Cataleya Versalis heeft één zwakte: ze valt altijd voor de verkeerde mannen. Echter lijkt bij Scott alles anders. Hij lijkt het waard te zijn, maar wat begon als een vurige romance, ontspoort al snel in een web van dubbele agenda's, geheimen en een...
Ik voelde hoe mijn voet ergens bleef haken en probeerde het glas in mijn hand zo recht mogelijk te houden terwijl mijn lichaam naar voren viel. Ik kneep mijn ogen toe ter bescherming voor de komende klap.
In plaats van een harde vloer, voelde ik een stevige grip op mijn rechter bovenarm en botste mijn linkerzij op iets hards. Mijn ogen vlogen open en verbouwereerd constateerde ik dat ik half op Harrison lag.
Wow, hij was gespierd.
Gevolgd door een tweede - ditmaal onschuldige - gedachte.
Hoe had hij mij én het glas gin gered?! Welja, wat er van overbleef toch ...
Ik keek naar het beige tapijt waar zich een steeds groter wordende vlek verspreidde. Plots drong zijn zoete lichaamsgeur mijn neusgaten binnen, en ik voelde hoe een elektriciteitsstoot door mijn lichaam trok. Mijn hartslag versnelde en mijn borst ging sneller en sneller op en neer. Mijn lichaam was zich duidelijk heel bewust van zijn aanwezigheid. Ook tussen mijn benen laaide nu onvermijdelijk een intense spanning op.
Woah calm down Cataleya
Ik was op slag woedend op mezelf. Hoezo kon ik zo klungelig zijn en mezelf in deze situatie brengen?
Ik verdrong de drang om me in zijn omhelzing te nestelen en drukte mezelf van hem af. Dat leek gemakkelijker gezegd dan gedaan met slechts één vrije hand die ondertussen zo slap was geworden als een gekookte spaghettisliert. Bovendien was er een bundel aan spieren die me tegenhield.
Ik voelde zijn blik branden op mijn kruin boven me maar weigerde op te kijken. Geduldig wachtte ik af tot hij z'n grip zou lossen.
Hij nam het glas uit mijn hand en ik hoorde hoe de vloeistof via zijn keel zijn systeem binnendrong. Ik maakte snel gebruik van de afleiding om los te komen uit deze veel te intieme positie.
Met een plof viel ik op de grond.
Natuurlijk zat hij te grijnzen wanneer ik mezelf letterlijk opraapte. Ik rolde mijn ogen naar hem en zocht hopeloos een zitplekje dat zo ver mogelijk van hem verwijderd was.
Mijn oog viel op de zitstoel aan de andere kant van de salontafel.
"You're welcome", kondigde mijn vijand trots aan terwijl ik me uit de voeten maakte en me snel installeerde op de stoel recht tegenover hem. Ik schonk hem een snelle fake-smile om hem te laten weten dat hij maar niet moest hallucineren over een bedanking. Als ik dat gin glas niet naar hem had gebracht, was dit nooit gebeurd in de eerste plaats.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
"You said Scott doesn't have much time?", kwam ik ter sprake.
"I suppose you are aware he will be transfered soon to a prison in France?"
Aanbevolen verhalen
Je vindt dit vast ook leuk
Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu
![Could he be it? [Dutch]](https://img.wattpad.com/cover/233978505-64-k532143.jpg)