. Ik wordt verblind door de zon die in mijn ogen schijnt en ik heb het gevoel alsof ik maanden in coma heb gelegen en voor het eerst de zon weer zie. Ik gaap, rek mij uit en pak nog snel even een zonnebril uit de tent. Mijn broertje hoest nog een paar keer en het lijkt net alsof hij zijn longen eruit hoest. Ik haal mijn wenkbrauw op. "Gaat het?" Vraag ik een beetje bezorgd. Een beetje onduidelijk antwoordt hij met een bromstem. Ik loop mijn ouders tent in. "Goedemorgen mam en pap." Zeg ik, erachter komend dat het vast al veel later is en dat ze niet meer liggen te slapen. Op de tafel ligt een zakje met daarin een broodje kaas. Ik neem aan dat het voor mij is en eet het loom op. "Fay, weet je waar de paracetamols zijn?" Hoor ik mijn broertje roepen. "Nee" roep ik terug. "Weet je waar pap en mam zijn?" Vraag ik aan hem als ik zie dat hij mijn kant op komt. Ik doe even mijn zonnebril af. "Boodschappen halen en hoestdrank kopen." Mompelt hij. Zijn stem klinkt een beetje schor. "Ok." Ik doe mijn zonnebril weer op en blijf even op de stoel liggen. Opeens schiet me iets te binnen: Ik zou een ijsje gaan eten met Valerie. Zachtjes vloekend kijk ik op mijn mobiel en ik zie dat het al kwart voor 1 is. Kut. Ik weet niet of we nog gaan zwemmen en aangezien het Valerie is, weet je eigenlijk al zeker dat we gaan zwemmen, want zij wilt echt altijd naar het zwembad. Ik trek mijn zwarte bikini aan met rafels, en trek daarboven een luchtige blouse met een vrolijke bloemetjes print en knoop hem tot de helft dicht. Ook trek ik een zwart kort broekje aan en zet ik hetzelfde hoedje op die ik ook in de avond op had. "Bas, zeg jij tegen mam en pap dat ik een ijsje ga eten in de stad?" Ondertussen pak ik snel wat geld en mijn kleine bruine tasje. "Ok." Bas hoest nog een paar keer en ik loop, wat eerder op rennen lijkt, naar de tent van Valerie.

Als ik aankom krijg ik een warm ontvangst van Valerie. Ze knuffelt mij en samen lopen we naar de ingang van de camping. Daar staat iemand die ik niet had verwacht. Valerie schijnt hem te kennen. Abrupt sta ik stil. "Valerie..." begin ik...

- Hey lieve lezers! Ik heb al een tijdje niet geschreven, doordat ik toetsweek had en het druk had met school. Maar goed nieuws: Toetsweek is voorbij, ik hoef alleen nog maar mijn rapport op te halen en ik ga over naar de vierde, vandaar ook dit lange deel. Vergeet niet te stemmen