De Ontmoeting

Hoofdstuk 5

"Euhhmm... met een vriend. Ik heb hem ontmoet bij het zwembad en hij is heel aardig." Zeg ik zacht. "Wat zeg je?" Vaagt mijn vader afwezig en hij staart naar de krant die voor hem ligt. "Laat maar..." zucht ik. Ze luisteren toch niet: wat heeft het dan voor zin. In stilte eet ik de rest van mijn eten op. Ik sta op en leg mijn bord in een bak.

"Wil jij even afwassen?" vraagt mijn moeder. "Sure..." Zeg ik met tegenzin. Ik zucht en ga mijn tentje binnen. Ik pak even snel een korte broek en een topje met studs. Ik pak mijn telefoon en ga weer naar buiten. Ik pak de bak en loop naar de washokjes. Ik zet de bak in de wasbak en begin met afwassen. Als ik klaar ben, laat ik het even drogen. Ik droog mijn handen aan de handdoek en pak mijn telefoon. Het is kwart voor elf. Ik app Valerie of ze zin heeft om mee te gaan naar het zwembad. Ze appt gelijk terug dat ze kan.

Met alle afgewassen spullen slenter ik naar mijn tent. "Je bent een schat Fay." Zegt mijn moeder en ze geeft mij een kus op mijn voorhoofd. Snel trek ik mijn hoofd weg en vlucht ik naar mijn tentje. Ik trek mijn nieuwe bikini aan en pak mijn tas. Ik prop er snel een handdoek in en smeer mij in met zonnebrand. Ik zet mijn zonnebril op en ik borstel mijn haar. Dan loop ik richting de tent van Valerie.

"Heeeeii!" roept Valerie als ze mij ziet aankomen. Ze begint gelijk met het afvuren van vragen. Ik moet hard lachen als ik haar gezicht zie. Ze was net begonnen met makeup opdoen, maar ze was nog niet helemaal klaar met haar andere oog. "We gaan zwemmen he." Zeg ik lachend. Ze houd mij haar mascara voor mijn gezicht zodat ik kan zien dat het waterproof is.

Samen lopen we naar het zwembad. Ik had Valerie het hele verhaal verteld en die was zo geïnteresseerd dat ze bijna aan mijn lippen hing. Behalve het verhaal van het telefoontje, want dat hield ik liever voor mezelf. Uiteindelijk heeft ze mij overtuigd om wat waterproof mascara op te doen. We liepen naar twee vrije ligstoelen. Het is al druk in het zwembad. Het is namelijk al middag. Ik stop mijn zonnebril in mijn tas en riep lachend naar Valerie:

"Wie als laatste in het zwembad is!"

*

Na een halfuurtje lekker gelegen te hebben op een luchtbed word mijn rust snel verstoord. Opnieuw wordt mijn luchtbed omgegooid. "BAS..." Voordat ik boos kan worden op mijn broertje, kom ik erachter dat ik niet nat wordt van mijn val, maar dat ik opgevangen ben door twee sterke armen. Ik draai mijn hoofd om en ik zie dat Timo mij grijnzend aankijkt. "Timo! Ik dacht dat je mijn broertje was. Die gooit mij ook altijd om. Sorry." Zeg ik blozend en beschaamd. "Geeft niets prinses." Grapt hij en ik geef hem voorzichtig een kus op zijn mond. Timo's mondhoeken krullen omhoog. Op de kant zie ik in mijn ooghoek een paar kinderen ons aankijken en een vies gezicht trekken. Ik moet lachen, net zoals Valerie die nog niet omgegooid was.

We rennen als kleine kinderen op de kanten van het zwembad. We spelen tikkertje. Nou ja; elke keer laat ik mij tikken door Timo, die mij dan begon te kietelen, waardoor ik in de slappe lach schiet. Na een tijdje zijn we moe en gaan Valerie en ik op onze stoel zitten. Ondertussen heeft Timo zijn eigen vrienden ook gevonden. Ze kloppen elkaar op elkaars rug en ik zie dat Timo tegen ze praat. Natuurlijk kijken ze allemaal tegelijk naar mij. Ze zwaaien allemaal tegelijkertijd een beetje knullig. Ik lach en zwaai vrolijk terug.