Could he be it? [Dutch]

78. De onderbroken douche

Alive - Austin Giorgio

***

Om wat af te wisselen, heb ik nog eens Harry's POV erin gestoken. Geniet ervan!

- Harry's POV -

Ruim tien dagen na Scotts arrest vertelde zijn moeder me wat er was gebeurd. Ik had met een begripvol masker gereageerd, terwijl ik vanbinnen een vreugdekreet slaakte.

Dus het was toch gelukt. Eindelijk.

Maar waarom hoorde ik dit nu pas? Ik had geen flauw idee hoe Cataleya hiermee omging en wat haar gemoedstoestand was. Ik had haar toch nauwlettender in de gaten moeten houden.

De Mercedes Macan rolde over de kleine baantjes, op weg naar het adres van Cataleya en Scott. Gelukkig had ik hem destijds nog gevraagd naar z'n nieuwe adres wanneer ze waren verhuisd.

Mijn ogen flitsten afwisselend tussen het gps-scherm en de weg voor me. De gps gaf aan dat ik me op 300 meter van mijn eindbestemming bevond. Ik zette mijn zonnebril op het puntje van mijn neus in een poging de huisnummers beter te kunnen lezen.

Twenty two?

Twenty two...?

Aha! Twenty two.

Het gebouw was een witgeschilderd, zielloos appartementsblok. Toch verklapte de imposante, bruine voordeur een verleden dat groots en verfijnd moest zijn geweest — waarschijnlijk ooit een herenhuis van een rijkelui. Wat een verspilling van kunst om zo'n prachtige karakteristieke stijl te moderniseren, merkte ik hoofdschuddend op.

Ik parkeerde mijn wagen ongegeneerd naast de witte Mercedes die Scott en ik een tijdje terug samen hadden gekocht. Het had gediend om hem het idee te geven dat hij zo undercover kon blijven. Met minder succes dan ik had gehoopt.

Mijn blik scande de parking, en ik grijnsde toen ik iets verderop de witte Range Rover zag staan.

So, she's home.

Ik stapte uit en liep kalm naar de grote deur die verrassend genoeg op een kier stond. Vervolgens kwam ik terecht in een ruime hal met een hoog plafond, afgeschermd van de appartementen door een glazen deur. Mijn blik viel op de vijf zorgvuldig gepolijste brievenbussen aan de linkerwand. Mijn vinger gleed over de warmgouden plaat met geborduurde namen die zich ernaast bevond.

Cataleya Versalis

Haar naam klonk als muziek in m'n oren. Ik drukte vastbesloten op de bel. Verbaasd merkte ik op dat er geen camerasysteem geïnstalleerd was. Het was nochtans ik geweest die Scott hiertoe geadviseerd had. Gelukkig speelde het in dit geval in mijn voordeel.

Ik wierp een vluchtige blik op mijn Rolex.

18:45

Maybe she's cooking? Or eating?

Na een lange minuut stilte, belde ik nogmaals aan. Even vroeg ik me af of ze misschien doorhad dat ik het was, maar die kans leek me miniem.

Ik hoorde hoe de parlofoon aan de andere kant plots werd geactiveerd en genoot van de vragende en onzekere intonatie in haar stem.

"Hallo?"

Ik glimlachte tevreden. Precies zoals ik het had gewild.