Could he be it? [Dutch]

33. Het onmogelijke toeval

How Long - Tove Lo

***

Vanaf het moment dat ik hem ontmoet had, was ik hard voor hem gevallen. Ik dacht terug aan hoe het universum ons had samengebracht die avond en hoe dat geen toeval kon geweest zijn.

Het was een gewone donderdagavond geweest. Ik studeerde nog aan de universiteit van Leuven en ging elke donderdag na de lessen iets drinken met mijn vriendinnen in een van de danscafés van de stad. We hadden er onze vaste stek aangezien onze vriendin Amelia er achter de bar werkte. Ze bood ons steeds een eerste drankje aan van het huis. Ik koos altijd voor Somersby om niet telkens een saaie Cola, Fanta of water te moeten bestellen. Tegelijkertijd kon ik echt niet goed tegen alcohol waardoor ik die zoveel mogelijk probeerde te vermijden. Somersby leek de perfecte tussenweg met een alcoholgehalte van 4,5% en een frisse, zoete appelsmaak. Ik dacht terug aan Catherines opmerking en meteen veranderde ik van onderwerp om niet teveel uit te wijden over de alcohol.

Hoewel het een avond was als anders, was het er opmerkelijk drukker die avond. Ik wurmde mezelf tussen de massa naar de bar en bestelde mijn appeldrankje en een pintje voor mijn vriendin Jessie. De bar stond propvol en mijn arm raakte de zijne aan in een poging om met mijn andere hand teken te doen naar Amelia. Mijn ogen gleden keken opzij zijn kant uit en onze blikken kruisten. Hij glimlachte en ik trok mijn arm verlegen weg. Shit wat was hij knap. Amelia gebaarde dat ze eraan kwam. Ik wachtte geduldig op de drankjes die ze na 5 lange minuten op het aanrecht plaatste en probeerde mijn blik niet naar zijn gespierde armen te laten afwijken. Met een zwier draaide ik me om en baande terug naar mijn groep vriendinnen zonder omkijken.

Nog geen 10 minuten later vroeg Jessie me of ik haar wou vergezellen naar de toiletten die zich aan de andere kant van het café bevonden. We hadden de gewoonte om altijd met twee naar de toiletten te gaan om elkaar gezelschap te houden.

We wurmden ons opnieuw tussen de massa. Zijn bruine ogen doken voor me op en we kruisten elkaar, opnieuw verscheen er een glimlach op zijn gezicht en lachte hij zijn witte tanden bloot. Shit, hij glimlachte echt naar mij. Deze keer glimlachte ik terug. Ik probeerde mijn blozende wangen te verbergen en draaide mijn hoofd weg wanneer we elkaar kruisten. Na lang schuifelen bereikten Jessie en ik uiteindelijk de voorkant van het café.

Na ons toiletbezoek - dat voor mij totale tijdsverspilling was geweest - bestelden we een tweede drankje en besloten we buiten een luchtje te scheppen. Vervolgens baanden we ons opnieuw een weg naar de groep die zich nu helemaal achteraan de zaal bevond. Met al mijn moeite en concentratie probeerde ik mijn beker recht te houden zonder deze te morsen terwijl we een gangpad creëerden in de hoop ooit aan de andere kant van het café uit te komen. Het geschuifel leek eindeloos.

Met mijn blik gefocust op mijn drankje, botste ik hard tegen iemand. Ik mompelde sorry en keek op. Onze ogen keken elkaar diep aan, onze neuzen slechts op enkele cm's van elkaar. "Sorry!", riep hij met een lach en ik bloosde. "Geeft niets!", murmelde ik beschaamd terug. Ik strompelde hem voorbij en hij fluisterde in mijn oor "de volgende keer vraag ik je naam hoor", waarop ik mijn gegiechel verborg. OMG. Cataleya loop niet van stapel, aub loop niet te hard van stapel. Ook Jessie had ditmaal gezien dat we elkaar meermaals waren gekruist en gaf me een knipoog.

De harde beats vulden de zaal en de sfeer werd losser. Mijn vriendinnen gooiden hun heupen los en ik deed hetzelfde. We vormden een kring in de menigte om elkaar wat te beschermen tegen de opbotsende meute. Ik kon mezelf niet bedwingen en zocht naar hem in de menigte, maar tevergeefs. Een halfuur ging voorbij en er was geen spoor van hem. Ik voelde een lichte teleurstelling, maar schudde snel mijn hoofd en vermande mezelf; ik moest niet direct zo van stapel lopen. Hij mocht dan wel de knapste jongen zijn die ik ooit had gezien, waarschijnlijk zou ik hem nooit meer terug zien en was dit louter toeval geweest.