Could he be it? [Dutch]

46. Het spetterende spektakel

PART TWO.

These are the words - James Blunt

***

31 december 2016

De herfstmaanden waren voorbij, de winter was aangebroken en voor ik het wist was het nieuwe jaar ingezet.

Op 23 december, was Scott - voor mijn verjaardag - uitgenodigd geweest bij mij thuis. De spanning was om te snijden geweest. Gelukkig was Smith er om het ijs te breken en iedereen aan het lachen te brengen. Naar het einde van de avond toe, leek mijn mama open te bloeien en had ze enkele conversaties aangegaan met mijn wederhelft. Uiteindelijk leek ze hem toch een kans te geven, ook al moesten we veel geduld uitoefenen.

Als verrassing voor mijn verjaardag had Scott een tripje georganiseerd naar Parijs, met het excuus om er nog eens tussenuit te trekken met ons tweetjes. "Ditmaal zonder dubbele agenda", had hij me verzekerd. Ik had hem innig gekust en hem wel tien keer bedankt voor dit geweldige plan.

Parijs was een heel andere stad in de winter dan in de zomer en ik kon niet wachten om samen gezellig met hem de Franse hoofdstad in te trekken.

Kerstmis hadden we samen gevierd met Scotts familie, en de feestdagen waren nog nooit zo gezellig geweest. Catherine had voor iedereen wel minstens drie cadeautjes voorzien en de hele avond hadden we gesmuld van haar zelfgemaakte ovenschotels. Hoewel er geen grote cadeaus werden uitgedeeld, had ik alle kleine originele hebbedingetjes gekoesterd.

Aangezien ik nooit eerder Kerstmis met cadeaus had gevierd, wist ik niet wat te verwachten dus had ik mooie geschenken uitgekozen voor al zijn familieleden. Larissa had versteld gekeken wanneer ik haar een ketting van Swarovski had gegeven en Catherine had een hele scène gemaakt toen ik haar oorbellen van Cartier had omgedaan.

Liam was opgetogen geweest met de nieuwste Fifa 17 game en had - als enige - niet tegengesputterd. Voor Scott had ik iets speciaals geregeld; via zijn broer had ik namelijk vernomen dat hij al zijn tatoeages zelf ontworpen en getekend had dus besloot ik hem te motiveren om iets te doen met zijn talent. Ik had hem een iPad met een jaarabonnement van een professioneel tekenprogramma gekocht. Ook hij had het peperduur cadeau geweigerd, maar ik had hem gezegd dat als hij het niet zou aannemen, hij mij niet meer mocht zien. Dat was een gemakkelijk ultimatum geweest.

Kerstmis had nog nooit zo knus en fijn aangevoeld, en ik was zo blij dat ik de warmste periode van het jaar eindelijk met Scott kon delen.

Onze relatie ging echter nog steeds op en neer als een rollercoaster. Hoewel we op het vlak van communicatie een grote vooruitgang hadden geboekt, wisselden romantische en kille momenten elkaar af.

Elke avond zat Scott wel ergens anders en ik was gestopt met te vragen waar hij allemaal uithing. Ik moest hem maar vertrouwen dat hij enkel deed wat hij deed omdat het moest. Soms zou hij voor dagen niet antwoorden en dan plots zou ik een bericht krijgen van een nieuw nummer.

De stilte maakte hij achteraf dan weer goed met seks, me mee uit eten te nemen of door me bloemen te sturen. Ik wist dat ik niets kon veranderen aan deze situatie en slikte mijn verdriet telkens in stilte weg. Ik hield me vast aan het beetje hoop dat de drugszaken maar tijdelijk zouden zijn. Meerdere keren had hij gezegd dat hij het niet wou doen, maar dat dat de enige manier was. Vanbinnen hoopte ik gewoon dat hij na alles het hoofdstuk zou kunnen afsluiten en het verlies van zijn vader eindelijk zou kunnen verwerken, en het zou loslaten.

Blijkbaar betaalde Harry hem ook goed om de vuile zaakjes te doen en om chauffeur te spelen want af en toe zou Scott opdagen met juwelen die veel te duur waren, of zou ik zien dat hij weer eens nieuwe schoenen had gekocht van Burberry. In november had hij me zo nog een mantel gekocht van dat merk zodat we zouden matchen met onze outfits. Een beetje financieel zorgwekkend, maar ongelofelijk schattig.