De Ontmoeting

Hoofdstuk 6

De jongens komen samen met Timo op mij afgelopen en groeten mij. Valerie staat iets te enthousiast op en als ze op probeert te staan struikelt ze bijna over mijn tas. Ik moet lachen en ik zie dat ze rood word. Ze stelt zich verlegen voor aan de jongens. Ik sta ook op en ga naast Timo staan. Ik pak zijn hand en hij geeft er een kus op. Omdat er iemand langs moet en we staan nogal in de weg trek ik Timo een beetje naar de zijkant. "Dankje lieverd, anders werd ik zo weggeduwt." Ik bloos bij de woorden 'Lieverd'. Hij pakt mij bij mijn heupen, buigt zich voorover en onze gezichten komen dicht bij elkaar. Als onze lippen op nog geen centimeter van elkaar zijn, fluister ik: "Nu je het over wegduwen hebt..." En ik duw hem al lachend naar de kant van het zwembad toe. "Als ik ga," grijnst Timo, "Ga jij ook." En hij neemt mij mee als hij het zwembad in springt.

Proestend van het lachen ga ik op de rand van het zwembad zitten. De vrienden van Timo kijken ons lachend aan, net zoals Valerie. Ik stik bijna in het water dat ik binnen heb gekregen. Met een helpende klop op mijn rug is het snel weer weg. "Waarom moest je mij nou weer nat maken?" Vraag ik gespeeld boos. Ik probeer serieus te kijken, maar ik schiet in de lach. "Sorry Fay, kan ik het ooit nog goed maken?" Zegt Timo en zet zijn allerliefste gezicht op. "Een ijsje?" zeg ik en zet mijn pruillip op. Opnieuw schiet ik in de lach. Ik moet echt acteur worden -kuch sarcasm kuch-. "Is goed!" zegt Timo. Zijn rechte witte tanden komen tevoorschijn als hij lacht.

"Ik trakteer." Hij staat op en tilt mij overeind. Hij pakt mijn hand, geeft er een kus op en maakt een buiging. "Damens eerst." grijnst hij.

Bij de ijssalon neem ik een ijsje met een bolletje citroen. "Dankje Timo, het is weer helemaal goed." En ik geef hem een vlugge kus op zijn wang. Valerie is druk met de jongens in gesprek en ze heeft bijna niet meer door dat wij er ook nog zijn. Ik zie aan haar dat ze het gemunt heeft op een van de jongens en moet lachen. Timo kijkt mij vragend aan en ik schud mijn hoofd. "Laat maar." grinnik ik.

Doordat Valerie niet meer doorheeft dat ik en Timo er ook nog zijn, besluiten wij een wandeling te maken over het strand, die heel dichtbij bij onze camping ligt. We lopen hand in hand en we lopen met onze blote voeten door het hete zand. Het is een heerlijke dag, maar de meeste mensen zijn naar het zwembad. De zee was niet heel erg warm, dus het zwembad was populairder bij de mensen. Ik vind het altijd heerlijk om op het strand te zijn. Ik kan mij altijd heel goed ontspannen als ik het geluid van de zee hoor. Ik leg mijn hoofd tegen Timo's borst aan. Ik hoor hem zachtjes ademhalen. Ik geef hem een kus op zijn wang en loop gelukkig met hem mee. Ik ben het gelukkigste meisje op de wereld!

Na een tijdje is het half 7 en de zon begint te dalen. "Mooi he?" fluister ik in Timo's oor. "Prachtig..." en hij glimlacht. "Zin om te zwemmen?" vraagt hij ondeugend, "Is dat niet een beetje koud?" Antwoord ik grijnzend. "Welnee." Zegt Timo en geeft mij een knipoog. Hij trekt zijn shirt uit en samen lopen we richting het koude water. Ik steek mijn teen in het water. Brrrrr.... "Dat is ijskoud!" Gil ik lachend ik. Hij grijnst en laat mijn hand los. Dan sprint hij het koude water in. "

Wacht op mij!" Gil ik en ren -wat je rennen kan noemen, het lijkt eerder op een paard die zijn been heeft gebroken- naar Timo toe.

Timo is niet ver gegaan. We staan naast elkaar in het water. Het water kwam tot mijn middel. Ik kijk opzij en zag dat Timo's haar helemaal nat was. Het zat warrig en slierten hingen over zijn ogen. Ik kijk hem lief aan en duw de plukjes zachtjes opzij. Ik bibberde; het water was ook zo koud. Hij slaat een arm om mij heen en zo staan we een tijdje.

We wachten tot de zonsondergang. Als de zon eindelijk weg is, is het pikkedonker in het water. We lopen stilletjes terug naar het strand. Ik pak mijn spullen en ik sla mijn handdoek rond mijn middel. We gaan zitten op het strand en praten over nutteloze dingen, terwijl we beide naar de zwarte zee staren. Het is ondanks de kou zo gezellig dat we beide de tijd vergeten. Ik kijk op mijn mobiel en zie dat het half 8 is. "Perfect op tijd..." mompel ik sarcastisch. "Ik moet gaan." Zeg ik en zet mijn pruillip op. "Jammer.." Mompelt Timo teleurgesteld. Ik sta op en klop het witte zand van mijn lichaam. Samen lopen we terug naar de camping. Ik neem afscheid van Timo en loop terug naar mijn tent.

Op de camping is het nog niet heel donker. Overal staat fel licht te branden. Mijn ouders zitten bij een lamp te lezen. "Hoi mam, hoi pap." vraag ik en zet mijzelf op een stoel, want ik word altijd zo moe van het zwemmen. "Hoi Fay. Je bent wel een beetje laat." mompelt mijn moeder.

"Ik heb nog wat spaghetti overgelaten. Je moet het wel even zelf opwarmen." Mijn vader wijst naar de gaspit. "Lekker!" Zeg ik dankbaar als ik de gaspit aansteek met de aansteker die op de tafel naast mij ligt.