Could he be it? [Dutch]

85. Zijn ware identiteit

Tendons - Paris Irwin

***

Hieronder een lekker lang hoofdstuk. Ben je klaar voor de drama?

Enkele dagen waren voorbijgegaan en ik had besloten om opnieuw te beginnen werken. Het hielp me om mijn hoofd bezig te houden met iets anders dan hoe mijn leven een mislukking was geworden.

Ik was druk bezig met het klasseren van de achthonderd emails in mijn inbox wanneer de bel ging.

Triiing

Mijn hart begon sneller te slaan en zenuwachtig wandelde ik naar de voordeur. Moest ik überhaupt wel opendoen? Ik was tenslotte aan het werk vandaag. Echter nam mijn nieuwsgierigheid het over mijn angst, waardoor mijn vinger naar de knop reikte.

"Wie is het?"

"Het is Alisson"

Alisson?

Als bij wonder, beantwoordde ze mijn denkbeeldige vraag: "De vriendin van Jason. We waren op je housewarming begin dit jaar"

"Kom maar door. Het is de hoogste verdieping, deur aan de linkerkant"

Wat deed zij hier? Had ze misschien iets van Scott gehoord? Of kwam ook zij me overvallen met nóg meer informatie?

Ik gooide de deur alvast voor haar open en snelde nog even naar de slaapkamer om mijn jogging in te wisselen voor een mooiere outfit. Enkele kledingstukken vlogen op het bed terwijl ik haastig door mijn kleerkast rakelde. Ik koos voor een kaki lange kokerrok en een wit bloesje.

Net op tijd kwam ik aangelopen wanneer Alisson in de deuropening verscheen. Ik herkende haar van ergens. Alsof een herinnering terugkwam die ik niet kon plaatsen.

Ze was beeldschoon, alsof ze zomaar uit de boekjes kwam. Voor heel even staarde ik naar de perfecte contouren van haar fijne gezicht.

Alisson - zie ook hoofdstuk 20

"Hey Cataleya, het spijt me dat ik zomaar kom binnenvallen maar ik wou gewoon even checken hoe je het volhoudt in deze situatie"

Eindelijk iemand die ervan uitging dat het slecht ging en niet doodleuk vroeg 'hoe gaat het?'

Ik glimlachte breed en bedankte haar voor de bezorgdheid zonder dat ik mijn blik losmaakte van haar adembenemende gezicht.

"Kom binnen. Wil je iets om te drinken?", zei ik snel vooraleer mijn gestaar creepy zou worden.

"Oh, nee ik wil niet lang storen hoor"

"Geeft niet, kom we installeren ons in de zetel. Wil je misschien wat thee of koffie?"

"Heb je toevallig muntthee?"

Ik knikte en verdween in de keuken. Wanneer ik achterom keek, zag ik hoe ze wreef over haar blote armen. Nu pas besefte ik dat het koud was in huis. Snel passeerde ik langs de thermostaat om de temperatuur omhoog te draaien.