Could he be it? [Dutch]

19. Alcohol en sigaretten

what it means to be a girl - EMELINE

***

Na bijna een uur wandelen in de donkere straten van Parijs kwam ik aan in ons hotel. Ik ontgrendelde de kamerdeur en vroeg me af of Scott op ons bed zou liggen. Wanneer ik in de verduisterde kamer kwam, wist ik meteen het antwoord. Ik keek in de minibar: op een Amaretto na was die leeg. Ik bestelde drie durums met pita en 2 flessen water via Uber. Het eten werd na 25 minuten geleverd aan de voorkant van het hotel en ik kwam Scott tegen op de gang. Hij keek me verbaasd aan en zonder een woord te zeggen liep ik naar de uitgang, het kon me niet schelen wat hij dacht. Stiekem wou ik zelfs dat hij bezorgd zou zijn en zou denken dat ik wegging.

We aten samen de durums op het bed op en ik zette de televisie aan om de stilte te doorbreken. "Graag gedaan", zei ik sarcastisch terwijl hij zijn tweede snack gulzig binnenspeelde. Hij keek me aan zonder iets te zeggen. Ik wist dat hij van me verwachtte dat ik me zou verontschuldigen en ik had eerlijkgezegd geen zin in een eenzame en lange nacht. "Sorry als ik teveel gedronken heb", zei ik terwijl ik naar het bedovertrek staarde.

"Waarom deed je het?", vroeg hij me kortaf.

"Geen idee", loog ik. Ik ging heus niet toegeven dat ik jaloers was geweest op enkele danseressen.

"Ik weet het wel."

"Aja, waarom dan?", testte ik hem.

"Je was jaloers."

"Had ik reden om jaloers te zijn dan?", probeerde ik.

"Wat voor vraag is dat nu weer?"

"Ik zag je kijken", daar ging mijn leugen. Ik had mezelf zonet verklapt. Het laatste wat ik wou, was me kwetsbaar opstellen. Ik kon mezelf wel slaan van stommigheid.

"Hoe kon ik niet kijken Leya, ze stonden godverdomme voor ons neus te dansen. Trouwens jij had dit geboekt en zo aangedrongen, dus steek de schuld nu niet op mij."

Hij had een punt, maar ik had gewoon zijn bevestiging nodig dat ik de enige was voor hem, ik hoefde niet te horen dat hij naar hún borsten had zitten staren. Ik trok mijn knieën op en tranen vulden mijn ogen.

Hij schoof dichter en sloeg zijn arm om mijn schouder. Zijn affectie liet me nu nog zwakker voelen en de tranen stroomden over mijn wangen. Shhhh, suste hij en ik verborg mijn gezicht in zijn nek. Ik snikte luid en had spijt van hoe ik had gereageerd vanavond; het was allesbehalve matuur geweest.

"Sorry", snikte ik opnieuw.

"Het is oke", hij kuste mijn voorhoofd en streelde mijn rug.

We kleedden ons uit en kropen naakt tegen elkaar onder de lakens. Mijn hoofd rustte op zijn borstkas en zijn vingers streelden mijn kruin. Mijn gezwollen ogen vielen toe en knuffelend vielen we in slaap.

De volgende dag vertrokken we met de trein naar Chateau de Versailles, een van de mooiste paleizen van Europa. We keken onze ogen uit en leken opnieuw het verliefde koppel als altijd. Hij nam foto's van me in de Botanische tuinen en hand in hand bewonderden we de prachtige zalen van het paleis. In de vooravond namen we de trein terug naar het centrum en waren we doodop. Eens aangekomen in het hartje van Parijs, was het laat en stierven we van de honger. We installeerden ons op het terras van de eerste bistro die we tegenkwamen en bestelden nacho's als aperitief. Scott haalde zijn sigarettenpak uit zijn broekzak en stak een sigaret op. Ik keek hem ontzet aan. Was hij serieus?

"Wtf Scott"

"What? Ik kan het toch moeilijk zomaar weggooien?", klonk het onschuldig.

"Tuurlijk kan je het weggooien, die vuiligheid belandt beter in de vuilnisbak dan in jouw longen", beet ik terug. Ik kruiste mijn armen en bedacht even hoe ik dit zou aanpakken. Ik haatte ruzie maar dít was onacceptabel. Hij had me belóófd dat hij nooit meer zou roken toen ik hem voor de keuze had gesteld in het begin van onze relatie.

"Leya, doe nu niet kinderachtig. Ik ga gewoon dit pak oproken, of je het nu leuk vindt of niet."

"Kinderachtig? Eén ding heb ik gevraagd van je in al die tijd en het was om niet te roken."

Hij lachte in mijn gezicht: "Oh sweetheart, je hebt al veel meer eisen gesteld. Of ben je vergeten toen je die tweede fles bestelde gisteren dat ik destijds ook niet mocht drinken van je?"

"Ah daar gaat het dus over? Ik heb één keer een glas teveel op en je gebruikt het meteen tegen me!"

"En ik heb één keer een pak sigaretten gekocht"

Hij gebruikte mijn eisen tegen me en ik wist even niet hoe ik dit moest aanpakken. "Scott, kon je niet gewoon zeggen gisteren dat je het niet oké vond dat ik zoveel dronk?"

"Nee, ik denk niet dat ik dat nog moet zeggen. Je kent me goed genoeg ...", hij pauzeerde. "... welja, dat dacht ik toch."

De mensen aan de tafeltjes rondom ons keken nu over hun schouders en ik voelde hun afkeurende blikken branden op mijn rug. Ik staarde naar mijn bord terwijl de ober onze nacho's op tafel zette. We aten in stilte en ik had geen idee hoe we deze discussie konden uitpraten. Ik was me ervan bewust dat het fout was geweest dat ik gedronken had, wetende dat ik gevraagd had van hem om te stoppen met drinken na de dood van zijn vader, maar ik had me verontschuldigd gisterenavond.
Konden we het daar niet gewoon bij laten?

Zijn reactie leek volkomen onvolwassen en ik weigerde te accepteren dat hij op deze manier 'wraak' wou nemen.

Onze borden waren leeg en ik ging naar binnen en betaalde de rekening. Hij stond recht en stak nu de derde sigaret op. Het kon hem duidelijk niets schelen.

"Het is niet juist dat jij boos wordt wanneer ik drink en dat ik niet hetzelfde van jou mag verwachten", begon hij de ruzie opnieuw.

"Oke, sorry", zei ik opnieuw in een poging de discussie te beëindigen vooraleer hij kon starten.

Een taxi stopte voor ons neus en ik keek hem vragend aan: "Is deze voor ons?"

Hij liep naar de wagen, gaf de chauffeur een briefje van 20 en opende het portier voor me. Ik stapte in terwijl hij het portier openhield.

"Ik heb eventjes nodig, Cataleya. Ik regel een andere taxi en kom later"

"Hoezo je komt later?"

"Ja, ik beloof het. Ik wil gewoon even alleen zijn"

Hij sloeg het portier dicht en nog voor ik kon protesteren, vertrok de wagen met gierende banden. Ik keek achterom en zag hem een vierde sigaret opsteken en naar zijn gsm staren. Kon hij niet gewoon meegaan? Waarom zou hij me alleen laten in deze grote stad? En waarom keek hij naar het scherm van zijn iPhone van zodra ik weg was?

Ik voelde de tranen prikken achter mijn ogen en slaakte een diepe zucht.